In een lange relatie zijn er altijd periodes waarin het vuur van de passie even op een laag pitje staat. Uit een nieuw onderzoek blijkt dat de manier waarop je hierover denkt veel invloed heeft op de duurzaamheid van de relatie.

“Hij en zij nemen rustig de tijd om tweemaal per week te gaan dineren in een restaurant met kaarslicht. Een heerlijk etentje en een dansje na. Hij iedere vrijdag, zij iedere dinsdag.”

Het is een van de vele plagerijen die je weleens hoort als het over lange relaties en huwelijken gaat. Grappen die voortkomen uit het idee dat zo’n lange verbinding tussen twee mensen onmogelijk nog spannend kan zijn. Een relatie begint met een explosie aan verliefdheid, chemie en sterke emotionele verbondenheid (oftewel: passie). Maar al snel dooft dat vuur der passie langzaam uit, tot het uiteindelijk niet meer is dan smeulende as. En de relatie vooral nog een praktische aangelegenheid is.

Passie

Het is niet zo’n romantisch vooruitzicht, maar wel een hardnekkige aanname die in de moderne maatschappij voortleeft. Want als er geen passie is, kun je er maar beter mee stoppen, toch? Een onderzoek van Northwestern University richt zich op die vraag. De onderzoekers ontdekten dat niet de daadwerkelijke mate van passie in een relatie belangrijk is voor het voortbestaan ervan. Wel de manier waarop erover gedacht werd.

Wat als je gelooft dat de passie niet terugkeert als deze verloren is? De onderzoekers wilden uitvinden in hoeverre die aanname invloed had op de kwaliteit van de relaties zelf. Daarom vroegen ze honderden deelnemers vragenlijsten in te vullen over de staat van hun relatie, de mate van toewijding aan hun partner en hoe ze dachten over het concept ‘passie’.

Het gaat om de mindset

Hun bevindingen zijn niet per se verrassend, maar wel interessant. Als er sprake was van weinig passie in relaties ging dat vaak hand in hand met weinig toewijding, maar dit was vooral zo bij mensen die geloofden dat passie een vergankelijk iets is dat nooit hervonden kan worden als het eenmaal kwijtgeraakt is. Met andere woorden: mensen die geloven dat het onmogelijk is een ingedutte relatie weer passievol te maken, waren minder toegewijd aan hun partner en dachten er sneller over na hun relatie te beëindigen als ze even in een dipje zaten.

Een zwartgallige kijk op lange, passieloze relaties is dus een soort self-fulfilling prophecy. Natuurlijk voel je je minder toegewijd aan een relatie wanneer er totaal geen sprake is van passie. Maar deze studie bewijst dat mensen die geloven dat passie kán terugkeren, een grotere kans hebben op een lang en gelukkig samenzijn, ongeacht of er op dit specifieke moment wel of geen sprake is van passie.

Reden genoeg om optimistisch te blijven dus.

Meer Happinez?

We willen allemaal graag aardig gevonden worden, maar er is een grens. Wanneer bepaalde sociale contacten gaan fungeren als ‘energiespons’ is het misschien tijd om de vriendschap los te laten.

Een grote sociale kring mensen om je heen is leuk, gezellig én handig, want er is altijd wel iemand die kan helpen sjouwen of het antwoord weet op een vraag. Tegelijkertijd kan het ook vermoeiend zijn. Mensen zijn sociale dieren. We willen van nature graag aardig gevonden worden. Dat is niet zo gek, want in de oertijd, waar achter elke boom een potentieel gevaar kon schuilen, was het wel handig als anderen je te hulp zouden willen schieten. Inmiddels schuilt er niet meer achter elke boom gevaar, of tenminste, geen urgent gevaar. Toch zijn mensen die neiging om goed in de groep te willen niet kwijtgeraakt. Sterker nog, de wens om aardig gevonden te worden is nog springlevend.

Vriendschap in disbalans

In principe is daar niets mis mee, maar het kan ook vermoeiend zijn om altijd maar de leuke, beleefde en sociale persoon te zijn. Dat je goed kan luisteren, betekent namelijk niet dat wat je hoort geen vat op je heeft. En dat je zelf zelden chagrijnig bent, betekent niet dat negatieve energie je geen parten kan spelen. Wanneer we altijd ‘die leuke persoon’ willen zijn, verzamelen we een grote, sociale kring om ons heen. Dat is leuk, maar kost ook veel tijd en energie.

