freelance, Author at Happinez

In de auto of trein op weg naar het werk, of gewoon thuis op de bank. Het kan heerlijk ontspannend zijn om te luisteren naar een podcast. Van deze 6 steek je ook nog eens wat op als het gaat om zelfliefde en persoonlijke groei.

In een wereld van overvolle mailboxen, eindeloze stromen nieuwsberichten en altijd wel een nieuwe Facebook-post of Instagram-foto om naar te kijken, kan het heerlijk zijn om even uit te loggen en simpelweg te luisteren. Podcasts zijn daar ideaal voor. Waar het medium een paar jaar geleden nog in de kinderschoenen stond, zijn er de afgelopen tijd ontzettend veel interessante, leerzame en mooie series bijgekomen. Zeker op het gebied van zelfliefde, spiritualiteit en geluk. Deze zes inspirerende podcasts zijn de moeite waard.

1. Untangle

In elke aflevering van deze Engelstalige podcast staat een inspirerend verhaal centraal van iemand die ervoor heeft gekozen niet de regels van de massa te volgen, maar zijn/haar eigen pad te bewandelen. Daarnaast gaan de makers in gesprek met verschillende experts, bijvoorbeeld op het gebied van meditatie, stress en hormonen. In elke aflevering leer je hierdoor hoe je rust kunt vinden in een hectische wereld, maar ook hoe stresshormonen tot bedaren gebracht kunnen worden en wat meditatie kan betekent voor mensen. Er zijn al meer dan 180 afleveringen, en elke dinsdag verschijnt een nieuwe.

2. The Braveheart Club

The Braveheart Club is een podcast van Happinez en angst-onderzoeker Roanne van Voorst, waarin we in gesprek gaan met moedige mensen. Vrije denkers. Mensen die tegen de stroom in durven te gaan, en die daarvoor kleine en grote angsten overwonnen. Mensen die soms bang waren, maar besloten dat iets anders, belangrijker was.

Je kunt nu alvast luisteren naar de eerste 4 afleveringen, met onder andere meervoudig wereldkampioen in para-snowboarden Bibian Mentel, avonturier en fotograaf Jimmy Nelson, de fantastische Adil Izemrane die zijn bedrijf opgaf om vluchtelingen te gaan helpen, en de mega-inspirerende Wanda De Kanter, die niet opgeeft voor de tabaksindustrie dat doet.

3. Self service

Jerico Mandybur, de maakster van deze podcast, noemt haar show zelf een ‘inner beauty school’. In haar wereld wordt zelfliefde gevierd, zijn emoties een prachtig cadeau en is er volop aandacht voor astrologie en wijze lessen op het gebied van self-care. Daar komt nog eens bij dat Jericho’s stem heerlijk rustgevend klinkt. Ideaal om tot rust te komen na een drukke dag of te luisteren vlak voor het slapengaan. Het is ook fijn dat de afleveringen niet al te lang duren. Er zijn al twee seizoenen, en meer afleveringen zijn in de maak.

4. Leven zonder stress

Veel aantrekkelijker dan deze titel wordt het niet. De maker van deze (Nederlandstalige!) podcast gaat elke aflevering in gesprek met interessante gasten over minstens zo interessante onderwerpen. Zo gaat hij in gesprek met NLP-trainer Robin Stevens, sprak hij met auteur Olette Luitwieler over visualisatie en transformatiecoach Robert Bridgeman. De podcast bestaat al lang en al ontzettend veel onderwerpen zijn langsgekomen, dus scroll rustig door de afleveringen en klik simpelweg op wat jou aanspreekt.

5. Master your mindset

Deze podcast van Michael Pilarczyk en Cindy Koeman verschijnt elke twee weken. Samen begonnen zij in 2015 de Mastermind Academy, waarmee ze iedereen willen inspireren om hun mooiste leven te leiden. Precies dat doen ze ook in de podcast, waar ze uiteenlopende onderwerpen bespreken. Van geluk, geld, bewustzijn en persoonlijke ontwikkeling tot innerlijke rust en het behalen van persoonlijke doelen.

