Stel. Je hebt een probleem. Dan wil je dit probleem natuurlijk oplossen. Maar hoe? Daar is een manier voor die heel erg simpel lijkt, maar die in de praktijk best moeilijk is – helemaal als het om je eigen leven gaat. Dit is de oplossing voor al je problemen.

Het klinkt heel erg makkelijk, haast té makkelijk, een oplossing voor alles. Toch helpt dit bij bijna elk probleem. Kun je raden wat het is?

Tromgeroffel… het stellen van een goede, open vraag helpt je om haast elke oplossing te vinden. Of dat nu een emotionele blokkade is, of een complex wiskundig probleem (zeg: te veel maand overhouden aan het einde van je geld).

Vergis je niet: het geeft je niet zomaar de oplossing zonder dat je zelf het werk moet doen, maar het helpt je wel met nadenken over hóe je een probleem oplost. Je gedachten worden opeens de goede kant opgestuurd, alsof de vraag een zaklamp is die naar de oplossing schijnt.

Denk niet praktisch maar vrij

Het stellen van een goede vraag lijkt zo simpel. En als je de vraag al hebt gevormd, is het ook enorm simpel. Alsof de vraag er altijd al was. Maar toch is het vormen van de juiste vraag best lastig. Uit een goede open vraag komen alle praktische zaken vaak voort – maar ze liggen er niet in besloten.

Deze 3 tips helpen je bij het stellen van goede open vragen

Denk na zonder restricties

Een goede open vraag vergt vrijheid in je gedachten. Als je na blijft denken over alle rekeningen die je moet betalen zonder je af te vragen hoe het komt dat je geldtekort hebt, zal het probleem waarschijnlijk blijven bestaan. Je moet je intuïtie en je gevoel de vrije loop laten, en zo proberen om bij de kern van je probleem te komen. Denk aan een kat die speelt met een bolletje wol: er wordt telkens een speels tikje tegenaan gegeven, dan weer wat afstand genomen, om daarna weer aan te vallen – tot het bolletje ontrafeld is, en als een draadje op de grond ligt.

Denk als een student in een vol college

Beeld je in dat je in een overvol, druk college een vraag moet stellen aan de professor die voor de klas staat. Hoe kan je je vraag samenvatten in een heldere zin, die je aan iemand anders voor kan leggen om zo je probleem op te lossen? Zorg dat alle belangrijke componenten in je vraag naar voren komen op een manier dat deze heel makkelijk voor iemand anders te begrijpen is.

Denk in wat en hoe, niet in waarom

Als je een vraag stelt, is het handig om jezelf geen waarom-vraag te stellen, maar te denken in wat of in hoe – dat brengt je denken vaak sneller naar de oplossing. Begrijpen hoe je in een bepaalde situatie terecht bent gekomen kan wel degelijk zinvol zijn, maar het brengt je vaak niet dichter bij het aanpakken van het probleem. Denk dus aan vragen als:

Mentale lessen

Natuurlijk voorziet het stellen van een vraag je niet van een zak geld die in een elegante zwaai al je geldproblemen doet verdwijnen. Het voorkomt ook niet dat een geliefde opstaat uit de dood, noch geneest het het ongeneeslijke.

Maar het kan je wel na laten denken over hoe je hier het beste mee om kunt gaan. Wat is de oorzaak van de geldproblemen? En hoe kun je ervoor zorgen dat je iemand die er niet meer is toch nog in je nabijheid kunt voelen? En hoe kun je mentaal het beste omgaan met het doorstaan van fysieke pijn? Als je daarover nadenkt, helpt dat je in bijna alle gevallen met het verwerken en oplossen van het probleem.

Meer Happinez?

Planten zijn niet alleen heel rustgevend om naar te kijken, ze kunnen je ook rustig máken. Deze planten helpen je de stilte in jezelf te vinden – een beetje magie van moeder natuur voor in de slaapkamer, tijdens je werk en als zuivering in je huis.

Door de heilzame kracht van planten wordt de lucht in huis gezuiverd, en dat zorgt ervoor dat je je rustiger en kalmer voelt. Alle planten hebben die eigenschappen, maar sommige zijn hier beter in dan anderen. Deze drie planten minderen stress en zorgen voor een kalme geest.

Jasmijn doet wonderen naast je bed

De bloesems van de jasmijnplanten worden al sinds jaar en dag geroemd om hun weldadige aroma. Jasmijn zuivert de lucht en zorgt voor een ontspannen en rustgevende geur in je slaapkamer. De exotische plant herbergt ook minder bekende krachten. Zo schijnt de geur van jasmijnbloemen een sterk afrodisiacum te zijn, een extra argument om deze plant een plek in de slaapkamer te geven.