Negatief effect

Sommige ‘vriendschappen’ of relaties kosten zelf zoveel tijd en energie, dat ze een negatief effect op ons kunnen hebben. Het is goed om er voor vrienden en kennissen te willen zijn, maar wanneer je merkt dat een relatie langdurig meer energie kost dan oplevert, kun je je afvragen of die vriendschap wel houdbaar is. Steeds maar weer hopen op een volgende afspraak die misschien wél gezellig is, kan uitputtend zijn. En wanneer vrienden of vriendinnen maar bij jou blijven aankloppen met hun problemen, kunnen die ook jou op den duur slapeloze nachten en gepieker opleveren.

Geven en nemen

Het is een dun lijntje, want natuurlijk zijn er uitzonderingen. Echt goede vrienden, familie of mensen die tijdelijk even door een diep dal gaan. Die wijs je natuurlijk niet zonder pardon de deur, maar steun je door dik en dun. Belangrijk is daarbij dat er een zekere balans in is. Je geeft een beetje, je neemt een beetje. Soms geef je een tijdje wat meer, en dan neem je weer een tijdje wat meer. Zo blijft een vriendschap in balans.

Energiespons

Wanneer je merkt dat er mensen zijn die fungeren als een soort energiespons, zonder daarbij oog te hebben voor jou, is het tijd om die relatie eens te overdenken. Brengt deze vriendschap jullie allebei verder? Of zorgt het alleen maar voor onnodig veel stress en energielekken? Grote kans dat je het antwoord zelf al weet. Uiteindelijk zijn we zelf verantwoordelijk voor ons eigen geluk. Soms betekent dat dat we iemand moeten loslaten.

Beeld: fotografie door Harold Pareira, styling door Mirjam van der Rijst

Meer Happinez?

We hebben allemaal weleens beoordeeld en zijn allemaal weleens veroordeeld. Maar wanneer we onze naasten met een liefdevolle blik bekijken, brengt dat geluk en positiviteit  in ons leven. Leer oordelen loslaten en leef in harmonie met de wereld om je heen.

‘Een mens trachten te begrijpen is zo moeilijk dat men hem gemakkelijkheidshalve veroordeelt’ zei de schrijver Georges van Acker ooit. Niemand vindt het leuk om beoordeeld te worden en toch doen we het allemaal aan de lopende band. Wat zit daarachter? Hoe kunnen we minder oordelen?

Waarom oordelen mensen?

Het mechanisme van veroordelen zit diep ingebakken in de natuur van de mens. Van nature hebben we de neiging onze omgeving in hokjes en blokjes in te delen. Ons brein is zo geprogrammeerd dat alle prikkels die binnenkomen worden vereenvoudigt. Op die manier kunnen we informatie efficiënter en sneller verwerken. Daarom plakken we in gedachten continu allerlei labels op andere mensen. Dat is niet per se erg, zolang we ons er maar bewust van zijn dat dit aannames zijn en we ons gedrag er niet op aanpassen.

Illusie van superioriteit

Een oordeel is tegelijkertijd ook een soort vergelijking met onszelf. We projecteren onze eigen angsten, onzekerheden en principes op anderen. Als een vriend(in) een andere keuze maakt dan jij zou doen of als een collega zich anders gedraagt dan jij graag zou zien, is het makkelijk om snel te oordelen. Als we anderen als ‘slechter’ dan onszelf zien, voelen we onszelf heel even beter. Tenminste, dat lijkt zo. Want dat superieure gevoel is niets meer dan een illusie die ons zelfbeeld en geluk juist ongemerkt vergiftigt.

Open blik

‘Oordeel niet, dan zal er niet over je geoordeeld worden. Veroordeel niet, dan zul je niet veroordeeld worden. Vergeef, dan zal je vergeven worden’, zei Jezus al zo’n tweeduizend jaar geleden. En die woorden zijn nog altijd relevant voor vandaag. Als we de wereld met een open blik tegemoet treden, brengt dat ons geluk, liefde en positiviteit. Het zorgt dat we in harmonie kunnen samenleven met alle mensen om ons heen. Niet doordat we allemaal hetzelfde doen en vinden, maar juist doordat verschillen gevierd worden. Het loslaten van oordelen vraagt misschien om een beetje oefenen als het al diep zit ingebakken in ons systeem, maar niets is onmogelijk. 

