Bewegen is goed voor je, want door te bewegen maak je het gelukshormoon endorfine aan. Dat geeft een instant vrolijk gevoel en gaat pijn tegen. Samen met je kind bewegen, vergroot het gevoel van verbinding en door te bewegen bouw je uithoudingsvermogen, spierkracht en souplesse op. Het bijzondere aan dansen is dat het ervoor zorgt dat bewegen bijna vanzelf gaat. Met deze dansspelletjes kun je samen vreugdevol bewegen.

Duizend bewegingen

Dans- en theaterdocent Paul Rooyackers heeft een bundel gemaakt met 50 dans- en bewegingsspelletjes voor kinderen en jongeren. Een voorbeeld is het spelletje ‘duizend bewegingen’. Ga in een kring staan en maak slow-motion bewegingen vanuit één hand. Gebruik je onder- en bovenarmen nog niet. Kijk hoeveel bewegingen je kunt maken. Vervolgens mag je je onderarm ook gebruiken. Wat kun je nu allemaal? Daarna ook de bovenarm. Je andere arm. De schouders. Je nek. Je hoofd. Uiteindelijk kun je wel duizend sierlijke bewegingen maken zonder bepaalde lichaamsdelen te gebruiken.

Balansdans

Een ander voorbeeld uit de bundel van Paul Rooyackers is het samenwerkingsspelletje ‘balans’. Ga met z’n tweeën tegenover elkaar staan, strek je armen en houd je handpalmen tegen die van je partner. Houd de handen tegen elkaar gedrukt en probeer allerlei houdingen uit. Hoog, laag, door je knieën, dicht bij de grond. De een kan zijn armen buigen. Beweeg mee met wat de ander aangeeft. Wissel van tempo.

Als een vlinder

Dansdocent Marieke Trienekens maakt graag gebruik van materialen zoals ballen, bellenblaas of sjaaltjes. Dat kun je zelf ook doen met je kind. Bellenblazen, de muziek aan en dan rondjes tussen de bellen door draaien, ze met je voeten of handen aanraken, zorgen dat ze mee gaan dansen… Een bal kun je op de maat overgooien of op de maat laten stuiteren. Met een sjaaltje kun je een vlinder nadoen of je hangt ’m aan je billen en doet alsof je een staart hebt.

Dansen met je baby

Ook met je baby kun je samen dansen. Deins met je baby in de draagdoek mee op de muziek. Door het wiegen ontspannen de meeste baby’s, je krijgt er zelf een goed humeur van en je lijf blijft er soepel bij. “Een dag niet gedanst, is een dag niet geleefd”, zegt dansende dokter Cuna Knegt. Ze is arts en onderzoeker, en toert samen met neuroloog Erik Scherder door het land om iedereen te over­tuigen van het belang van dansen. Ze begint elke dag zingend, wiegend en klappend met haar acht maanden oude zoontje. Cuna: “Ik dans met hem door het huis. Hij trappelt mee met zijn beentjes als hij in de stoel zit, of met zijn hele lichaam als hij zich heeft opgetrokken aan de tafel.”

Meer lezen over dansen met je kind?

In Happi.kids 3-2020 vind je nog meer ideeën om samen te bewegen. Over buikdansen, dansen met pubers en verlegen kinderen los laten komen. In dit nummer vind je ook een uitgebreid dossier over gezinsdynamiek, een interview met relatie- en gezinstherapeut Roefke Carmiggelt en lees je hoe je met je kind kunt aarden. Happi.kids 3-2020 is te bestellen in de Happinez webshop.

Meer Happinez?

Gezond eten heeft niet alleen invloed op je lichaam, maar ook op je geest. Volgens de nieuwste inzichten beïnvloeden darmbacteriën onze hersenen, en daarmee ook ons gedrag en gevoel. Hoe gezond eten je kan beschermen tegen sombere gevoelens en negatieve gedachten: zorg voor je darmen, en zij zorgen voor je brein.

Vlinders in je buik van verliefdheid of een onderbuikgevoel als je intuïtie je iets probeert te vertellen. Wat je met je hoofd bedenkt en welke gedachtes er bewust of onbewust in je opkomen, je buik laat duidelijk weten welke emoties daarbij horen. Darmen zijn misschien niet meteen het meest aantrekkelijke orgaan, maar het is wel een heel intelligent orgaan. De darmen hebben een eigen, buitengewoon complex zenuwstelsel dat in verbinding staat met onze hersenen. Vandaar dat de Amerikaanse neurowetenschapper Michael Gershon onze darmen de naam ‘tweede brein’ gaf.