6. The Thrive Global Podcast

De bekende ondernemer Ariana Huffington (van de Huffington Post) weet hoe het is om niet goed voor jezelf te zorgen. Na jarenlang werkdagen van achttien uur te maken, stortte ze in en kon ze een tijdlang helemaal niet. Het incident was een wake-up call voor haar, en sindsdien probeert ze ook anderen te waarschuwen hoe belangrijk het is om je gezondheid prioriteit te geven. Elke aflevering van deze podcast is een interview met een bekende leider, beroemdheid of atleet die heeft geleerd dat self-care te verkiezen is boven een burn-out of overmatig overwerken.

Buitenbeentjes kunnen zich geïsoleerd voelen in een maatschappij waarin juist alles meer op elkaar lijkt. Maar dat gevoel van isolatie kan uiteindelijk leiden tot de meest magische verbindingen met gelijkgestemde zielen.

Wat is een buitenbeentje eigenlijk? Simpelweg iemand die niet past binnen wat we beschouwen als ‘normaal’. Nu is ‘normaal’ al een raar woord op zich, want de definitie ervan is voor ieder persoon anders. Toch zullen de meeste mensen wel snappen wat wordt bedoelt met een buitenbeentje. Misschien omdat je iemand kent die het is; misschien omdat je het zelf bent.

Een gevoel van isolatie

Mensen die zich een buitenbeentje voelen, kunnen zich geïsoleerd voelen. Alsof ze niet in verbinding staan met anderen, maar aan de zijlijn staan. In de media en op sociale media worden we bestookt met beelden en ideeën waarin wordt bepaald wat onze idealen moeten zijn. Op het gebied van succes (een goede baan, veel geld), maar ook op het gebied van schoonheid. Buitenbeentjes voelen zich vaak ongemakkelijk bij die idealen. Ze voelen intuïtief dat het bereiken van die oppervlakkige doelen hen geen levensgeluk zal brengen.

Een grote kracht

Toch kan het voorkomen dat we alsnog hard ons best doen om ‘erbij te horen’. Wanneer buitenbeentjes niet wordt geleerd dat hun eigenheid juist hun grootste kracht is, proberen ze het vaak te verbloemen, alsof het iets onwenselijks is. Evolutionair gezien is dat ook logisch. De mens is gemaakt als sociaal wezen dat het best functioneert binnen een veilige gemeenschap. Vroeger kon het ‘anders zijn’ het verschil tussen leven of dood zijn. Maar die tijd ligt gelukkig ver achter ons. De eigenheid van buitenbeentjes is juist een grote kracht, omdat het er niet alleen voor zorgt dat mensen hun eigen pad bewandelen. Maar ook omdat het het mogelijk maakt om diepe zielenconnecties aan te gaan.

In isolatie verbinding vinden

Voor buitenbeentjes voelt het onnatuurlijk om klakkeloos de massa te volgen als het op keuzes aan komt. De regels volgen – simpelweg omdat het ‘zo hoort’ – klinkt hen absurd in de oren. En precies daarin schuilt hun kracht. Wie een buitenbeentje is, gaat vroeg of laat vraagtekens plaatsen en zelf uitzoeken wat een zinvol en rijk leven voor hen eigenlijk inhoudt. Dat zal uiteindelijk leiden tot een veel duurzamer levensgeluk én de ontmoeting met gelijkgestemde zielen. Mensen die zich ook lange tijd geïsoleerd voelden, maar juist daarom beseffen hoe magisch het is om iemand te ontmoeten die dat gevoel herkent. Kortom: eigenheid of anders zijn is geen tekortkoming, maar juist een essentieel onderdeel in het aangaan van diepe, spirituele verbindingen.

Meer lezen?

Een gemene opmerking hier, een veelbetekenende blik daar. We maken ons allemaal weleens schuldig aan het bekritiseren van elkaars uiterlijk. Maar zou het niet veel mooier zijn als we die kritiek ombuigen in steun?

Ik liep in de sportschool langs twee vrouwen die druk oefeningen aan het doen waren en intussen over van alles en nog wat kletsten. Nadat ik klaar was met mijn routine en wegloep, hoorde ik de één tegen de ander hoorde zeggen “zo, slecht geslapen?”. De ene vrouw reageerde verbaasd. “Ik? Nee. Hoezo? Zie ik er moe uit,” vroeg ze. Voor ik de hoek omsloeg, hoorde ik de ander zachtjes ‘nee, zíj‘ antwoorden, terwijl ze met haar hoofd mijn kant op knikte.

