Nu
in de
winkel

Happinez

Connie Palmen beschrijft hoe zij zich overgeeft aan de liefde en aan het verlies van de liefde. Volgens Susan Smit is dit boek een aansporing om het leven ten volle te leven: om het zoet en bitter te omarmen. Op elke pagina, of het nu gaat over wanhoop, schaamte, zelfvernietiging of hunkering, voel je de oprechtheid.

Wat doet een schrijver als een beminde sterft? Schrijven, zodra het hart het aankan. Schrijven is de mens en de wereld trachten te begrijpen en zoiets doe je vanuit jezelf. De kritiek op Connie Palmens ‘Logboek van een onbarmhartig jaar’, waarin ze haar verdriet over de dood van haar echtgenoot Hans van Mierlo deelt, een ‘ijdele vertoning’ is, vind ik daarom ongelofelijk ongepast. Alleen door de bereidheid diep te graven en schaamteloos openhartig te zijn kan er iets tot stand komen dat van het hart van de schrijver rechtstreeks tot het hart van de lezer spreekt.

En o, wat slaagt het boek in deze opzet. Op elke pagina, of het nu gaat over wanhoop, schaamte, zelfvernietiging of hunkering, voel je de oprechtheid. Het streven rouw te ontrafelen staat voorop en daarvoor offert Palmen elke ijdelheid die haar parten zou kunnen spelen. Zo schrijft ze niet alleen over haar drankzucht, maar ook over de schaamtevolle lust om te zwelgen.

Zo volledig liefhebben als Palmen kan – dat is ons niet allen gegeven. Te lezen hoe zij zich overgeeft, zowel aan de liefde als aan het verlies van de liefde, is een aansporing om het leven ten volle te leven, om het zoet én het bitter te omarmen.

Ook in de liefde erkent Palmen die twee kanten. Er kan geen liefde bestaan zonder het kwaad, zonder te erkennen dat iemand baat heeft bij onbaatzuchtigheid, schrijft ze. ‘Je houdt pas van iemand als je dat ziet, en als het je ontroert dat hij niet ideaal is, maar het wel probeert te zijn.’

Connie Palmen, ‘Logboek van een onbarmhartig jaar’, Prometheus, € 19,90, ISBN 9789044617672.

Tekst: Susan Smit