Beïnvloedbaar

De communicatie tussen hoofd en buik gebeurt via de nervus vagus, een zenuwbaan die het zenuwstelsel van je darmen direct verbindt met het centrale zenuwstelsel. Maar er is nog iets aan de hand tussen buik en brein, en dat heeft alles te maken met je darmmicrobioom, oftewel het ecosysteem van bacteriën, schimmels en virussen in je darmen. Dat die miljarden bacteriën in je darmen je spijsvertering beïnvloeden is algemeen bekend. Maar vrij nieuw zijn de onderzoeksresultaten die aantonen dat je darmmicrobioom ook de signalen beïnvloedt die via de nervus vagus van je darmen naar je hersenen worden uitgezonden. En dat niet alleen: onderzoeken tonen aan dat er een relatie is tussen je darmmicrobioom en je mentale en emotionele welzijn. Volgens wetenschappelijke inzichten beïnvloeden onze darmen voor tien tot vijftien procent gevoelens van melancholie, woede en stress.

Psychobiotica

Deze bevindingen over de relatie tussen buik en brein maken het aannemelijk dat sombere gevoelens, geluk, gevoel voor eigenwaarde en onzekerheid niet alleen tussen je oren zit. Wie wij zijn, wat ons menselijk en uniek maakt, is meer dan een optelsom van processen die zich in je hersenen afspelen. Cognitief neurowetenschapper Laura Steenbergen onderzoekt al jaren hoe darmbacteriën onze hersenen en daarmee ook ons gedrag en gevoelens beïnvloeden. Steenbergen doet onderzoek naar hoe het precies zit met de nervus vagus, hoe informatie wordt uitgewisseld tussen darmen, darmbacteriën en hersenen en hoe onze darmbacteriën de chemische processen in ons brein beïnvloeden.

Darmbacteriën en ons brein

“Pas in de afgelopen paar jaar is duidelijk geworden hoe invloedrijk de communicatie tussen ons microbioom en hersenen is op ons mentale en emotionele welzijn”, zegt Prof. dr. Eric Claassen, immunoloog, hoogleraar aan de VU en oprichter van Stichting Darmgezondheid. “Dat komt doordat er in de laatste jaren veel onderzoek is gedaan naar het implanteren van darmbacteriën van gezonde donoren bij patiënten met ernstige darmklachten. We hebben het dan over fecale microbiota transplantatie, kortweg poeptransplantatie.” Claassen is betrokken bij onderzoek naar poeptransplantatie waarbij een waterige oplossing van de ontlasting van een gezond persoon wordt ingebracht in de darmen van de patiënt. Het idee is dat de evenwichtige darmflora van de donor helpt bij het in balans brengen van de darmflora van de ontvanger. Deze behandelmethode klinkt niet heel aantrekkelijk, maar dankzij poeptransplantaties zijn artsen en wetenschappers veel te weten gekomen over de connectie tussen buik en brein.

Luister naar je buik

De resultaten zijn veelbelovend, maar Claassen benadrukt dat al het onderzoek nog in een beginstadium verkeert en dat er nog veel meer onderzoek nodig is om zeker te weten hoe het nu echt zit. Claassen: “Wat we inmiddels wel met zekerheid kunnen zeggen is dat de invloed van onze darmbacteriën op ons algehele welzijn vele malen groter is dan we ooit gedacht hebben. Misschien is psychobiotica wel de nieuwe Red Bull of Ritalin onder studenten.”

Schrap simpele suikers

Een gezonde darmmicrobioom kan studenten zeker helpen bij het verminderen van stress en daardoor het verbeteren van cognitieve vaardigheden. Maar eigenlijk is het schrappen van simpele suikers uit je voedingspatroon nog veel effectiever. Uiteindelijk draait alles om je suikerinname. Goede darmbacteriën doen het goed op complexe suikers, slechte darmbacteriën gedijen op simpele suikers. Denk maar eens aan hoe je je voelt na een suiker binge. Je lichaam vertelt je heel duidelijk dat dat geen goed idee was. Mensen die veel suikers eten, hebben vaak ook een negatiever zelfbeeld dan mensen die heel gezond eten. Als je na die suiker binge naar jezelf in de spiegel kijkt, zie je iets heel anders dan na een dag supergezond eten. Die waarneming, dat is een breinsignaal. Iedereen weet eigenlijk wel van welke voedingsmiddelen je je scherper of onscherper voelt. De vraag is alleen, luisteren we wel voldoende naar ons lichaam?