Aloë Vera als krachtpatser op je bureau

Moest je werk gisteren al af zijn? Met deze alleskunner op je bureau wordt de lucht rondom je computer gezuiverd terwijl je werkt, wat ervoor zorgt dat je je beter kunt ontspannen. Hij onttrekt chemische stoffen uit de lucht, om vervolgens na zonsondergang extra zuurstof te geven. En het beste nieuws? Deze vetplant is haast onsterfelijk, en heeft vrijwel geen verzorging nodig. Perfect voor op je werkplek, dus.

De zuiverende kracht van de krulvaren

Is de lucht in jouw huis ietwat vochtig? In dit geval biedt de krulvaren uitkomst. Deze varen filtert namelijk toxische stoffen zoals formaldehyde, xyleen en tolueen uit de lucht en elimineert ongewenste schimmelsoorten.

Mediteren met planten

De kracht van planten hebben we zelf ervaren tijdens het Happinez festival in 2018. Tijdens een bijzondere meditatiesessie in samenwerking met Mooiwatplantendoen.nl liet davidji zien hoe je ook kunt mediteren door naar een plant te kijken, en door de kracht te voelen die door de bladeren kruipt.


Meer Happinez?

Hoe lang kun jij diep nadenken op een dag? Eerlijk? (Je (thuis)bureau opruimen/dagdromen in zoom-vergaderingen/online bijkletsen met collega’s niet meegeteld.)

Het lijkt haast een strikvraag, waarin het ook nog eens veel uitmaakt wat voor werk je doet. Maar dat is het niet, want het antwoord is voor iedereen hetzelfde: vier uur. Daarna houd je brein er gewoon mee op, en kun je het morgen weer proberen.

Maar waarom doen we dan met z’n allen alsof we wél tien uur geconcentreerd werk kunnen leveren? Dat is wat Alex Pang zich in zijn boek ‘Rust in uitvoering’ afvraagt. Volgens Pang werken we alleen maar van negen tot vijf, omdat we ons op werkgebied nog wanen in de industriële revolutie.

Omarm je ritme

In zijn boek kijkt Pang onder andere naar het werk van de Zweedse Anders Ericson. Ericson bestudeerde violisten en is ook het brein achter de 10.000-uur-in-iets-stoppen-dan-ben-je-expert theorie. Hij kwam tot dezelfde conclusie: net als alles in deze wereld hebben wij een ritme. We slapen, eten, worden wakker, kunnen werken, worden moe, eten, kunnen werken, worden moe, eten, en gaan weer naar bed. Dus waarom doen we zoveel moeite om dat ritme te negeren?

Wat als… we minder zouden werken

Doorwerken zonder naar je lichaam te luisteren zorgt alleen maar voor meer stress. Door te veel overwerken verhoog je ook de kans op hartziekten, diabetes en Alzheimer aanzienlijk. En als iedereen minder zou werken zouden er meer banen vrijkomen, zou de economie minder produceren, wat weer zou beteken dat er minder vervuiling zou zijn (rijke landen waar mensen minder werken hebben vaak een minder grote carbon footprint).

Niet meer doen alsof je werkt op vrijdag

Er zijn steeds meer bedrijven die hierop inspelen, en die een 4-urige werkdag of een werkweek van vier dagen introduceren. Zoals bij de startup Treehouse, bijvoorbeeld. Daar heeft de oprichter Ryan Carson de vrijdag afgeschaft, zodat werknemers niet langer een dag hoefden te doen alsof ze werkten terwijl ze dat eigenlijk niet deden.

De belangrijkste reden voor zo’n besluit is dat het goed is voor de werknemers. Je wordt gelukkiger als je meer tijd kun besteden aan familie, aan je hobbies, aan je vriendschappen. Dat is goed voor ieder mens, en maakt je gelukkig. Maar dat is niet het enige. Mensen die gelukkig zijn, doen ook meer en leveren werk af dat van betere kwaliteit is: happy cows produce more milk.

Mensen over hun grenzen duwen zorgt dus niet alleen voor ongelukkige werknemers, maar het zorgt er ook voor dat ze werk leveren van aanzienlijk mindere kwaliteit. Daar komt bij dat als je meer werk in minder tijd moet doen, je efficiënter gaat werken.

De conclusie van dit verhaal: laat je baas dit stuk lezen, en ga het gesprek aan over meer werken in minder tijd. Wie weet krijg je meer gedaan dan je denkt.

Meer lezen?


Meer Happinez?

‘Vertel me wie je vrienden zijn en ik zeg je wie je bent’, zo luidt het oude gezegde. Vriendschappen bestaan uit liefdevolle verbindingen, maar wat als zo’n innige band wegvalt en we achter blijven met gemengde gevoelens? Hoe kunnen we het beste omgaan met vriendschapsverdriet?

Liefdevolle muppets

In een nummer speciaal geschreven voor haar beste vriendin zingt de Britse zangeres Ellie Goulding: ‘When I’m with you, I’m standing with an army’. In vriendschappen is de kust veilig om onze maskers afzetten en de scheurtjes in ons hart te laten zien. Dingen die we normaal gesproken voor de buitenwereld verbergen, durven we wel met een goede vriend te delen. Ze weten dat we stiekem prettig gestoord zijn, maar hebben er niettemin voor gekozen om ons te beschermen. We zouden nergens zijn zonder ons persoonlijk samengestelde circus van liefdevolle muppets.