Schaamte

Terwijl ik op de fiets zat, bedacht ik duizend dingen die ik had willen zeggen. Dat het inderdaad zou kunnen dat ik er wat moe uitzag, omdat ik die week verdrietig nieuws had ontvangen en slecht sliep bijvoorbeeld. Of ik had haar kunnen vragen waarom ze het eigenlijk nodig vond om zo over iemand te praten. Niks daarvan zei ik daadwerkelijk. Ik liep gewoon door. Gek genoeg was mijn eerste reactie om te schamen voor hoe ik er blijkbaar uitzag, terwijl de enige persoon die zich had moeten schamen de vrouw was die de behoefte voelde om een andere vrouw te bekritiseren om haar uiterlijk.

Hand in eigen boezem

Nu zou het natuurlijk fijn zijn als ik die twee vrouwen gewoon kon afschrijven als naar en gemeen, en dan weer vrolijk door met mijn leven. Maar laten we eerlijk zijn, we maken allemaal weleens een smalende opmerking maken over het gedrag of uiterlijk van andere vrouwen. Ook ik heb dat vaak genoeg gedaan. Wel zette dit voorval me aan het denken. Want wáárom is het zo verleidelijk om anderen te bekritiseren?

Misschien geeft het ons heel even een goed gevoel over onszelf. Door te focussen op de ‘mindere’ kanten van andere vrouwen zijn we immers heel even niet bezig met die van onszelf. Bovendien is het in onze maatschappij bijna normaal geworden om mensen af te rekenen op uiterlijk en oppervlakkigheden. Toch geloof ik dat deze manier van denken of praten ons op de langere termijn niet gelukkiger gaat maken, en er ook niet voor zal zorgen dat we ons beter over onszelf voelen.

Geen kritiek meer

Ik dacht aan deze vrouwen in de sportschool, wat voor rotgevoel ze mij gaven en wat ik graag tegen hen had willen zeggen. Toen dacht ik aan alle vrouwen die ík ooit een rotgevoel heb gegeven door iets wat ik heb gezegd (of juist niet heb gezegd). Ik nam mezelf dan ook op de fiets voor om mijn best te doen nooit meer andere vrouwen te bekritiseren om hun uiterlijk. Omdat ik niet weet wat iemand heeft doorstaan of meegemaakt; omdat ik niet weet of mijn opmerking of blik haar een rotdag zal bezorgen of haar zelfbeeld zal beïnvloeden; en ook omdat ik weet dat dit wél het geval zou zijn als de situatie andersom was.

Vrouwen steunen vrouwen

Het benadrukken van andermans tekortkomingen maakt mij geen leuker persoon. Vrouwen krijgen al zo vaak te maken met maatschappelijke verwachtingen over hoe ze er wel of niet uit moeten zien. Het minste wat we kunnen doen is elkaar steunen op de weg naar zelfliefde, en onze kritiek te bewaren voor die onnozele standaarden. Daar worden we niet alleen zelf betere personen van, maar ook maken we de wereld een stukje mooier voor een ander.

Het is fijn om te focussen op alles wat er goed gaat in het leven. Maar het is óók waardevol om de donkerte niet uit de weg te gaan, want juist die momenten leren je de grootste levenslessen.

We leven in een wereld waarin de nadruk vaak gelegd wordt op wat er goed gaat. We posten de mooiste selfies op prachtige stranden, delen het graag als een succes behaald is en als iemand vraagt hoe het gaat, antwoorden we met ‘goed hoor, z’n gangetje’. Maar het leven is meer dan mooie selfies, successen en geluk. Elk mens kent ook donkere periodes. Tijden waarin we moeten dealen met verlies, eenzaamheid, wanhoop, verdriet, woede of neerslachtigheid. Daar ontkomt geen mens aan.