Onthoud dit als je minder wilt oordelen

  1. Ga met een open blik gesprekken in, luister naar iemands verhaal en laat je blik niet vertroebelen door aannames of al bestaande meningen. Stel zoveel mogelijk open vragen.
  2. Merk je dat je moeite hebt om niet al meteen een mening te vormen? Stel jezelf dan de vraag wáárom je die mening nu al klaar hebt staan. Is het ergens op gebaseerd? Door hierover na te denken, leer je veel over jouw innerlijke proces. Bewustwording is de eerste stap richting verandering.
  3. Vraag jezelf af waarom twee mensen het überhaupt eens zouden moeten zijn. Er zijn miljoenen mensen op de wereld met nog veel meer meningen, visies en perspectieven. Waarom zou een ander hetzelfde moeten vinden als jij? Vier verschillen in plaats van ze te veroordelen.
  4. Iemand anders of iemands gedrag afwijzen en afkeuren, is nooit opbouwend. Het zorgt alleen maar voor verwijdering, onbegrip en afstand. Probeer anderen met een liefdevolle blik te bekijken. Ook in gedrag geldt: als een ander niemand kwaad doet met zijn/haar gedrag, wat is dan het probleem?
  5. Wie met de vinger naar een ander wijst, wijst er meer naar zichzelf. Meestal hebben de mensen die het snelst een oordeel vellen over een ander zelf het laagste gevoel van eigenwaarde. Wie zichzelf onvoorwaardelijk accepteert – met al je gebreken en talenten – zal minder snel de behoefte voelen om anderen de les te lezen of te veroordelen. Door meer aandacht te besteden aan zelfliefde zal de manier waarop je met jezelf en anderen omgaat vanzelf ten positieve veranderen.

Meer Happinez?

We leven in een maatschappij waarin weinig ruimte is voor nuance, alles moet leuk, mooi en geslaagd zijn. Maar de kunst van het leven (of in elk geval een deel daarvan) is juist het leren omgaan met tegenstrijdigheden.

Johan Cruyff zei ’t al jaren geleden: ‘Elk nadeel heb z’n voordeel’. Waar Cruyff gelijk in had, is dat iets nooit zomaar op zichzelf staat. Er zitten altijd positieve en negatieve kanten aan dingen. Een verhuizing kan bijvoorbeeld ontzettend leuk zijn, maar ook een hoop gedoe met zich meebrengen. Een bepaalde relatie kan ons zowel vreugde als verdriet brengen. En de ene dag kun je het op je werk ontzettend naar je zin hebben, terwijl je de volgende dag als een stekker baalt van je baan. Onze gevoelens, verlangens en behoeftes veranderen ook voortdurend.

Hokjes en vakjes

Toch delen wij mensen het leven graag op in overzichtelijke hokjes. We vinden een film leuk of niet leuk. Een presentatie ging goed of slecht. We vinden die persoon aardig of onaardig. Waarom doen we dat? Omdat het onszelf ook kaders geeft. Wanneer een medepassagier in de trein zich vervelend gedraagt, is het makkelijker om die persoon helemaal als vervelend te bestempelen dan om te bedenken dat hij/zij misschien wel vriendelijk is, maar gewoon een rotdag heeft.

Een vat vol tegenstrijdigheden

Ook als we naar onszelf kijken, kunnen we zwart-wit zijn in ons denken. Stel, je zit een tijdje niet zo lekker in je vel. De ene dag ben je vrolijk, de andere dag voel je je neerslachtig en somber. Dan kan het voorkomen dat je jezelf hard gaat toespreken. We vertellen onszelf dat we ons niet zo aan moeten stellen, of dat we gisteren toch ook vrolijk waren (waarom dan vandaag niet?). Niet dat het veel oplevert, want we voelen ons daardoor uiteindelijk alleen maar vervelender. Beter is het om te accepteren dat onze gemoedstoestand ook aan tegenstrijdigheden onderhevig is. Filosoof Welmoed Vlieger zei in De Volkskrant: “De huidige tijd is best moeilijk om in op te groeien. Met de tirannie van de perfectie en de druk om leuk, mooi en geslaagd te zijn. Terwijl het juist de kunst is om te gaan met tegenstrijdigheden – aan alles zit een rafelrandje.”

Laten we die rafelrandjes en tegenstrijdigheden dan toch vooral accepteren, in plaats van negeren.


Meer Happinez?

Iedere dag dezelfde routine houdt ons leven overzichtelijk en vrij van stress, maar af en toe uit die sleur stappen is óók fijn. En daar hoef je echt geen ingewikkelde capriolen voor uit te halen.