Toch kan een vriendschap in de praktijk om verschillende redenen spaaklopen. Er ontstaan wreveligheden die beide partijen vergeefs wegslikken met koffie, de één is direct en de ander een conflict avoider, jullie versterken elkaars positieve én negatieve kanten of beknellen elkaar met bezitterig gedrag. In de roman Vergeet de meisjes van Alma Mathijsen koesteren de schrijfster Iris Kauwenaar en haar vriendin Kay een innig symbiotische band waarin geen enkel gebrek is aan liefde. Ze houden zielsveel van elkaar en overladen elkaar met aandacht, maar hun verwevenheid is zo sterk dat het iets verstikkends krijgt. Maar dat ze niet met elkaar kunnen leven, betekent niet dat ze zomaar zonder elkaar kunnen.

Opgekropt vriendschapsverdriet

Hoewel vrienden voor het leven onontbeerlijk zijn, blijft vriendschapsverdriet meestal een ondergeschoven kindje. En ondanks dat het sociaal geaccepteerd is om met een steen en been over je familie te klagen omdat je nu eenmaal door een bloedband tot elkaar bent veroordeeld (hadden we zelf echt niet zo geregeld), mogen we onze vrienden zelf kiezen. En zijn we ons in een vriendschap bewust van de vrijblijvendheid van de verbinding. Mocht het niet werken, dan maak je zo weer nieuwe vrienden. Bovendien is het sociaal gezien verstandiger om het hoofd koel te houden en ons stilletjes terug te trekken. We laten een vriendschap liever doodbloeden. Het resultaat hiervan is dat massa’s voormalige besties rondlopen met opgekropt vriendschapsverdriet. En dat terwijl we het erover eens zijn dat vrienden voor het leven onontbeerlijk zijn. Wetenschappelijk onderzoek heeft zelfs aangetoond dat stevige vriendschappen ons immuunsysteem versterken.

Je hebt het recht om verdrietig te zijn

Volgens schrijfster Alma Mathijsen is de eerste stap in de richting van het verwerken van vriendschapsverdriet, erkennen dat je het volste recht hebt om verdrietig te zijn. Onze vrienden kennen de wanhopige, verliefde en hardleerse versie van onszelf. Ze luisteren gedwee naar onze innerlijke conflicten en helpen ons met engelengeduld weer overeind als we voor de zoveelste keer tegen dezelfde lamp zijn gelopen. En in tegenstelling tot een therapeut doen ze dat vrijwillig. Binnen het verbond van een vriendschap zijn we elkaars geweten (‘Je moet hem nu negeren’), trouwe supporters, (‘Je kan het!’), scheidsrechters (‘Je baas is wel een beetje vreemd’), cabaretiers (‘Mijn kat Myla is terug gevonden op de kattententoonstelling in Rotterdam’) en partners-in-crime (‘Hij staat nu scheef geparkeerd maar dat ziet niemand toch?’ ‘Nee, dat ziet niemand’).

Wezenlijk verdriet

Vriendschap betekent rituelen, herinneringen en geheimen delen. Als een gezamenlijk bewustzijn bewegen omdat je elkaar zo goed kent en de taal van elkaars ziel spreekt. Zoals de dichter Dick Hillenius het in ‘Trouw’ verwoordt: ‘Trouw is vervlochten raken met een andere orde en nooit meer willen ontknopen, meedragen mos, oude bloemen, verlaten nesten, bladerhopen, alles terugvinden daarin’. Het is dus niet verwonderlijk dat het verliezen van een vriend behoorlijk ontwrichtend kan zijn. Of dat we de afwezigheid van een goede vriend als een groot gemis kunnen ervaren. Pak de Chocolade-ijs dus maar uit de koelkast, schrijf die vlammende brief en sta jezelf toe om het verdriet te doorleven. Want vriendschapsverdriet is wezenlijk verdriet.

Wees dankbaar voor wat je hebt geleerd

Ten tweede is het volgens Mathijsen belangrijk om te onthouden dat het einde van een vriendschap niets afdoet aan de vriendschap zelf. In plaats van een vriendschap te zien als ‘mislukt’, is het heilzamer om dankbaar te zijn voor alles wat je van elkaar hebt geleerd. Het einde van de vriendschap maakt jullie tijd samen niet minder mooi of waardevol, dat de vriendschap niet leerzaam is geweest of dat jullie paden elkaar nooit meer zullen kruisen.