Niet zo zwaar

Soms kan het lastig zijn wanneer andere mensen delen dat het even niet zo goed met hen gaat. En zelf hebben we het er vaak ook liever niet over. Omdat het confronterend is, ongemakkelijk of pijnlijk. Het is een natuurlijke neiging om in tijden van donkerte heel hard te focussen op wat wel goed gaat; om gesprekken en gedachtes een lichtere kant op te sturen. Echt stilstaan bij zware onderwerpen is moeilijk. En toch zouden we het vaker moeten doen.

Licht in de duisternis

Ook in de duisternis kan namelijk schoonheid schuilen. Mijn meest donkere periodes waren tegelijkertijd ook periodes waarin ik enorm veel liefde en verbinding voelde met de mensen om mij heen. Op zulke momenten vallen alle materiële zaken, zakelijke successen of oppervlakkige geluksmomenten weg, en leert het harde leven je waar het eigenlijk echt om draait.

Levensles

Juist daarom zouden we niet weg moeten lopen van de duisternis, maar onszelf toestaan er in te sluimeren. De momenten waarop we ons diep ellendig voelen, zijn ook de momenten waarop we het meest leren. Over onszelf, het leven en de mensen om ons heen (en van wie we ook weer leren). Die lessen leveren een duurzaam geluk op dat geen mooie vakantie, promotie of geldbedrag kan evenaren.

Meer lezen?

We leren kinderen biologie, geschiedenis en aardrijkskunde, maar waarom leren we hen zo weinig over de mooie, mysterieuze en complexe menselijke geest?

Er wordt soms flink gemopperd op onze scholen, docenten en lespakketten. Toch is goed onderwijs één van de grootste voorrechten die wij in Nederland genieten. Elk kind gaat naar school en leert daar rekenen, schrijven en lezen. Ook leren we de grammaticaregels, horen we verhalen over koningen en andere belangrijke figuren in de geschiedenis en ontdekken de stelling van Pythagoras (om ‘m net zo snel weer te vergeten). Maar zou ons toch al hoogstaande onderwijs nóg beter willen worden, dan zou er ook meer aandacht zijn voor zielenzaken.

In het gareel lopen

Vanaf het moment dat kinderen rond hun vierde levensjaar naar de basisschool gaan, worden ze klaargestoomd voor de Westerse prestatiemaatschappij. Kinderen zijn van nature nieuwsgierig, leergierig en klaar om de wereld te ontdekken. Toch wordt dat nauwelijks gestimuleerd in het huidige onderwijssysteem. Wat we ze wel leren? Hoe ze in het gareel moeten lopen. Luisteren naar de juf, niet praten voor je beurt en precies zo leren schrijven als alle andere kinderen. Alles om zo hoog mogelijke cijfers te halen om zo een ‘kans op de beste toekomst’ (wat dat dan ook is) te garanderen.

Wat is het signaal?

Natuurlijk is het belangrijk om de feiten en regels te kennen die men nu op scholen geleerd krijgt. En is het niet aan de ouders om kinderen op emotioneel niveau klaar te stomen voor het leven? Maar wat voor signaal geven we af aan onze kinderen als we hen alles leren over feiten, formules en regels, maar niets over de menselijke geest? Hoe weerbarstig of verwarrend deze kan zijn, maar ook hoe krachtig en weerbaar?

Torenhoge statistieken

De cijfers van mensen die kampen met depressie, burn-out, AD(H)D, paniekaanvallen of angststoornissen lijken steeds hoger te worden. Of dit komt doordat er door toegenomen aandacht voor mentale problemen steeds meer mensen hulp zoeken of dat we er psychisch echt slechter aan toe zijn tegenwoordig, weet ik niet. Wat ik wél weet: wanneer mensen beter op de hoogte zijn van de verschillende mentale problemen die er zijn, kunnen mensenlevens gered worden. Ofwel doordat anderen in de omgeving sneller herkennen wanneer het niet goed gaat, ofwel omdat mensen sneller om hulp (durven) vragen.

Psychologie en filosofie

Het zou goed zijn als we naast biologie, rekenen en geschiedenis ook psychologie- en filosofieles zouden geven. Natuurlijk zijn er tal van geweldige docenten die op hun eigen manier al proberen kinderen niet alleen rationeel maar ook emotioneel op te voeden. Maar hoe mooi zou het zijn als dat niet per individu verschillend is, maar een koers die elke docent en elke school vaart.