Zorg goed voor je microbioom

Goede voeding is de basis voor een gezond microbioom, vindt ook Karine Hoenderdos, journalist, diëtist en schrijfster. Hoenderdos verdiept zich al jaren in de relatie tussen voeding, darmen en gezondheid. “Met gezonde voeding kun je jezelf beter beschermen tegen sombere gevoelens, steeds terugkerende negatieve gedachtes en andere klachten waardoor je minder sterk in je schoenen staat.” Maar waar begin je? Eerst de boel even goed schoonspoelen met een tiendaagse sapkuur en drie darmspoelingen? Hoenderdos: “Liever niet. Met darmspoelingen spoel je je kostbare microbioom weg en zeker als je gezond bent, is dat zonde. Je microbioom bouwt zichzelf wel weer op, maar dat kost tijd en je darmen krijgen sowieso een klap te verwerken. Veel beter is om je darmbacteriën te voeden en een gevarieerd microbioom op te bouwen. Dat doe je met gezond en vooral heel gevarieerd eten. Hoe gevarieerder je voeding, des te gevarieerder je microbioom. Eet zoveel mogelijk verschillende groenten, fruit, granen en peulvruchten. En let op je vezelinname.

Melancholie, woede & stress

Volgens de laatste wetenschappelijke inzichten beïnvloeden onze darmen voor tien tot vijftien procent gevoelens van melancholie, woede en stress. Darmen vertellen de hersenen wat er vanbinnen gaande is en dat kan alarmerend of juist geruststellend zijn. Het kan dus zijn dat ze deels verantwoordelijk zijn voor ons humeur.

(bron: Gut, de herziene uitgave 2018 – Giulia Enders)

Meer Happinez?

Ernestine Numan is coach en geeft retreats voor drukke moeders. Speciaal voor Happinez schreef ze een paar persoonlijke en herkenbare columns, zoals deze over leven in vrije flow.

Magisch en moeiteloos leven, wie wil dat niet? In de realiteit is het leven vaak meer een arena met hoogtepunten en dieptepunten, winst en verlies. Soms zijn we het middelpunt, soms staan we aan de zijlijn, maar we stáán er, de ene keer juichend, de andere keer huilend, we zíjn er.

Moederschap

Wat ik steeds meer zie en voel is dit: of we nou fysiek moeder zijn geworden of niet, moederschap is niet alleen een rol, het is vooral een energie die voor ieder van ons beschikbaar is. Een koesterende, creërende kracht van onvoorwaardelijke liefde. Een energie die, als deze vrij stroomt, ons leven een stuk magischer en moeitelozer maakt.

Helaas stroomt deze energie alleen niet altijd in vrije flow vooruit, maar stagneert nog weleens.

Dat kan allerlei redenen hebben en wanneer we deze opsporen in onszelf, vinden we schatten die ons juist kunnen leiden naar de stroom van onvoorwaardelijke liefde, waarop we ons kunnen laten drijven.

Een open hart

Soms zijn er bepaalde gedachten die je beperken, oude onverwerkte pijn en opgekropte energie die blokkades veroorzaken.

Een open hart is de remedie. Ieder van ons beschikt over een hart dat het aangeboren vermogen heeft liefde te ervaren.

Hoewel we het niet altijd makkelijk vinden om liefde te voelen voor onszelf, is het de meesten van ons wel gegeven iemand of iets te bedenken waar we van houden. Fysiek moederschap kan hier een enorm hulpmiddel in zijn, maar het is niet noodzakelijk.

Onvoorwaardelijke liefde

Het is ons aangeboren vermogen om liefde te ervaren, dat ons hart nog verder opent en de grootst mogelijke liefde doet ontwaken, de liefde die we met moederschap associëren: de onvoorwaardelijke liefde.

Met de kracht van die onvoorwaardelijke liefde kunnen we opruimen wat ons niet meer dient aan beperkende gedachten of conditioneringen, persoonlijke en collectieve; en oude onverwerkte pijn helen door deze eerst toe te staan. Als deze eenmaal gezien en erkend is, zal de energie die hoort bij de oude pijn, gedachten of blokkades ons verlaten. Soms gebeurt dit direct, soms in stapjes.

Het is allemaal goed

Zo kunnen we de ruimte creëren om een lichter, moeitelozer leven te leiden, door ons hart werkelijk te volgen. Daarmee geven we de kinderen het grootste cadeau dat we kunnen geven. We worden een voorbeeld van vrijheid en authenticiteit. En zoals de Native Americans zeggen, met een ripple effect – niet alleen op de volgende generatie, maar op de volgende zeven generaties.

Wat we hiervoor kunnen doen is makkelijker dan je misschien denkt. We mogen ontspannen. Door deze ontspanning kan ons hart zich openen en herinneren we ons hoe mooi we zijn, en dat er niets ontbreekt op dit moment. We zien onze talenten kristalhelder en vinden de vorm waarin we onze bijdrage kunnen leveren aan onze omgeving. Hoe klein of groot ook. Het is allemaal goed.

En als we vooral dat laatste steeds dieper gaan geloven en erop vertrouwen, dan wordt het leven steeds magischer.