Vriendschap is een vormende kracht

We kunnen niet trouw blijven aan een vriendschap die niet werkt, maar wel genieten van de geestelijke rijkdom die het ons heeft gegeven. En trots zijn op de groeipijnen die we samen doorstaan. Een vriendschap aangaan is een avontuur; je rent een poosje hand in hand door de bossen van het leven en wordt zo onderdeel van elkaars reis. De vrienden met wie je tranen hebt gelachen, geroddeld en gekibbeld, maken afdrukken op je ziel. De nieuwe vriend op je pad, de vriend die je in de duisternis kwijt bent geraakt, de vriend die altijd weer opduikt, de vriend wiens kompas een andere kant op wees; ze zijn allemaal een onderdeel van jou geworden. Want ze hebben allemaal een stukje meegebouwd aan de persoon die jij nu bent. Vriendschap is in die zin geen illusie, vriendschap is een vormende kracht.


Meer Happinez?

Wie kent het fenomeen niet? Het is de hoogste tijd om naar bed te gaan, maar je bent nog minstens een uur aan het klooien voordat je echt onder de wol ligt. Waarom gaan we niet gewoon eerder slapen?

Dit gedrentel (‘ik ga zo écht’) is volgens communicatiewetenschapper Liese Excelmans een vorm van uitstelgedrag – en dát is weer een symptoom van een gebrek aan zelfcontrole. Maar gelukkig zijn we niet alleen zelf verantwoordelijk voor die slechte slaaprituelen. De boosdoener die ons ’s avonds verleid is (social) media, blijkt uit het onderzoek van Excelmans.

Waarom we social media zo moeilijk kunnen weerstaan

Social media (in tegenstelling tot verse Bossche bollen, om maar wat te noemen) zijn overal aanwezig, en vormen daarmee een verleiding die we constant moeten weerstaan. We zijn versmolten met onze telefoons, tv’s en laptops, waardoor op deze manier ontspannen een automatisme is geworden. Het inloggen op onze social media accounts is een ‘weinig kosten, veel baten’ model: met één druk op de knop ontvangen we een stroom aan entertainment die stressverlagend werkt en ons humeur gelijk optimaliseert (denk: filmpjes van gekke katten die schrikken van komkommers, een immer vrolijk springende Ed Sheeran, en voor troost bij relatieleed: Friends).

Hello midnight snacks, hello binge watching

Als we de hele dag onze zelfcontrole hebben gebruikt (naar werk gefietst, gezonde lunch gekozen, sociaal gedragen naar collega’s) verlangen we ‘s avonds naar een momentje voor onszelf, even wat ontspanning om ons hoofd leeg te maken. Wat blijkt nu uit onderzoek? Onze zelfcontrole staat ‘s avonds niet meer op scherp omdat we vermoeid zijn. Hierdoor ben je verslavingsgevoeliger (hello midnight snacks, hello binge wachting). Slaap is cruciaal om onze batterij op te laden en in die batterij zit onze mate van zelfbeheersing. Wie niet voldoende slaapt, krijgt last van een verminderde impulsbeheersing waardoor je wéér te laat naar bed gaat, nog vermoeider raakt en nog slechter wordt in streng voor jezelf zijn. De vicieuze cirkel is geboren, met als resultaat dat je een chronisch slaaptekort opbouwt.

Dit is de oplossing

Gelukkig kunnen we dit probleem ook zelf oplossen: maak ‘s avonds een wandeling, geef jezelf hooguit een uurtje om nog met (social) media in de weer te zijn en leg een goed boek op je nachtkastje. Rooster drie dagen per week in waarin je verplicht vroeg naar bed moet, die kunnen compenseren voor de avonden waarin je wat wilt rommelen. Want hoe uitgeruster je bent, des te meer je zelfcontrole en discipline je hebt. En dat is gelukkig een win-win situatie.

5 tips voor een goede nachtrust

  1. Breng jezelf niet in verleiding: verban de TV uit je slaapkamer, leg je telefoon in een andere kamer aan de oplader (koop een vintage wekker, lekker old school) en stel de nachtmodus op je laptop in, zodat je niet door het licht van het scherm wakker blijft.
  2. Breng je eigen mediagebruik in kaart: je kunt de tijd opschrijven in een notitieboekje of een app downloaden die je social media gebruikt bijhoudt. (Vaak is dit confronterend genoeg om te minderen.)
  3. We vergeten meestal hoe snel de tijd gaat als we in de digitale wereld verdwenen zijn, dus gebruik een timer die een halfuur voor je gaat slapen een signaal geeft. Zo kun je je bezigheden rustig afbouwen.
  4. Luister naar Podcasts (daarvoor hoef je je telefoon niet in je hand te houden). Het luisteren naar gesprekken kan een geruststellend en verbonden gevoel geven, en je steekt er ook nog iets van op – ontdek bijvoorbeeld alles over een goede nachtrust in de Happinez Selfcare podcast.
  5. Kies een mooi boek voor op je nachtkastje. Het is heerlijk om lezend in slaap te tuimelen, en het vermindert het riscico op woelen of piekeren. En met een goed verhaal heb je altijd iets om je op te verheugen als je gaat slapen.