Levenslessen

Laten we onze kinderen leren dat het oké is om na te denken over het leven, om te fantaseren en om situaties van verschillende kanten te bekijken. Leer kinderen dat er in de meeste gevallen niet één waarheid is, maar dat het perspectief van waaruit je kijkt een grote rol speelt. Help kinderen al vroeg aandacht te geven aan hun persoonlijke ontwikkeling; geef ze levenslessen over hoe om te gaan met moeilijkheden zoals verdriet, verlies en boosheid. Niet in plaats van het rekenen, schrijven en lezen, maar als aanvulling daarop. Want succes is fijn, maar er is niets fijner dan een zinvol leven leiden en weten wie je bent, wat je kunt, wat je belangrijk vindt en hoe je kunt bijdragen aan een mooiere wereld.

Meer lezen?

In het leven gebeuren er veel dingen waar je geen controle over hebt, hoe graag je dat ook zou willen. Focus daarom liever op de dingen die je wél kunt beïnvloeden.

In het leven zijn er zaken waar we controle op hebben én zaken waar we geen controle over hebben. Vaak is het die tweede categorie waar we teveel tijd aan spenderen. We wikken en wegen. We denken eindeloos na over hoe we bepaalde dingen kunnen veranderen, terwijl we die tijd veel beter kunnen besteden aan het accepteren van diezelfde dingen. Zo heb je geen controle over wat anderen tegen je zeggen of hoe andere mensen jou behandelen. Het gedrag van collega’s, vrienden, familie of wildvreemden kan jou wel beïnvloeden, maar hoe hard je ook je best doet, het is niet aan jou om iemand anders te veranderen. Niet alleen omdat iedereen zijn eigen weg bewandelt, maar vooral omdat het gewoon onmogelijk is. Gelukkig zijn er ook dingen waar we wél controle over hebben.

1. De manier waarop je tegen jezelf praat

De meeste mensen zijn voor anderen veel liever dan voor zichzelf. Als we een vriend(in) troosten, doen we dat in milde, liefdevolle bewoordingen. Maar praten we tegen onszelf, dan klinkt onze stem vaak kritisch, streng en hard. Zonde, want het leven wordt een stuk lichter met een beetje zelfcompassie.

2. De grenzen die je stelt

Het is zo belangrijk om je eigen grenzen serieus te nemen. Maar dat kan nog best lastig zijn als je een echte pleaser bent. Volgens Brené Brown is grenzen stellen nauw verbonden met van jezelf leren houden. Als jij weet hoeveel je waard bent, lukt het makkelijker om je los te koppelen van de goedkeuring van anderen en duidelijk te zeggen waar je wel of geen behoefte aan hebt.

3. De verwachtingen die je hebt

Dit punt hangt nauw samen met het voorgaande punt. Vaak verwachten we van mensen dat zij grenzen respecteren nadat die zijn aangegeven, maar helaas is dit niet altijd het geval. Wij hebben geen controle over het gedrag van anderen. Het is goed om je daar bewust van te zijn.

4. Hoe eerlijk jij bent in je reacties

Het kan soms heel lastig zijn om eerlijk te zeggen hoe jij je voelt als je het gevoel hebt dat je onjuist behandeld bent. Toch is het juist op die momenten zaak om dat wél te doen. Niet om anderen met jouw eerlijkheid of kwetsbaarheid te beïnvloeden, maar omdat het de enige manier is waarop jij trouw kunt blijven aan jezelf.

5. Hoe je anderen behandelt

‘Behandel anderen zoals jij ook graag behandeld zou worden,’ is niet voor niks een eeuwenoud gezegde. Misschien hebben we geen controle over hoe anderen óns behandelen, we kunnen wel het goede voorbeeld geven. Het is verleidelijk om haatdragend te zijn naar mensen die gemeen of onrechtvaardig doen. Toch zal het jouw leven en karakter alleen maar mooier, beter en sterker maken als je ervoor kiest dat niet te doen.

Meer lezen?

Ben je toe aan creatievere gerechten in de keuken? Of wil je graag wat minder vlees eten? Een smakelijk én gevarieerd menu creëren zonder vlees is best eenvoudig. Met deze tips helpen je op weg!