Meer Happinez?

Bankafschriften. Folders van de reisvereniging. Krantenknipsels. Mappen vol correspondentie. Rekeningen van het telefoonbedrijf. Tijdschriften. Foto’s. Een telefoonboek uit de jaren negentig.

Toen Anne Wesseling het huis van haar ouders opruimde, concludeerde ze dat ze daarmee niet alleen de balans van hun leven opmaakte, maar dat ze ook zichzelf er rust mee gaf.

Toen mijn vader vorig jaar overleed, hoefde zijn huis gelukkig niet op stel en sprong leeg, maar toch begon ik vrij voortvarend met het opruimen. In een weekend bracht ik alle kleren naar de kledingbak. Daarna begon het uitzoeken van de boeken, een enorme klus, maar ook dat lukte. Maar daarna kwamen de papieren. Daar zat ik dan, met een heilig ontzag voor het geschreven en gedrukte woord.

Kratten vol

In die fase ben ik nu dus. Ik denk eerlijk gezegd dat aan het eind van het opruimproces er maar een paar items overblijven die een vast plekje in mijn huishouden gaan vinden. Een blauwe hangklok, een houten kastje, een biografie over zijn held Mohammed Ali, de gedichten van Masha Kaleko en een verzameling Duitse poëzie. Maar toch wil ik alles door mijn handen laten gaan, en daarom staan er hier beneden dus nu tien plastic kratten gevuld met ordners en stapels papieren die ik maar meegenomen heb naar mijn eigen huis, omdat ik geen tijd had om het allemaal daar uit te gaan zitten zoeken.

Een onvermijdelijke verbondenheid

Ik hoor wel eens van erfenissen die gedoe opleveren, en ik prijs mezelf gelukkig dat ik dáár in elk geval als enig kind geen last van heb. Aan de andere kant ben ik wel de enige die nu, zo aan het eind, nog door alle spullen en papieren gaat. Daarom wil ik het ook zorgvuldig doen. Aan de ene kant vind ik dat soms irritant (‘Ik zit letterlijk met de zooi’ mopper ik soms zachtjes), aan de andere kant vind ik het bijzonder, omdat het ook een intiem proces is. Ik laat niet alleen al zijn spullen door mijn handen gaan (de kleding, het beddengoed, de douchegel en de aftershave) maar ik vind ook brieven, aantekeningen, speeches, mappen vol met krantenknipsels, een paspoort uit de jaren vijftig, de brieven die ik zelf als kind schreef, onbeholpen in het Engels gericht aan een onbekende en waarvan ik al niet wist wat ik erboven moest zetten (‘Dear dad?’) en van wie ik de taal niet eens sprak. Al doende krijg ik een beeld van een leven waar ik niet zoveel van wist, en toch als dochter onvermijdelijk mee verbonden ben.

Opruimen op een persoonlijke manier

Mijn moeder doet het trouwens heel anders. Haar huis is gezellig én opgeruimd, alles wat geen nut had of wat ze niet mooi vindt of niet gebruikt, heeft ze al lang geleden weggedaan. Als we bij haar op bezoek zijn, gaat ze aan het eind met de kinderen voor de boekenkast staan en mogen ze allebei een boek uitkiezen. Daarbij vertelt mijn moeder dan wat ze ervan vond, hoe ze eraan kwam en waarom ze het mooi vind. Zo ruimt ze haar boekenkast stukje bij beetje op, op een hele leuke en persoonlijke manier. Ze heeft jaren geleden de dozen met foto’s al uitgezocht en bewaart alleen de foto’s die ze bijzonder vindt en waar ze zelf op staat.

Bewuste keuzes

Iets om een voorbeeld aan te nemen, vind ik. Dat hele opruimen in het huis van mijn vader heeft namelijk nog een opvallende bijkomstigheid: ik kijk nu ook anders naar mijn eigen huis en vooral mijn archief (lees: de stapels papier en ordners en mappen met aantekeningen van lang geleden). ‘Stel dat ik onder de tram kom…’ zei ik laatst tegen mijn dochter, waarop ze monter antwoordde: ‘Dan gooien we alles weg!’ Lief, maar dat wil ik haar toch niet aandoen. Met het laatste kind bijna het huis uit, is het tijd om de boel een beetje voor te sorteren. Wat is écht de moeite waard? De boekhoudingen twintig jaar op zolder laten staan, is dat echt nodig? En die bankafschriften uit de jaren negentig, die nog in een mapje ergens liggen? De doos met foto’s waarvan ik soms niet eens weet wie er allemaal op staan? Ik laat het aan mijn kinderen zien, vertel er wat over, en dan kan het weg.