Beeld: fotografie door Jeroen van der Spek, styling door Cleo Scheulderman


Meer Happinez?

We gebruiken onze handen om te mailen, bellen, appen, fietsen, tillen, sjouwen, knuffelen, aaien en friemelen. Maar in bijna al deze posities zijn onze vingers gebogen: daarom kan het heel goed zijn om wat rek- en strek oefeningen voor je handen te doen.

In een yogales zie ik misschien wel negentig procent van de vingers kromtrekken in houdingen waarbij studenten hun handen op de mat laten rusten. “Spreid en strek je vingers, en duw je handen stevig in de grond”, zeg ik dan. Vervolgens zie ik mijn studenten vertragen, om een paar tellen later hun vingers te strekken en te spreiden. Heel af en toe blokkeert er bij het strekken een pink, die net wat meer tijd en aandacht vraagt dan de rest van de vingers.

Dat is ook niet zo vreemd. Wanneer je schrijft, als je iets vasthoudt of draagt, een WhatsApp bericht typt, je een auto of fiets bestuurt of je e-mails verstuurd, dan zijn je vingers gebogen. Sommige mensen slapen zelfs met gebalde vuisten. Al die uren dat je vingers zich krommen, zorgen ervoor dat het bindweefsel in je vingers verstijft en kan zelfs tot verkramping leiden. Met behulp van onderstaande oefening breng je de levendigheid in je vingers terug door je handen te openen en te sluiten. Probeer het maar eens:

Oefening

Ga zitten, liggen of staan, zolang je houding maar fijn en comfortabel voelt. Je kunt ervoor kiezen om met beide handen tegelijkertijd te oefenen, of juist één voor één. Als je je handen afzonderlijk traint, kun je eventuele verschillen eerder opmerken.

In de houdingen plank, cobra en neerkijkende hond, is het stevig gronden van je handen van belang om een degelijke basis te vormen voor een veilige en stabiele uitvoering. Je handen dragen namelijk aardig wat lichaamsgewicht. In handstand rust zelfs je volledige lichaamsgewicht op je handen. Dus strek en spreid wat vaker je vingers en geef jezelf hiermee een solide ondergrond.

Klaarblijkelijk is het belang hiervan bij mijn studenten doorgedrongen, want als ik langs hun mat loop, zie ik ze op magische wijze hun vingers plotseling strekken en spreiden.

Beeld: styling door Cyn Ferdinandus


Meer Happinez?

Yoga beoefenen betekent zeker niet alleen de zonnegroet doen, bomen knuffelen of mantra’s chanten, maar ook je innerlijke Lara Croft cultiveren.

Een quick fix

Het klassieke beeld van yoga wordt omringd door de nodige vooroordelen. Een praktiserend yogi is druk met zijn chakra’s schoon vegen, bomen knuffelen en op kasjmierwollen sokken dansen. De onderliggende aanname is dat yoga een soort buddhism light voor het westen is, een makkelijk verteerbare quick fix met Ayurvedisch geïnspireerde kruidenthee. Dit beeld is niet zomaar ontstaan: je zou kunnen stellen dat yoga vrije en gevoelige geesten aantrekt. Het gaat in de yoga bovendien niet om records vestigen of poses tot in perfectie beheren, zoals bij topsport.

Het gaat ook niet om het winnen of om strak afgetrainde lichamen en biceps. Er is geen record in heldenhoudingen blijven staan op de Olympische Spelen. Yoga gaat over je lichaam voelen en ‘voelen’ associeren we traditioneel met de sensuele, zachte en kwetsbare kant van onszelf. Toch strookt mijn ervaring als yogi in opleiding niet met het klassieke beeld van gezamenlijk in hemelse sferen tussen de bergkristallen zweven. Sterker nog, dankzij yoga werd ik tot mijn verbazing niet zozeer zacht en soepel, of empatisch en compassievol, maar vooral sterk en krachtig.

Flauwvallende of slapende Disney prinsessen

Wat ik zo inspirerend vond aan Lara Croft, een soort vrouwelijke versie van Indiana Jones in de Tomb Raider video games en gelijknamige films, is dat deze heldin naast haar gespierde lichaam, archeologische kennis en goede beheersing van vechtsporttechnieken, intuïtief zo scherp was dat ze in bedreigende situaties razendsnel keuzes kon maken. En uit instortende tempels kon ontsnappen. Lara was een hoogbegaafde, atletische globetrotter, vloeiend in meerdere talen en druk met mystieke artefacten die je alleen kon bereiken door puzzels – met potentieel fatale afloop – op te lossen. Ze legde de lat in mijn jeugd daarmee aanzienlijk hoger dan de Disney prinsessen, die flauwvielen of sliepen. Obstakels op haar weg waren geen probleem, door haar grote inschattingsvermogen wist ze altijd wat ze moest doen. En dit is precies waar yoga om de hoek komt kijken.