Mensen dromen vaak van een groots en meeslepend leven. Niet elke dag dezelfde routine, maar chaos en avontuur. Het gevoel hebben dat je deel uitmaakt van iets groters, dat je lééft. Maar als we eerlijk zijn, is het leven simpelweg niet altijd speciaal of bijzonder. Sterker nog, onderzoek wijst uit dat veertig procent van onze doordeweekse dagen er hetzelfde uitzien. We willen avontuur, maar hebben rust, reinheid en regelmaat. Ons leven bestaat voor een groot deel uit gewoonten en handelingen die elke dag opnieuw herhaald worden.

Is dat erg? Niet per se. Juist onze dagelijkse routines maken het leven in de moderne, hectische wereld draaglijk. Structuur is fijn, want het vermindert stress. Een groots en meeslepend leven klinkt misschien spannend, maar kan ook heel onrustig en vermoeiend zijn. We doen er dus goed aan om ons dagelijks leven vol sleur te omarmen. Dat betekent echt niet dat je een saai leven hoeft te leiden.

Ontsnap aan de dagelijkse sleur

Er zit een groot verschil tussen een dagelijks leven waar je met je volle aandacht bij bent, en eentje die je puur op de automatische piloot doet. Doe je het op de eerste manier? Dan heb je waardering voor elke handeling die je doet. Doe je het op de tweede manier? Dan kan het voelen alsof je in een gevangenis zit waaruit je niet kunt ontsnappen. De sleur werkt dan niet rustgevend en kalmerend, maar beklemmend. Dat moet je zien te vermijden dus. En dan hoef je echt niet meteen de chaos voor op te zoeken. In het boekje ‘Catfullness’ worden tips gegeven om uit die dagelijkse sleur te ontsnappen en weer met aandacht te gaan leven, zónder meteen het roer om te moeten gooien.

Doe eens gek

Heb jij een vaste plek aan de eettafel? Een vaste plek in bed? Een vaste plek op de bank en een vaste lunchplek op kantoor? Veel mensen hebben de neiging om uit gewoonte op dezelfde plek te gaan zitten. Doe eens gek, en ga af en toe eens op een andere plek zitten. Het kan helpen de wereld vanuit een ander perspectief te bekijken. De omgeving is anders, het uitzicht is anders, het gevoel is anders. In elk geval niet vanzelfsprekend.

Verander van route

Neem je altijd dezelfde route naar kantoor? Fiets of rijd een keer per week (of vaker, mag natuurlijk ook) eens op een andere manier naar je werk. Misschien betekent dat dat je er iets langer over doet, maar zo begin je de dag wel op een nieuwe speciale manier. Fiets ook met aandacht in plaats van op de automatische piloot. Wat hoor je onderweg? Wat zie je? Wat ruik je?

Maak een wandeling

Als wij onderweg zijn, hebben we meestal een doel om te bereiken: de supermarkt, kantoor of de groenteboer. Maak voor de verandering eens een wandelingetje door je buurt, zonder dat je ergens heen hoeft. Neem de omgeving goed in je op, en geniet van alles wat je tegenkomt. Ook dan kan je voelen hoe je midden in het leven staat, heb je echt geen chaos voor nodig.

Beeld: fotografie door Danique van Kesteren, styling door Maaike Koorman

Meer Happinez?

Raak jij bij het woord ‘sporten’ al vermoeid en heb je die sportbroek alleen in huis gehaald omdat ‘ie zo fijn zit (oké vooruit, en vanwege de leuke kleurtjes)? Hele kleine kans dat je de kop van dit artikel dan wilt geloven. Maar dit artikel is juist bedoeld voor die mensen die zich in bovenstaande herkennen, die denken dat sporten écht niet hun ding is en die het woord bootcamp al helemaal niet over hun lippen krijgen.

Er zijn drie aspecten die jou waarschijnlijk toch altijd over de streep weten te trekken. Want echt, bootcamp kan je zoveel positiefs opleveren. Zowel fysiek als mentaal.

De kracht van samen

Kijk je tijdens het ‘planken’ naar rechts, dan zie je een ijzersterk lichaam en een verbeten hoofd dat op standje ‘fanatieker dan fanatiek’ staat. Kijk je links, dan zie je een ietwat onzekere houding; de plank is nog niet helemaal zoals ‘ie moet zijn. Maar toch ook krachtig, ieder op z’n eigen manier. En dat spreekt zo aan bij bootcampen. Dat groepsgevoel, dat het niet erg is dat jij 10 sit ups doet terwijl de ander er al 40 telt. Dat is juist wat motiveert. Samen trainen in een groep, maar toch op je eigen niveau.