Elke dag een stukje leven door je handen laten gaan, daar komt het eigenlijk op neer. Ik ga het steeds leuker vinden en mijn heilig ontzag voor papier wordt minder. ‘Leuk om nog eens terug te lezen’, dat ‘nog eens’-moment is nú en daarna kunnen veel dingen weg. Uiteindelijk gaat het om de verhalen, niet om hoe ze zijn vastgelegd.

 

Meer lezen?

Meer Happinez?

Als we íets aan onze kinderen mee willen geven, dan is het wel levenskunst: hoe doe je dat nu, goed, gezond en gelukkig leven? Ayurveda, dat letterlijk ‘kennis van het leven’ betekent, geeft je veel handvatten die jou en je kind helpen om in balans te komen of te blijven. De ayurvedische leer verdeelt mensen in drie verschillende typen, ook wel dosha’s genoemd. Voor een kind kun je die dosha’s koppelen aan een dier met vergelijkbare eigenschappen. 

Hoe herken je het hertje?

Rank, fijngebouwd kind dat snel koude han­den en voeten heeft. Het is emotioneel, enthousiast, creatief, gevoelig en het heeft een actieve geest – het gaat snel van de hak op de tak, is vaak een dromer die moeite heeft met focussen en die nerveus kan zijn. Herten kunnen vaak niet goed poepen en zijn moeilijke slapers. Ze leren het best via geluiden en kunnen snel leren, maar zijn het rela­tief snel weer kwijt. Als ze uit balans zijn, maken ze zich veel zorgen, ook over wereldproblemen. Baby’s willen vaak al veel bewegen en overal aanzitten. Oudere herten zijn veel aan het denken.

Hoe herken je het tijgertje?

Gemiddeld gebouwde, vurige kinderen die wat sproeten en huidproblemen zoals eczeem of pukkeltjes kunnen hebben. Ze hebben het snel warm, een rood gezicht en meer uithou­dingsvermogen dan hertjes. Tijgers zijn ongeduldig, snel boos en slechte verliezers. Zonder begeleiding kunnen ze bazig gedrag vertonen. Ze zijn competitief, gedreven en willen graag de beste zijn. Ze hebben een sterke focus, zijn vaak visueel ingesteld en goed met grafieken en wiskunde. Tijgers leren snel en onthouden het ook. Als ze stress hebben moeten ze ineens naar de wc, ze hebben sneller last van losse ontlasting en diarree. Als ze niet op tijd eten, worden ze chagrijnig. Ze raken gefrustreerd als ze hun energie niet kwijt kunnen en wisselen snel van stemming.

Hoe herken je het olifantje?

Wat zwaarder gebouwde kinderen die relatief langzaam bewegen en diep slapen. Ze hebben een natuurlijke kracht van zichzelf en zijn teamplayers doordat ze de stabiele, verbin­dende factor zijn. Ze willen niet de baas spelen en niet de snelste zijn, ze gedijen goed in groepen. Ze zijn rustig van aard, laten zich niet gek maken, hebben een goed geheugen, zijn koppig maar hebben geen stemmingswisselingen. Ze leren langzaam, maar als ze het doorhebben onthouden ze het voor altijd. Olifanten leren het best door iets te doen of te ervaren. Hun huid is wat dikker en steviger en kan wat vet, olieachtig zijn. Ze hebben vaak wat meer slijm, waardoor ze sneller verkouden zijn en hoesten. Ze hebben vaak een snotneus.

Meer lezen over ayurveda voor kids?

In Happi.kids 3-2020 lees je welke muziek en kleuren passen bij hertjes, tijgertjes en olifantjes en welk type eten fijn is voor jouw kind. In dit nummer vind je ook een dossier over gezinsdynamiek en een prachtig interview met gezinstherapeut Roefke Carmiggelt. Happi.kids 3-2020 is te bestellen in de Happinez webshop.

Meer Happinez?

Ik ontwaakte uit een nare droom die niet aanvoelde als een nachtmerrie, maar als een boodschap: mannen die mijn huis binnendrongen om spullen te stelen.

Dit soort voorspellende dromen of dagdromen heb ik wel vaker, en meestal zit er nauwelijks emotie bij, alleen een urgent gevoel: gelieve actie te ondernemen. Dezelfde dag nog regelde ik een beter slot op mijn achterdeur en liet die op de voordeur checken. Ingenomen met mijn daadkracht en goed ontwikkelde zesde zintuig ontspande ik weer. Drie dagen later, op een rommelige avond, vergat ik – wat nooit gebeurt – de voordeur op het nachtslot te doen. Je raadt het al: ingebroken. De deur was ingetrapt (wat nooit gelukt was met het nachtslot erop) en veel waardevolle spullen waren weg.