Inzicht in het wezen van de dingen

Dankzij mijn Yoga en meditatieopleiding stapte ik in een avontuur waarin aandachtig leerde luisteren naar mijn intuïtie, een term die veel voer geeft voor neurobiologen, volgens het cultureel woordenboek: ‘Onmiddellijk als bij inzicht verkregen inzicht in het wezen van de dingen. Het is een manier van kennen die volstrekt buiten het begripsmatige denken en stap voor stap redeneren omgaat’. Onze intuïtie is het kompas op ons schip dat we allemaal bij ons dragen, maar waar we niet altijd op durven te vertrouwen. Het kompas is soms nogal ondoorgrondelijk. Tijdens het beoefenen van de asana’s leerde ik te luisteren naar wat ik voelde, en vanuit daar onderscheid te maken tussen goede en giftige energie, tussen wat wel en niet goed voor me was.

Dat klinkt eenvoudig, maar oprecht op je intuïtie te durven vertrouwen is nog een behoorlijke kunst. Met je hoofd kun je een zaak van meerdere kanten bekijken, nuances aanbrengen, compromissen sluiten; jezelf ergens van overtuigen. Je intuïtie is genadelozer: ze duwt je de richting in die jij op moet. En is daar niet vanaf te brengen. Je intuïtie zorgt er dus voor dat je niet eindeloos wikt en weegt, maar zonder essays of gepieker knopen doorhakt. Dit innerlijke weten zorgde ervoor dat ik makkelijker keuzes durfde te maken en minder bang was om de consequenties van die keuze te dragen.

Op het matje voor een onafhankelijke commissie

Voor mijn opleiding vond ik dat onderscheid een stuk lastiger: veel dingen voelden goed en slecht, veroorzaakten plezier en pijn. Ik vond het belangrijk om mijn aandeel in een verhaal te bekijken. Om te anticiperen op het oordeel dat de buitenwereld over mijn keuze zou vellen. Het liefst had ik eigenlijk dat er bij iedere beslissing die ik nam (op gebieden van liefde, studie, werk) een onafhankelijke commissie zou worden aangesteld om zich over het vraagstuk te buigen. Zodat ik later niet met mijn handen in het haar zou zitten of op het matje geroepen kon worden.

Yoga maakt je scherp en sterk

Op een middag tijdens een verfrissende boswandeling, realiseerde ik me iets. Ik zag in dat het dikker worden van mijn huid en sterker worden van mijn spieren, hand in hand gegaan was met het sterker worden van mijn besluitvaardigheid. Ik volgde mijn eigen pad- zelfs als ik soms stukken van de weg met een bijl moest hakken. Hierdoor heb ik eerder een vastbesloten, krachtige kant van mezelf gecultiveerd dan dat ik zacht of zweverig ben geworden.

Sinds ik yoga intensief beoefen, is een bepaalde buigzaamheid tegenover mijn omgeving verdwenen. En in het diepe springen minder eng. Mijn honger naar avontuur is aangewakkerd. Ik heb de vaste grond onder mijn voeten nooit sterker gevoeld. Als resultaat hiervan vaar ik recht op mijn doelen af. Ik sla geen zijpaden meer in, neem geen omwegen meer en voer geen schijn-manoeuvres meer uit. Yoga maakt je dus niet alleen soepel en zen, maar ook scherp en sterk.


Meer Happinez?

Streven naar geluk is belangrijk, maar in ons streven naar geluk vergeten we wel eens dat geluk alléén op den duur niet bevredigend is, schrijft Emily Esfahani Smith in haar boek ‘De kracht van betekenis’.

We willen gelukkig zijn, maar we willen ook graag dat ons leven zinvol is en betekenis heeft. Hoe bereik je dat? Het klinkt misschien tegenstrijdig, maar een zinvol en betekenisvol leven vind je door je niet teveel op jezelf te richten, maar als het ware uit jezelf te stappen en je te verbinden met (of bij te dragen aan) iets wat groter is dan jezelf, aldus Emily, die in haar boek inzichten verwerkt uit de wetenschap, de literatuur en haar jeugd in een soefi-gemeenschap. Dit zijn de vier ‘pilaren van betekenis’ die kunnen helpen je leven (meer) betekenis te geven.

Verbind je met anderen

Hechte relaties zijn betekenisvol. Daarbij denken we in de eerste plaats aan de band met je familie en vrienden. Maar uit psychologisch onderzoek blijkt dat ook ‘kleine intieme momenten’ waardevol zijn. Je kunt een goed gesprek hebben met iemand die naast je zit in het vliegtuig, met een winkelier die je regelmatig ziet, of met iemand die je toevallig tegenkomt terwijl je staat te wachten. Hoe lang een ontmoeting duurt is niet zo belangrijk, het gaat erom dat je bent afgestemd op de ander en echt aandacht voor hem of haar hebt. ‘Zin is niet iets dat we in en voor onszelf scheppen,’ schrijft Esfahani. ‘Zin is vooral te vinden bij de ander.’