Van je tenen tot je kruin

Ken je die uitspraak van spierpijn in spieren waarvan je niet eens wist dat je ze had? Nou, dat is geen fabel. Met bootcamp train je alles, en ja, dat voel je de volgende dag. En de dag erna. De trap amper op kunnen komen, de wc-pot die voor je gevoel meters is verlaagd; die dingen. De wetenschap dat je bepaalde spieren in jouw lichaam – die je normaal gesproken zou vergeten – tijdens het bootcampen aan het werk zet, geeft je een soort euforisch, onoverwinnelijk gevoel. Zo van zie je wel? Ik heb jullie weten te vinden en ik zet jullie aan het werk ook!

Relativeren in de natuur

We weten allemaal dat bewegen voor stressvermindering kan zorgen en dat is bij bootcamp niet anders. Maar er zijn een aantal aspecten aan bootcamp die je hoofd nog net wat rustiger weten te krijgen dan een uurtje sportschool of een rondje hardlopen. Het feit dat je in de natuur bezig bent, en dat je gebruik maakt van dat wat je tegenkomt in de natuur, is iets waar je je helemaal in kunt verliezen.

Je beseft je hoe klein jij op deze wereld eigenlijk bent en dat geeft een rustig gevoel. Ook al haal je die deadline niet en zou je huis gisteren al opgeruimd moeten zijn; de natuur gaat toch wel door met waar ze mee bezig is. Dat nietige gevoel helpt je te relativeren.

Je vindt hier de vier redenen om vandaag nog te beginnen met boksen.

Meer Happinez?

Wie mindful een werkdag wil overleven, hoeft heus niet elke avond een uur in lotushouding op een kussentje te zitten. Met deze vijf stappen integreer je mindfulness op een natuurlijke manier in je dag.

De meeste mensen weten inmiddels wel dat ze veel baat kunnen hebben bij mindfulness, en toch lukt het maar weinigen om regelmatig te mediteren of bepaalde oefeningen in hun dag te integreren. Vaak komt dit doordat we het in ons hoofd veel te groot maken. We denken dat we alleen écht zen kunnen worden, als we elke dag een uur op een kussentje in de lotushouding zitten. Of dat we alleen goed bezig zijn, als we ons nooit meer compleet laten meeslepen door onze emoties.

Onverwachtse gebeurtenissen

Maar zo werkt mindfulness niet. Ten eerste is regelmatige meditatie geen kant-en-klaar-recept voor een kalme geest. En ten tweede is er geen mens op aarde die altijd zen reageert op onverwachtse gebeurtenissen. Maar goed, hoe kunnen we dan mindful leven zonder ingewikkeld gedoe? Eigenlijk is het heel simpel. Oefen mindfulness gewoon in je dagelijks leven, zonder er tijd voor vrij te maken in je agenda. Op de volgende manieren bijvoorbeeld:

1. Focus op je ademhaling aan het begin van de dag

Spring niet meteen uit bed en onder de douche als de wekker gaat, maar druk ook niet op snooze. Zet gewoon de wekker uit, maar blijf nog heel even onder de dekens liggen. Dat hoeft niet eens heel lang te duren, maar minstens twee minuten. Zorg dat je in deze minuten niet gaat malen over die vergadering van straks of de loodgieter die vandaag komt, maar focus je op je ademhaling. Probeer dat te blijven doen, ook als je opstaat, je tanden gaat poetsen en onder de douche staat.

2. Wat gebeurt er in je omgeving?

Woon-werkverkeer in de ochtend en avond zijn vaak stressvolle momenten voor mensen. De een gaat te langzaam, de ander te snel. Getoeter, stoplichten die op rood gaan vlak voor jij er bent en potverdikkeme, word je nu afgesneden? Voor je het weet ben je al drie keer geflipt nog vóór je goed en wel aan je werkdag bent begonnen. Juist dit moment is daarom een goede manier om mindfulness te oefenen. Pak het liefst de fiets en kies ervoor om niet naar muziek uit je oortjes te luisteren, maar de omgeving mindful in je op te nemen. Wat zie je? Welke geluiden hoor je? Wat valt je op? Repeteer deze dingen in je hoofd, in plaats van je gedachten af te laten dwalen naar de werkdag of die irritante fietser voor je.