Patroon

Als ik alle voorvallen in mijn leven naloop waar ik een voortreffelijke intuïtieve waarschuwing kreeg en er vervolgens grandioos instonk, heeft het dit patroon: 1. Ik voel haarscherp dat er iets mis zal gaan als ik niet ingrijp. 2. Ik zeg of doe iets halfslachtigs. 3. Mijn voorgevoelens zijn gesust en ik word weer passief. 4. Het gaat mis. 5. Ik denk: Ik wist het al.

Zo ging het bij mijn telefoontje naar mijn uitgever (‘Ik heb het gevoel dat er iets misgaat met drukken’) waarna er twee weken later een misdruk was en het boek nog weken op zich liet wachten terwijl het hele pr-circus al gaande was. Zo ging het bij het tekenen van een polis die later een woekerpolis bleek. Zo ging het bij die ene journalist die ik niet helemaal vertrouwde en inderdaad met een rampzalig stuk kwam. Zo ging het bij talloze kleine en grotere rampen. Maar hé, ik had er toch hardop iets van gezegd?!

Ik wist het al

Waarom pak ik nou niet door? Dat is natuurlijk de vraag die ik me moet stellen. Misschien omdat ik, als ik écht actie onderneem, moet erkennen dat er iets grondig mis is. En dat is eng. Me laten sussen voelt veiliger. Of misschien omdat ik, als ik echt dwars ga liggen, de angst moet overwinnen om onbeleefd en onsympathiek te zijn. Door wat te sputteren heb ik geluisterd naar mijn intuïtie en toch geen problemen veroorzaakt. Ik ben braaf een aardig meisje gebleven.

De eerstvolgende keer ga ik het doen: doorzetten, net zo lang tot ik voel dat het gevaar geweken is. Wat ze ook van me denken. Lastig zijn, doorvragen, geen B meer zeggen ook al heb ik A gezegd. Zodat ik daarna niet hoef te denken: Ik wist het al.

Meer Happinez?

De eeuwenoude Oosterse leer tantra kun je zien als een weg die je door zelfonderzoek laat verbinden met je lijf. Met behulp van tantrische oefeningen kun je comfortabeler worden met je seksuele energie. Zo leer je jezelf beter kennen en je intuïtie ontwikkelen. We delen drie manieren om met behulp van tantra je levensenergie te laten stromen.

Geef jezelf een gezichtsmassage

Door jezelf te masseren kom je uit je hoofd en in je lijf. Jezelf aanraken stimuleert de connectie met je lichaam. Een fijne manier om jezelf aan te raken is een gezichtsmassage. Ga op een rustige plek zitten en sluit de deur zodat je niet gestoord kunt worden. Zet een timer op tien minuten en begin met het zachtjes wrijven en knijpen in je huid, zodat je je huid als het ware wakker maakt. Neem een paar druppeltjes olie (een speciale gezichtsolie, of arganolie, kokosolie of amandelolie) en verdeel die over je vingers. Masseer je gezicht van boven naar beneden en van binnen naar buiten. Dat mag best met wat druk, maar het hoeft niet heel krachtig. Sluit je ogen tijdens de massage en probeer bij elke aanraking meer te ontspannen, eventueel met behulp van je ademhaling.

Knuffel voor positieve energie

Liefdevolle aanrakingen verminderen stress en helpen te ontspannen. Door te knuffelen stimuleer je het gelukshormoon oxytocine waardoor je een goed gevoel overhoudt aan een stevige omhelzing. Een knuffel is dus niet alleen fijn, maar ook nog eens gezond. Zoek een knuffelpartner, liefst iemand uit je dichtbije omgeving, en stem daarmee af. In corona-tijd is het nóg belangrijker te onderzoeken of je je allebei comfortabel voelt bij een omhelzing. Kies bijvoorbeeld je beste vriend(in), je partner of je kind. Geef zo vaak als voor jullie allebei fijn voelt een liefdevolle, warme knuffel. Houd je de knuffel minstens twintig seconden vol, dan heeft dat al een kalmerende werking op lichaam en geest.

Kietel je huid met een veertje

Een eenvoudige manier om je huid fijne prikkels te geven is door middel van aanraking. Met de zachte tintelingen van een veertje kietel je je huid en verwen je je lijf. Trek jezelf terug op een rustige plek en kom zitten in een comfortabele positie, bijvoorbeeld op een meditatiekussen of een zachte deken. Zorg dat je handen en armen bloot zijn en stel vervolgens een timer in op vijf minuten. Sluit je ogen en kom met een paar diepe ademhalingen tot rust. Neem het veertje in je hand en start met aanraken op een gevoelige plek waar veel zenuwuiteinden bij elkaar komen. Bijvoorbeeld op je vingertoppen, je handpalmen of je onderarmen. Overhaast de aanrakingen niet en kietel langzaam en mindful. Probeer met aandacht te voelen. Ben je rechtshandig, start dan met het veertje in je rechterhand. Ben je linkshandig, start dan andersom. Wissel vervolgens van arm.