Denk na over je doelen

Sommige mensen hebben een grote roeping die ze volgen en die bepaalt hoe ze hun leven inrichten, maar een levensdoel hoeft niet groot en meeslepend te zijn. Je maakt je werk bijvoorbeeld zinvol door na te denken over de vraag waar je het echt voor doet. Hoe help je anderen hiermee, wat is jouw bijdrage? Zin in het bestaan zit misschien juist wel in de eenvoudige dingen. Als opvoeder regel je praktische dingen – maar belangrijker is dat je een voorbeeld bent, dat je een kind helpt om een verantwoordelijke volwassene te worden. Wat is jouw talent, en hoe kun je het inzetten om anderen te helpen, of om de wereld beter of mooier te maken?

Vertel je verhaal

Door het verhaal van je leven op te schrijven of te vertellen, richt je je op ervaringen die vormend zijn voor je identiteit en tegelijkertijd neem je afstand. Je ziet hoe je omging met tegenslagen, hoe je dat anders had kunnen doen. Hoe ben je geworden wie je bent? Hoe zou je willen dat je verhaal verder verloopt? Hierover nadenken helpt je te begrijpen wie je bent en welke betekenis jij toekent aan gebeurtenissen in je leven. Luisteren naar verhalen van anderen helpt ook. Een verhaal waar je van houdt of een boek dat je graag herleest, kan een betekenisvolle leidraad vormen voor je leven.

Kijk naar de sterren

Het heelal is zo onmetelijk groot, en wij zijn zo nietig. Het vervult je met ontzag, je ervaart iets groots dat je niet kunt bevatten. Dat gevoel van ontzag kun je soms ook krijgen door te luisteren naar muziek, of te wandelen door een oud bos. Het gaat om het gevoel dat er meer is dan de alledaagse werkelijkheid en dat je op de een of andere manier verbonden bent met iets groots, waardoor je betekenis en zinvolheid kunt ervaren. (Mediteren en mindfullness kunnen trouwens ook dit effect hebben.)

Welke ‘pilaren van betekenis’ jou het meeste aanspreken, verschilt van persoon tot persoon. Op de website van Emily staat een Engelstalige quiz waarmee je kunt ontdekken welke van de vier manieren van betekenis geven het meest bij jou past. Natuurlijk kun je ook van tevoren alvast haar boek lezen, ‘De kracht van betekenis’, dat je hier kunt bestellen.


Meer Happinez?

Bewust stilstaan bij waar je dankbaar voor bent, het komt er niet altijd van. Deze pitstop helpt je met aandacht te kijken naar de mooie dingen in je leven – daar word je blij van, en het kost je maar twee minuten. Yogadocente Jasmijn legt uit hoe.

Doen: de dankbaarheid-pitstop (2 minuten)

Mijn lief kookt vaak. Oké, ze kookt 99 van de 100 maaltijden… Regelmatig kom ik thuis van een lange werkdag en kan zo op de bank neerploffen met een lievelingsmaal op mijn schoot. Wat een geschenk. Tegelijkertijd merk ik dat ik vaak vergeet hoeveel luxe en liefde daarin schuilgaat. Het vraagt mijn bewuste aandacht om deze liefdadigheid te blijven waarderen. Misschien herken je die neiging, om juist je lief, goede vriend(in) of huisdier ‘voor lief te nemen’. Gelukkig is dankbaarheid iets wat je kan oefenen. Ik merk dat als ik elke dag – al is het maar één minuut – even stilsta bij wie of wat mij dierbaar is, ik de hele dag door een blijer gevoel heb.

Oefening

Zoek een plek waar je rustig kunt zitten. Je kunt de oefening hier beluisteren:

Niet in de gelegenheid om je geluid aan te zetten? Lees dan mee:

Zit bij voorkeur rechtop, met een sterke, krachtige en lange rug en een open, zachte voorkant. Mocht je een andere houding vinden waarin je tegelijkertijd openheid en kracht kunt ervaren in je lichaam, neem deze dan gerust aan – bijvoorbeeld liggend. Ontspan je kaken en gezicht. Sluit je ogen of laat je blik ergens op rusten.

Neem iemand in gedachten waar je dankbaar voor bent. Blijf bij je eerste gedachte. Verbeeld jouw dierbare zittend voor jou, in dezelfde houding als jij nu zit. Met genegenheid in de ogen kijkt hij of zij jou aan. Blijf diep in en uitademen naar je hartcentrum. Zeg in stilte zijn of haar naam.

Straal zonder woorden te gebruiken jouw dankbaarheid uit. Omring de ander met een gevoel van genegenheid en dankbaarheid. Doe dit met een intentie alsof dit je laatste mogelijkheid is om je waardering te uiten én te ervaren.

Blijf rustig in- en uitademen.

Verbeeld je: er verschijnt een glimlach op zijn of haar gezicht. Je dierbare staat op, loopt naar je toe en legt rustend een hand zacht op jouw kloppende dankbare hart.