3. Bewustwording van je lichaam

Eenmaal aangekomen op kantoor? Geef jezelf even de tijd om te landen. Laat de mailbox even voor wat het is en ga even rustig achter je bureau zitten. Zet beide benen op de grond en ga rechtop zitten. Zet je computer aan en terwijl deze aan het opstarten is, kun jij mooi even aan jezelf denken. Sluit je ogen en concentreer je vervolgens lichaamsdeel voor lichaamsdeel op je lijf. Begin met je tenen, voel hoe ze bewegen en doe vervolgend hetzelfde met je voeten, benen, armen, etc. Ben je geland? Dan kan je werkdag beginnen.

4. Mindful met de tijd omgaan

Maak aan het begin van de dag een dagplanning en hou twee uur vrij voor ad hoc-taken, bijvoorbeeld na de lunch of aan het einde van de dag. Hou je vervolgens ook aan deze planning. Dit zorgt voor een rustige werkdag waarin jij, en je collega’s trouwens ook, precies weten waar ze aan toe zijn. Wanneer je je laat leiden door je mailbox of dingen die voortdurend tussendoor komen, geef je stress de vrije loop. Beter is het om zelf de regie in handen te houden. Gaat het een keertje mis? Ook geen probleem, maar probeer liever je dagen op deze manier in te delen.

5. Analyseer en los op (en als dat niet lukt: accepteer)

Vaak schiet ons stresslevel omhoog op het moment dat er zich onverwachte situaties voordoen. Een taak die je bent vergeten, een last minute klus die gisteren al af had moeten zijn of iemand die prutswerk inlevert waardoor jij nu een probleem hebt. Bedenk je allereerst dat het normaal is om hiervan in de stress te schieten. Er is geen mens ter wereld die niet baalt als er zich zo’n situatie voordoet. Zaak is alleen om er wel van de mogen balen, maar niet compleet van de kaart te raken.

Zeg allereerst hardop dat je van de situatie baalt. Dat gevoel mag er zijn. Bedenk vervolgens hoe je de situatie kunt oplossen. Is er iets dat jij kan doen? Is er iets dat een ander kan doen? Ga daar vervolgens mee aan de slag. Het is goed om te beseffen dat jij alles doet wat in je macht ligt om het probleem op te lossen, maar als dat niet voldoende is, dan houdt het op. Balen is het dan nog steeds, maar geen reden om jezelf de put in te praten. Accepteer dat het mis is gegaan. Fouten maken is vervelend, maar niet het einde van de wereld. Merk je dat het je moeite kost om afstand te nemen? Ga even naar buiten en loop een rondje, het liefst in een groene omgeving. Door jezelf fysiek uit de situatie te verplaatsen, geef je jezelf de kans om te relativeren. Morgen weer een dag. 


Meer Happinez?

Zelfacceptatie is niet makkelijk, maar het is wel het meest waardevolle cadeau dat je jezelf kunt geven. Door deze vier dingen te onthouden leer je positiever naar jezelf te kijken.

Je bent niet de enige

Vrijwel iedereen worstelt met de vraag: ben ik wel goed genoeg? Toch kan het soms voelen alsof jij de enige bent die zich daar druk om maakt. Terwijl anderen moeiteloos door het leven lijken te walsen, vind jij het leven vaak maar een gedoe. Juist op zulke kwetsbare momenten kunnen we genadeloos hard voor onszelf zijn. Omdat we vinden dat we ons niet zo moeten aanstellen, bijvoorbeeld. Maar vaak vergeten we dat wij onze binnenkant (inclusief emoties, stress, twijfels en angsten) met andermans buitenkant, hetgeen wat die ander laat zien, vergelijken. En dat terwijl die buitenkant helemaal niets zegt. De meest zelfverzekerde persoon kan van binnen een brok onzekerheid en zelftwijfel zijn en een introverte, timide persoon kan barsten van het zelfvertrouwen. En allebei zullen ze momenten kennen van zelftwijfel. Dat is dus niet raar of gek, maar juist zo normaal als wat.

Weet wie er spreekt (en of je moet luisteren)

Mensen die het moeilijk vinden om zichzelf te accepteren, hebben vaak een innerlijke criticus die overuren maakt. Zo’n zeurende stem die te pas en te onpas commentaar heeft op wie jij bent of hoe je je gedraagt. Stel, je hebt een presentatie op je werk gehad waar je enorm zenuwachtig voor was. Met een trilstemmetje liep je de PowerPoint door en af en toe kwam je zelfs helemaal niet uit je woorden. Voor jouw gevoel ging het verschrikkelijk slecht. In een ideale situatie zou je nu de scherpe stem van de innerlijke criticus herkennen én negeren. Want het is oké en menselijk om zenuwachtig te zijn voor een presentatie en ook om ergens niet goed in te zijn. Het gaat erom dat je het maar wel mooi gedaan hebt, ondanks de zenuwen en onzekerheid. Leer die innerlijke kritiek te herkennen, maar er ook iets liefdevols naast te zetten.