Meer leren over tantra?

Wat is tantra en wat heb je eraan? Dat leer je in de 10 lessen van deze uitgebreide online training. Met eenvoudige oefeningen en opdrachten maak je een reis door je lichaam om bij de sparkle of joy te komen. Het is de seksuele energie – ook wel kundalini of levensenergie genoemd – die door je lichaam stroomt, en die je altijd bij je hebt, diep vanbinnen. In deze Tantra training leer je die energie toe te laten om je lichter, energieker en levenslustiger te voelen. Bij deze training ontvang je tijdelijk een Guasha rozenkwarts hart t.w.v. 19,95. Meld je nu aan.

Tekst: Susanne van Gendt

Meer Happinez?

We willen graag dat onze kinderen opgroeien in een wereld waarin iedereen gelijk is, waarin niet gediscrimineerd wordt. Maar daar zijn we nog lang niet. Volgens Pauline Bijster is erover praten en luisteren naar andermans verhaal, het begin.

“Zes miljard mensen – jong en oud, gezond en ziek, gelukkig en ongelukkig, sterk en zwak. Mensen, overal mensen – allemaal verschillend. Het is wel raar, dat sommige mensen anderen haten alleen maar omdat ze anders zijn. Ze vergeten dat ze in de ogen van die andere mensen, zelf óók anders zijn.” Deze zinnen komen uit het prentenboek ‘Mensen, mensen wat een mensen!’ van Peter Spier.

‘Mijn ouders lazen dit boek voor toen ik klein was (het komt uit 1981) en nu lees ik het voor aan mijn eigen kinderen. Afgelopen jaar werd wel duidelijk hoe belangrijk het is om racisme te gaan bespreken. Als we een inclusieve samenleving willen waarin iedereen zichzelf mag zijn, waarin iedereen gelijke kansen krijgt, waarin mensen elkaar niet haten op basis van hun uiterlijk, waarin geen onderscheid meer gemaakt wordt bij sollicitaties, door de politie of bij de Belastingdienst, is er nog veel werk te doen. En dit werk begint misschien wel bij de opvoeding. Maar hoe? Waar begin je? En wat kun je doen, als je kinderen opgroeien in een witte omgeving of op een witte school?

Beluister hier 8 educatieve podcasts, die de weg naar een gelijke wereld vereenvoudigen:

Meer Happinez?

Aartsengelen zijn verreweg de meest bekende engelen, de meeste mensen kennen er wel één of meerdere bij naam. De Aartsengelen hebben een veel grotere kracht en reikwijdte dan alle andere engelen. Zij overzien de engelen die bij ons zijn op aarde.

Aartsengelen kunnen overal tegelijk zijn. Je kunt ze daardoor altijd aanroepen, en daarbij hoef je niet bang te zijn dat je ze wegroept bij mensen of situaties waarvan je denkt dat ze harder nodig zijn dan bij jou.

Beschermengelen

Waar de Aartsengelen de mensheid van boven de aarde helpen, zijn de beschermengelen juist bij ons op aarde. Zolang er mensen op aarde zijn, zijn de engelen er om ons te helpen en te begeleiden in het leven hier. Iedereen mag altijd gebruik maken van hun hulp, we mogen ze aanroepen wanneer we ze maar nodig hebben. In elke worsteling die je doormaakt, emotioneel of fysiek, zijn de engelen je getuigen. Ze bezitten de kracht om ons te helpen om onze geest te kalmeren, onze ziel op te laden en ons lichaam te helen. En ons te gidsen in de richting van ons levensdoel. Als we hulp nodig hebben met iets, hoeven we het alleen maar te vragen en je beschermengel is er voor je. Zo simpel is het.

Hoe roep je de Engelen aan?

Het ‘geheim’ van een engel aanroepen is dat je het hardop moet doen. Je kunt het niet gewoon denken. Onze geesten zijn spinnenwebben van emoties en gedachten en de engelen willen daar niet in verstrikt raken. Het is te midden van alle kakelende voortrazende dingen in ons hoofd moeilijk voor de engelen om een oprechte hulpvraag te ontwarren, daarom moet het hardop. Fluisteren mag ook, zolang het maar uit je mond komt. Als je niet kunt spreken, gebruik dan gebarentaal of schrijf het op een briefje dat je voor jezelf houdt, maar hou je vraag niet binnen, zet hem in de wereld. Engelen hebben net als wij een vrije wil, het zijn enorm krachtige, verheven wezens die serieus genomen willen worden. Je moet vertrouwen hebben, open zijn, en je moet met ze willen werken.