Deze week is het de ‘Nationale Week Zonder Vlees’. Door een week geen vlees te eten, bespaar je als volwassene 130 liter water, 76 kilometer aan vervoer en 770 gram dierenvlees. Heb je de plantaardige smaak te pakken? Kies er dan eens voor om voortaan altijd één of meerdere dagen per week plantaardig te eten. Fijn voor de afwisseling én je leert de lekkerste nieuwe gerechten kennen. Duur en ingewikkeld? Welnee. Een aantal tips.

Voorbereiding is de sleutel tot succes

Serieus werk maken van een gezond, gevarieerd én betaalbaar eetpatroon? Reserveer op zondag dan een uurtje om je maaltijden vooruit te plannen. Blader door wat kookboeken, kijk in de voorraadkast en denk na over wat je de hele week zou willen eten. Ga naar de supermarkt en koop in één keer alles wat je nodig hebt, dan werkt beter dan een dagelijks tripje naar de winkel. Wees creatief en bedenk meerdere gerechten met dezelfde ingrediënten: wat kun je allemaal maken met zoete aardappel of kikkererwten? Zo blijven er ook nog eens geen restjes over.

Focus verleggen

Vleeseters bouwen hun maaltijd vaak om het vlees heen. Door simpelweg een ander ingrediënt als hoofdbestanddeel van je maaltijd te kiezen, ga je al heel anders denken én eten. Kies bijvoorbeeld voor een vleesvervanger als tofu of tempeh, en bedenk dan hoe je dat wilt klaarmaken en wat daar lekker bij is. Maar ook bulgur, couscous, linzen, kikkererwten, zoete aardappel of bloemkool tover je makkelijk om tot hoofdingrediënt.

Genoeg voedingsstoffen

Dat men alleen door het eten van vlees bepaalde essentiële voedingsstoffen binnen zou krijgen, is inmiddels een achterhaald idee. In peulvruchten, ongezouten noten, pitten en zaden, zuivel, soja en eieren zitten vaak dezelfde voedingsstoffen die vlees geeft. Dan gaat het met name om eiwitten, ijzer en vitamine B12. In een dieet waarin enkel plantaardig gegeten wordt, kan het slim zijn om B12 bij te slikken. Eet je slechts af en toe vlees of ben je vegetariër? Dan is dit niet nodig.

Grenzen verleggen

De Westerse keuken mag dan vaak gefocust zijn op vlees, in andere landen is dat veel minder het geval. In bijvoorbeeld India, Thailand, Vietnam en het Midden-Oosten wordt veel geëxperimenteerd met groenten, kruiden en noten. Laat je door deze landen inspireren, en draai een lekkere groentecurry, maaltijdsalade of tajine zonder vlees in elkaar.

Meer lezen?

Veel mensen houden van plannen. Een doel hebben. Een stip op de horizon om naartoe te werken. Er worden vijfjarenplannen gemaakt, of zelfs tienjarenplannen. Alsof ons leven hier op aarde een bedrijf is, en wij moeten uitvogelen hoe we het zo winstgevend mogelijk moeten maken.

Lukt het ons niet om onze doelen op tijd te behalen? Dan zijn we teleurgesteld in onszelf. Het voelt alsof we gefaald hebben. Terwijl iedereen zijn/haar zaakjes ogenschijnlijk op orde lijkt te hebben, heb jij het gevoel alsof je maar wat aan het aanrommelen bent. En dus worden er nieuwe plannen gemaakt, nieuwe doelen gesteld, nieuwe stippen gezet.

Leven in de toekomst

Nu is er in principe natuurlijk niets mis met het hebben van doelen of het willen bereiken van dingen in het leven. Het kan zin aan het leven geven en het is een manier om elke dag weer opnieuw de routinematigheid van het bestaan te kunnen onderdaan. Bovendien hopen we allemaal zo lang mogelijk op deze aarde rond te lopen, en in dat opzicht is het wel handig om zo nu en dan over de toekomst na te denken. Laat staan als je kinderen hebt waar je voor moet zorgen. Toch is het zo dat mensen vaak niet alleen aan de toekomst dénken, ze léven in de toekomst.