Beoordeel je gedrag in plaats van je persoonlijkheid

Als mensen zijn we voortdurend in verandering. We leren, ontwikkelen, groeien en bloeien. Het leven bestaat uit pieken en dalen. Welk punt neem je dan om jezelf te beoordelen? Een hoogtepunt? Een dieptepunt? Allebei slaat het natuurlijk nergens op. Laat dat waardeoordeel over wie jij bent als persoon liever helemaal achterwege, maar focus op de manier waarop je iets hebt aangepakt of hoe je je hebt ingezet. Wil je iemand zijn die alles honderd procent perfect doet? Of iemand die misschien twee of drie keer nodig heeft voordat hij/zij iets onder de knie heeft, maar het wel altijd blijft proberen en nooit opgeeft? Zo leer je op een positievere manier naar jezelf te kijken.

Weet wat je belangrijk vindt (en wat niet)

De een vindt dit, de ander dat. Het is niet te doen om naar alle meningen van mensen te luisteren. Laat staan je ernaar te gedragen. We willen allemaal graag aardig gevonden worden, maar we moeten daarbij niet vergeten dat we onszelf ook nog een beetje aardig moeten blijven vinden. Weet daarom wat jouw waarden zijn in het leven. Op die manier wordt het een stuk makkelijker om te kiezen naar welke meningen je wel en niet wilt luisteren.

Beeld: fotografie door Mirjam Bleeker


Meer Happinez?

Je intuïtie kan je nummer één gids zijn bij het maken van belangrijke beslissingen in je leven. Dit zesde zintuig baseert zich op een innerlijk weten en heeft toegang tot jouw diepste verlangens.

Bij de een is zijn of haar intuïtie wat beter ontwikkeld en duidelijker aanwezig dan bij de ander. Maar zelfs als jij je innerlijke stem nooit hoort spreken of op z’n minst wat vaag gefluister waarneemt: wees gerust. Je hebt ‘m echt. Met een beetje goede wil en flink oefenen laat je je intuïtie luider spreken:

1. Zet een intentie op het luisteren naar je intuïtie

Intenties zetten je wensen en verlangens extra kracht bij. Met het zetten van een intentie geef je een duidelijk signaal aan het universum over wat jij belangrijk vindt en plant je een zaadje dat vervolgens kan groeien. Een intentie vergroot de kans dat je echt aandacht geeft aan je intuïtie en er bewust mee bezig bent. 

2. Maak ruimte voor je innerlijke stem

Kun je jouw innerlijke stem niet horen, of hoor je haar wel, maar durf je er niet op te vertrouwen? Misschien komt dat omdat je de stem geen ruimte geeft. Door stilte ontstaat ruimte. Mediteren kan daarbij helpen. Is mediteren niets voor jou, zoek dan naar andere manieren om meer stilte te creëren in je leven. 

3. Wees je bewust van je emoties

We noemen het vaak je innerlijke stem, maar je intuïtie kan ook op hele andere manieren van zich laten ‘horen’. Door gevoelens en emoties, bijvoorbeeld. Emoties zijn eigenlijk feedback van binnenuit: je intuïtie probeert je daarmee iets te vertellen. Schud boosheid, verdriet of verwarring dus niet zonder pardon van je af. Schaam je ook niet voor je gevoelens, maar probeer te ontdekken waarom je bepaalde dingen voelt. 

4. Leer de patronen van je innerlijke stem kennen

Als je nieuwe mensen leert kennen, kost het tijd om te begrijpen hoe ze communiceren. Dat geldt ook voor je innerlijke stem. Die kun je beter leren kennen door terug te denken aan de momenten in het verleden waarop je intuïtie jou iets duidelijk wilde maken. Hoe hoorde of voelde je die stem? Als je jezelf bekend maakt met die patronen, kun je toekomstige signalen van je zesde zintuig eerder en makkelijker herkennen. 

5. Geef je verstand niet de overhand

Het voelt vaak logischer om te luisteren naar je verstand dan naar je hart. En de stem van je verstand spreekt over het algemeen ook nog eens zo luid, dat het soms haast onmogelijk is om in al die herrie überhaupt nog een flard van je intuïtie op te vangen. Maar vaak is je intuïtie de eerste stem die spreekt. Je verstand heeft namelijk wat tijd nodig om problemen of vragen te overdenken, terwijl je intuïtie het antwoord simpelweg wéét. Probeer dus beter te luisteren – en te handelen – naar het eerste antwoord of de eerste oplossing die bij je opkomt als je ergens mee worstelt. 