En hoe krijg je antwoord?

Om antwoord te krijgen van een engel richt je al je aandacht op de engel en zeg je zijn naam hardop. Bijvoorbeeld: Aartsengel Raphaӫl, kom alsjeblieft snel en help me met mijn gekneusde enkel. Of: Aartsengel Uriӫl, ik roep je nu aan, wil je me alsjeblieft helpen deze moeilijke dag door te komen. Je beschermengel kun je ook ten alle tijden aanroepen om je te helpen, te beschermen of te steunen. Van het bijleggen van een ruzie tot veilig thuiskomen, van je verloren portemonnee terugvinden tot wijsheid en concentratie bij je sollicitatiegesprek. Wat er ook moeilijk voor je is, wat er ook te groot voelt om alleen te behappen, of waar je ook tegenop ziet of geen oplossing voor vindt, vraag om hulp, doe het hardop en doe het met faith en bedank ze altijd vanuit je hart. En na een tijdje zul je zien dat de wonderen de wereld nog niet uit zijn…

Met dank aan de wijsheid van Diana Cooper en Anthony Williams.

Tekst: Sarah Domogala

Meer Happinez?

Tekst: Sarah Domogala

Onze connectie met de natuur is kapot, horen en lezen we vaak. Onzin, zegt de Duitse boswachter Peter Wohlleben. Die band is nooit verbroken geweest, we hebben haar hooguit wat verwaarloosd. Lees hier over de kracht van bomen.

Wat kunnen bomen allemaal?

Bomen in de spirituele wereld

Al vele eeuwen spelen bomen een prominente rol in de wereld van religie, spiritualiteit en rituelen. Neem de boom van Goed en Kwaad in de Bijbel. Yggdrassil, de levensboom uit de Noorse mythologie. Of de bodhiboom, waaronder Siddharta Gautama verlicht raakte. Ook de Germaanse oppergod Wodan werd in een eik vereerd.

Op veel plekken waar nu kapellen staan, stonden vroeger bomen die vereerd werden, vertelt Wohlleben. Dat gebeurde expres, om de ‘heidenen’ naar het christendom te lokken toen dat de overhand kreeg. “Vlak bij mijn huis is zo’n kapel. Bij de bouw zijn duizenden religieuze voorwerpen gevonden die tot een jaar of 800 nog gebruikt werden.”

Voor zover hij weet vinden georganiseerde boomvereringen niet meer plaats, althans, niet in de westerse wereld. “Maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat mensen niet hun eigen individuele rituelen hebben.” Wel zijn er nog steeds allerlei boomgerelateerde volksgebruiken. Zo wordt een boom op Cyprus vol doeken gehangen waarvan geloofd wordt dat ze oogkwalen genezen. In het Italiaanse Basilicata trouwen elk jaar twee bomen met elkaar. En er zijn natuurlijk paasvuren. Ook planten mensen nog altijd bomen om bijzondere gebeurtenissen te markeren, zoals een geboorte of een overlijden.

Bomen werken samen

Dat is misschien wel wat boswachter Peter Wohlleben in al die jaren het meest fascineerde, tot op de dag van vandaag. “Elk bos is een perfect evenwichtig sociaal ecosysteem.” Alleen samen, zegt hij, kunnen bomen voor verkoeling zorgen en regenwolken maken. “Als je, bijvoorbeeld in Nederland, niets zou doen en de bossen hun gang laat gaan, zou de temperatuur tot tien graden kunnen zakken. Er zou ook meer regen komen. Dat zou dus wonderen doen voor de klimaatopwarming.”

Samenwerking is de sleutel. De evolutietheorie, zegt Wohlleben, wordt vaak geïnterpreteerd als een soort kapitalisme, waarbij de sterkste overleeft. “Maar in werkelijkheid gaat de winst naar degene die het best samenwerkt.” Samenwerken, verzorgen – het zijn heel menselijke termen, critici verwijten Wohlleben weleens antropomorfisme, dat hij over mensen en planten praat alsof het mensen zijn. Hij vindt dat onzin, hij legt het bewust in normale woorden uit zodat de leek het kan begrijpen. En, even eerlijk, zoals hij het vertelt kun je ze bijna níet zien als mensen. Als ideale mensen, om precies te zijn. Want bomen doen niet aan wedijveren of concurreren met elkaar. Ze zijn niet jaloers als de buurman grotere bladeren heeft, stelen niet elkaars licht, maar steunen elkaar juist, zorgen goed voor hun soortgenoten, zowel jong als oud en waarschuwen hen als er gevaar is.

Dit artikel komt uit Happinez 6 2020, dit nummer bestel je hier.

Meer Happinez?