Het leven is nu

Als iemand zo hard bezig is met het realiseren van bepaalde doelen, kan dat verworden tot het enige wat belangrijk is. Zolang dat ene doel nog niet bereikt is, voelt al het andere ook als een mislukking. In zulke gevallen vergeten we dat de weg in dit geval écht belangrijker is dan de bestemming. Het leven begint niet pas op het moment dat we bij een stip zijn aangekomen. Het leven is nu.

Wat als?

Een andere manier van ‘in de toekomst leven’ is door je eindeloos zorgen te maken. Wat als ik straks geen geld meer heb omdat ik nu mijn hart volg en mijn baan opzeg? Wat zullen anderen wel niet van me denken als ik deze keuze maak? Je leeft in de toekomst omdat je je druk maakt over dingen die niet zijn, maar eventueel kunnen gebeuren. Het is natuurlijk niet erg om voor- en nadelen tegenover elkaar te wegen, maar het wordt wel een probleem wanneer het nadenken over ‘wat als’-vragen je verlamt. De enige ‘wat als’-vraag die je je dan nog zou moeten stellen, is: wat als ik stop met me zorgen maken en gewoon een knoop doorhak?

Leef!

Het maakt niet uit wát je doet in het leven, of je nu carrière maakt of een wereldreis. Of je nu een dikke spaarrekening hebt of elke maand de eindjes bij elkaar moet knopen. Of je jouw doelen wél of niet hebt behaald – denk er gerust over na, maar maak je er niet drúk over. Want dat alles is zo klein in vergelijking met wat er echt toe doet: gezondheid, verbinding met mensen van wie je houdt en genieten van de dingen die er nu op dit moment in je leven gebeuren. Het leven is niet altijd een feestje en verdriet en pijn hoort er óók bij. Toch is het cliché gewoon waar: we hebben maar één leven, en die is écht te kort om teveel tijd kwijt te zijn aan negativiteit, (onnodige) zorgen en boosheid. Dus vertel je dierbaren vandaag nog hoeveel ze voor je betekenen, geniet van de kleine én grote dingen en vooral: lééf!

Ik kom uit een gezin waar niemand op zijn mondje is gevallen. Mijn jongste zusje zat in een debatteam, mijn vader discussieert voortdurend op zijn werk en mijn broer werkt in de sales, waar een vlotte babbel nog belangrijker is een goed product. Zelf ben ik beter met geschreven woorden.

Zodra ik een gevoelig onderwerp moet aankaarten, krijg ik het onaangenaam warm en ga ik mompelen. Het kost me moeite om de juiste woorden te vinden om mijn gevoel te verwoorden. Als ik daar de tijd voor krijg, lukt het uiteindelijk wel. Maar word ik voor het blok gezet in een verhit gesprek, dan wil ik het liefst in huilen uitbarsten. Als puber vermeed ik lastige gesprekken daarom zoveel mogelijk. In plaats daarvan schreef ik brieven wanneer er echt iets uitgesproken moest worden. Maar met brieven schrijven alleen, red je het in het leven niet. Lastige gesprekken voeren hoort er nou eenmaal bij.

Als een ander verbaal sterker is

Uit eigen ervaring kan ik zeggen dat het enorm frustrerend is wanneer jij een punt wil maken, maar jouw gesprekspartner verbaal een stuk sterker is. Met een paar gevatte opmerkingen kan die ander er voor kan zorgen dat jij aan jezelf gaat twijfelen. Wat voel ik dan precies? Voel ik uberhaupt wel wat als ik het zo slecht kan verwoorden? Stel ik me aan? Heeft die ander met die sterke argumenten gelijk? In het ergste geval word je uit pure onmacht geïrriteerd, verdrietig of boos. Het gevolg: het wordt nóg lastiger om te zeggen wat je zeggen wil en de ander raakt óók gefrustreerd.

Angst en (zelf)twijfel

Voor mij en alle anderen die hiermee kampen, is het gevaar dat we onze mond gaan houden. Dat we uit angst om niet serieus genomen te worden of uit angst om niet gehoord te worden, liever helemaal niets zeggen. Een nog groter gevaar is dat we gaan twijfelen aan de legitimiteit van onze gevoelens, puur omdat je niet weet hoe je er woorden aan moet geven. Weet dan dat angst nooit een goede raadgever is. En dat alle gevoelens altijd legitiem zijn, of je ze nu goed weet te verwoorden of niet.