Beeld: fotografie door Remko Kraaijenveld, styling door Cyn Ferdinandus


Meer Happinez?

Wandelen kan achteloos of gehaast, maar door bewuster te wandelen wordt het lopen niet alleen een fysieke activiteit, maar ook een innerlijke beschouwing.

Vrijwel elke activiteit kan een mindfulness-oefening worden. Een alledaags taakje als tanden poetsen krijgt een heel andere lading wanneer iemand eraan voorafgaand een intentie uitspreekt. Ook afwassen, de was doen of boodschappen doen kan bewust én onbewust gedaan worden. Zo is het ook bij wandelen, bewijst landschapsarchitect en theaterregisseur Michel Lafaille.

Bewust wandelen

Iedereen wandelt weleens. Lang of kort, in de stad of in de natuur. Lafaille ziet wandelen als een goede manier om te ontvluchten aan de hectische digitale maatschappij waarin men het steeds drukker heeft. Tenminste, wanneer we bewuster wandelen. Wanneer wordt gewandeld met de intentie om volledig aanwezig te zijn in dat moment, wordt de tocht niet alleen een fysieke beleving, maar ook een innerlijke beschouwing. Om beginnende én gevorderde wandelaars bewuster te laten wandelen, schreef Lafaille het boek ‘Onderweg’, waarin hij 12 reflecties deelt om bewuster te wandelen. In dit artikel lichtten we er zes uit.

Reflectie 1: Sta op en loop

Wie bewust wil wandelen, moet ergens beginnen met lopen. Dat hoeft niet zo ingewikkeld te zijn of op een bijzondere locatie. Het kan ook gewoon in de stad of het dorp waar je woont. Heb je vandaag tien minuten over, wandel dan tien minuten. Richting de supermarkt, naar de grote kerk of loop een rondje over de markt.

Reflectie 2: Kies het pad dat je nog niet kent

Mensen zijn gewoontedieren en volgen graag dagelijkse routines en vertrouwde wegen. Wanneer je daar verandering in aanbrengt, kan dat zorgen voor onzekerheid, maar ook voor spanning. Daag jezelf uit om een nieuw pad te bewandelen. Die tinteling van nieuwigheid houdt je scherp en alert, en zorgt voor een sterker bewustzijn.

Reflectie 3: Ontdek de traagheid van het wandelen

Wandelen is onthaasten. Het gaat er niet om wat er is op punt A of punt B, maar wat er op de weg daartussen gebeurt. Wat zie je, wat hoor je, wat ruik je? Stop eens op een punt waar je normaal gesproken weinig aandacht aan besteedt en ontspan. Kijk rond, wordt je bewust van wat er om je heen gebeurt.

Reflectie 4: Geniet van de plezierige ontdekkingen

Wie aandachtig om zich heen kijkt, zal meer zien dan wie gehaast doorstapt. Gun jezelf ook de tijd om van die ontdekkingen te genieten. Sta even stil bij het plezier dat bepaalde ontdekkingen je kunnen geven. Ontdekken is per omgeving anders. In de stad ontdek je weer andere dingen dan in de natuur. Laat de verbazing daarover toe.

Reflectie 5: Wandel alleen

Veel mensen vinden het lastig om alleen te zijn, want als er niets of niemand is om je af te leiden, word je gedwongen naar je eigen kern te luisteren. Maar juist het alleen-zijn kan zo bijzonder zijn. Alleen wandelen maakt het makkelijker om terug te denken aan de vorige keren dat je wandelde. Hoe voelde je je toen? Was je gelukkig? Maakte je je ergens druk over? Plaats jezelf in de tijd en spring heen en weer tussen toen en nu. Die vergelijking kan inzichten brengen, of misschien wel troost of blijdschap?

Reflectie 6: Geef aandacht aan tijd

Probeer te wandelen zonder de tijd. Daarmee bedoelt Lafaille: niets is nu en onmiddellijk tijdens een wandeling. Probeer te dwalen en niet meteen je telefoon erbij te pakken als je even niet meer weet waar je bent. Meet je wandeltijd niet. Probeer morgen niet sneller of meer kilometers te lopen dan vandaag. Sterker nog: loop eens een dag extra traag tijdens je wandeling en laat het een les zijn. Jij bent geen slaaf van de tijd; jij bent de baas over de tijd.


Meer Happinez?