Film Festival Rotterdam: inspirerend!

Filmrecensent Ingrid Donsu selecteerde voor Happinez 4 films, die draaien op het Rotterdams Filmfestival. Laat je inspireren.

Tiger Awards Competitie (voor debuut- of tweede films)

Film 1: A Fish (Mul-Go-Gi)

Ook het IFFR gaat 3D, zie bijvoorbeeld de aansprekende debuutfilm van de Zuid-Koreaanse filmmaker Park Hong-min. Met opzet in deze techniek geschoten, opdat het publiek de film werkelijk ‘ervaart’. Meestal betreffen het dan beelden met een hoog adrenaline gehalte, en niet een rustige ‘roadmovie’ met een sterk spirituele inslag.
Goed, voor dat buitenissige ga je juist naar het IFFR!

Professor Lee kan niet accepteren dat zijn vrouw Yi-yeon hem verlaten heeft, om elders als sjamaan verder te leven. Met de hulp van de morsige detective Jindo gaat hij op zoek naar haar huidige verblijfplaats.
Onderweg is er tijd genoeg voor reflectie, en flitsen van een weggestopte traumatische gebeurtenis uit het verleden duiken regelmatig op. Misschien de ware reden van haar vertrek? De vissers in de mist hebben er een mooie theorie over: 'Wanneer de vis ervoor kiest buiten zijn wereld te zijn, zal hij gelukkig zijn, want dat is zijn keus…' Kan Lee die keus maken?

Zuid-Korea 2011 | 105 min | drama | Scenario & Regie: Park Hong-min | Cast: Lee Jang-hoon (Lee), Kim Sun-bin (Jindo), Choi So-eun (Yi-yeon).

Bekijk hier de trailer van de film A Fish (download 200Mb).

Signals sectie: Power Cut Middle East

De Signals sectie: Power Cut Middle East laat de stand van zaken op visueel kunstgebied rondom de regio Syrië en Egypte zien. Uit deze sectie is gekozen voor twee kortere films, die samen een lange film vormen. Wellicht worden ze in de programmering in combinatie met een andere film vertoond. Waarom? Om inzicht in de aanloop tot of de betekenis van de ‘Arabische Lente’ te krijgen. En met de wetenschap dat de mens overal ter wereld op zijn manier probeert te overleven. Dat is nou herkenbaar voor iedereen.

Film 2: Blue Dive

In dit korte (16 minuten) en poëtische verhaal uit Egypte is de veelvuldig zichtbare zee een metafoor voor hoe mensen soms tegen de golven op moeten boksen om te (over)leven.
Twee mannen en één vrouw zijn daar een voorbeeld van: de oudere Moktar lijdt aan ‘auditieve hypersensitiviteit’, schiet in de stress van al het straatlawaai om hem heen. Hij reageert er agressief op, wat hem uiteindelijk in het ziekenhuis doet belanden. Daar arriveert ook de jongere Selim, dol op de zee en fervent duiker. En toch krijgt hij teveel water binnen, als hij toegeeft aan de ultieme verslaving van een duiker.

Beide mannen worden verzorgd door verpleegster Dalia, die een vreselijke ervaring met de zee heeft. Moktar mompelt haar toe: “Dood is als de zee – een golf heen en terug. Als je de zee wilt verslaan, moet je de golven berijden”. Een leermoment voor de vrouw. En voor ons als kijkers. De bijna hypnotische muziek van Huda Asfour tilt de film zelfs op naar een licht meditatief niveau.

Egypte 2011 | 16 min | Regie: Mostafa Youssef | Cast: Sayed Ragab (Moktar), Atef Youssef (Selim), Donia Massoud (Dalia)

Two cities and a prison: filmfestival rotterdam 2012

Film 3: Two cities and a prison

Hoewel de Syrische documentaire (± 39 min) uit 2008 is, blijkt hij opmerkelijk actueel te zijn – met name voor ons land. De inhoud draait om de betekenis van cultuur in het dagelijkse leven, en speciaal onder bijzondere omstandigheden! Heden ten dage een gevoelig onderwerp voor velen in ons kikkerlandje…
De theatergroep Studio heeft vier jaar geleden regelmatig in afgelegen plaatsen opgetreden met thema’s die bij de bevolking sterk leven. Over geboortebeperking bijvoorbeeld. Tijdens en na het spel betrekken de spelers graag het publiek erbij; een dialoog wordt nagestreefd. Opvallend is, dat de mensen positief reageren en recht vanuit het hart. Dit gebeurt ook als het theatergezelschap bij wijze van therapie in de jeugdgevangenis van Damascus acteerles gaat geven. Aanvankelijk overheerst bij de jonge criminelen wantrouwen, maar naar mate de tijd verstrijkt, ervaren zij het spelen als bevrijdend en geeft het hen ook het nodige zelfvertrouwen. Interessante documentaire over het gesloten Syrië, dat zo op verrassende wijze ons een blik gunt op zijn samenleving.

Syrië 2008 | ± 39 min | Documentaire van Soudade Kaadan

Tiger Awards Competitie

Film 4: Sudoeste

Wonderschoon Braziliaans magisch-realistisch speelfilmdebuut over het leven in één dag van de wees Clarice, vanaf haar geboorte tot en met haar dood. Clarice groeit op bij het medium Iraci, dat haar als baby een ketting met een zeeschelp omdoet, het symbool voor het vrouwelijke onderbewuste.
Pas als zij door constante veroudering met haar echte familie in contact komt, merkt zij dat de sieraad ook beschermend werkt. Wat nodig is, want beetje bij beetje komt Clarice achter een naar familiegeheim, waarin zij een centrale rol lijkt te spelen, en waarin verwijzingen zijn naar haar moeder. Moeder en dochter worden een.

Om de kenmerkende onbepaalde, dromerige sfeer te benadrukken, is de film in zwart-wit geschoten, op een apart wide screen formaat (3.66) en in het prachtige watergebied van de Araruama lagune in Arraial do Cabo (in de staat Rio de Janeiro). De camera glijdt loom en gedetailleerd door het verhaal heen, de beelden en muziek zijn zorgvuldig in kader gebracht. Oogstrelend om naar te kijken. Daarbij geeft het wiel van de reïncarnatie een aparte draai aan de betekenis van het volle leven.