Deel het met je omgeving

Wanneer je het moeilijk vind om lastige gesprekken te voeren, helpt het om je omgeving hierover in te lichten. Vertel aan je partner, vader, broer of zus dat je gesprekken met hen liever vermijd omdat je het gevoel hebt altijd de partij te zijn die het onderspit delft. Vertel hen dat je misschien wat meer tijd nodig hebt om duidelijk te maken wat je voelt, of wat meer tijd om erover na te denken. Hopelijk houden jouw dierbaren graag rekening met jouw grenzen en kwetsbaarheden, maar dan moeten ze wel weten waar die precies liggen.

Geen debatwonder, wel gehoord

Wie deze eerste stap durft te nemen, zal merken dat het stapje voor stapje makkelijker wordt om te durven zeggen wat je op je hart hebt. Niet omdat je nu ineens wel een soort debatwonder wordt, maar doordat je weet dat je gehoord wordt. En als de gesprekken met je dierbaren makkelijker gaan, zullen ook discussies of gesprekken met mensen die verder van je af staan uiteindelijk makkelijker verlopen.

Een grote verandering op komst? Gun jezelf de tijd om aan de nieuwe situatie te wennen, óók als je er zelf voor gekozen hebt.

Wie gelukkig wil zijn, verzet zich niet tegen het leven, maar buigt mee met de veranderingen die het op ons pas brengt. Wie zich bij elke verandering verzet, raakt uitgeput en teleurgesteld. Toch is het omarmen van verandering vaak makkelijker gezegd dan gedaan. Mensen zijn namelijk gewoontedieren, waardoor wennen aan nieuwe situaties tijd kost.

Vaak beseffen we ons dit vooral als we veranderingen ondergaan die we als negatief ervaren. Op zulke momenten weten we dat we de komende periode even extra lief voor onszelf moeten zijn en onszelf de tijd moeten gunnen om aan de nieuwe status quo te wennen. Maar als we zelf voor veranderingen hebben gekozen, vergeten we dat vaak.

Gun jezelf tijd om te wennen

Stel, je bent gaan samenwonen met je nieuwe vriend of vriendin. Een behoorlijke verandering, die waarschijnlijk veel vreugde oplevert. Maar het kan óók flink lastig zijn om aan die nieuwe situatie te wennen. In het begin is het toch een kwestie van aanpassen en aftasten, hoe verliefd en vrolijk jullie ook zijn. Hetzelfde geldt bijvoorbeeld in het geval van een nieuwe baan of een promotie. Ook als je zelf hebt gesolliciteerd en dolblij bent met de baan, blijft het een grote verandering in je leven. Vaak gunnen we onszelf bij dit soort zelfgekozen veranderen niet dezelfde tijd om te wennen als we onszelf gunnen bij negatieve veranderingen.

Veranderingen hebben impact, altijd

Wennen aan een nieuwe situatie is vaak een kwestie van pieken en dalen. Soms ben je helemaal in je nopjes, op andere momenten voel je je toch niet helemaal senang. Zo merkte Marije (53) dat ze na jaren alleen wonen best moest wennen aan het samenwonen met haar nieuwe liefde. Niet omdat ze niet spijt had van haar keuze, maar omdat veranderingen nu eenmaal altijd impact op je leven hebben. Marije merkte dat ze soms niet lekker in haar vel zat of wat neerslachtig was, maar wist niet zo goed waar dat aan lag. Wat zeurde ze nou, dacht ze dan, ze zou juist superblij en gelukkig moeten zijn!

Extra lief voor jezelf

In plaats van extra lief voor zichzelf, werd Marije juist harder. Ze vergat dat een zelfgekozen verandering een net zo grote impact kon hebben op de gemoedstoestand als ongekozen veranderingen. Nu dacht ze: wat is er mis met mij? Terwijl ze beter had kunnen denken: het is oké om niet altijd blij te zijn, want een nieuwe situatie is altijd wennen.

Meer lezen?