Blijf in dit gevoel en laat langzaam het beeld vervagen. Neem je tijd en zodra je wil, open dan langzaam weer je ogen.

Tot slot

Je kunt deze dankbaarheid-pitstop elk moment van de dag maken. In de auto, de bus, op de fiets of liggend in het park. Ook kun je je ochtend hiermee beginnen of de dag eindigen. Het is ook een korte en krachtige oefening wanneer een dierbare wel wat extra steun, liefde of aandacht kan gebruiken.

Het einde van je yoga-beoefening is ook een perfect moment voor de pitstop. Ik pas het regelmatig toe in mijn lessen en merk dat studenten na anderhalf uur diep ademhalen hun dankbaarheid intenser beleven – soms zelfs met tranen van geluk.

Ik hoop dat deze geleide pitstop je aanmoedigt om bewust te blijven van alledaagse dankbaarheid!

Wil je meer tips van Jasmijn? Neem eens een kijkje op haar website: www.jasmijnyoga.com


Meer Happinez?

De wereld open tegemoet treden, onbevangen, als een kind. Het klinkt zo eenvoudig. Maar terwijl je je een weg door het leven slaat, beslaan de brillenglazen waardoorheen je naar diezelfde wereld kijkt – ongemerkt maar onherroepelijk. Dus je geest weer openstellen, écht openstellen – hoe doe je dat?

Een werkelijk open geest, zou dat niet heerlijk zijn? Dat je ’s morgens verrukt als een puppy naast je bed staat, achter de vogels aan rent, in de sneeuw hapt, en vol verwondering jezelf aankijkt in de spiegel: Ben ik dat? Is dat mijn neus? Mijn oren, mijn ogen? Moi? Dat meen je niet!

Cocon van vanzelfsprekendheden

Het zou heerlijk zijn, maar ook vermoeiend. In werkelijkheid zijn we allang niet meer het onbeschreven blad dat we waren als kind. Het leven is eroverheen gegaan en nu ben je een vat vol verlangens, een mens vol dromen, van liefde voor mensen en dingen, van opvattingen en ideeën over hoe de wereld werkt en hoe je daar een beetje soepel door beweegt, met je oordelen en vooroordelen en al, ook al vinden we dat we ze niet hebben.

Geeft niet, op zich. Het enige nadeel is dat na een tijdje de bril beslaat waardoor je naar de werkelijkheid kijkt. Je neemt de wereld waar zoals je denkt dat die is. Wat je hoort, bevestigt wat je toch al wist. De filterbubbel leek doorzichtig, maar het wordt steeds meer een cocon van vanzelfsprekendheden.

Omweg

’Ik heb een open geest’ is dat niet óók een vooroordeel? Is er iemand die durft te zeggen: ‘Nou, ik weet het niet hoor, ik ben geloof ik toch diep van binnen heel bekrompen, en mijn denkbeelden zijn totaal vastgeroest!’? Natuurlijk niet. Dat maakt het lastig om er wat aan te doen, maar er is een list. Een open mind bereik je via een omweg. Via nieuwsgierigheid, vriendelijkheid en onbevangenheid. 

1. Nieuwsgierigheid

Er is maar één manier om te ontdekken in welke filterbubbel je zit: breek hem bewust open. Ga naar een sneak-preview, waarbij je een film ziet zonder dat je van tevoren weet wélke film. Bekijk de Facebook timeline van iemand met wie je het niet eens bent. Lees een boek in een totaal ander genre dan waar je van houdt. Kijk níet naar wat Netflix voor je heeft geselecteerd op basis van je voorkeuren, maar juist iets anders. Vraag aan mensen met onbegrijpelijke hobby’s waaraan ze het meeste plezier beleven. Bedenk bij welke vereniging je je nóóit aan zou sluiten – en ga daar vervolgens naar een introductie-avond. 

2. Vriendelijkheid

Dit klinkt zo eenvoudig, maar ware vriendelijkheid vereist een open mind. Wees vriendelijk, zodat mensen zich op hun gemak voelen, en hun geest open stellen, zodat je daar een kijkje kunt nemen. Wees ook vriendelijk voor jezelf. Je eigen vastgeroeste denkbeelden ontdek je pas met een beetje vriendelijkheid.

3. Onbevangenheid

Onbevangenheid wil zeggen: je oordeel opschorten. Ga er niet van uit dat je het wel weet. Luister eerst echt naar wat iemand zegt, probeer ook te luisteren naar wat de ander níet zegt. Vraag niet of het wat zachter kan, maar naar de reden waarom de muziek hard staat. Ga tegen je instincten in. Ga koffie drinken met de collega waarvan je denkt dat die je niet ligt. Vraag de weg aan de hangjongeren die je onbewust uit de weg gaat. Keur dingen niet af, maar ook niet automatisch goed. Stel vragen. 

Verschillende kanten van de waarheid

Nieuwsgierigheid, vriendelijkheid en onbevangenheid zorgen dat de kalkaanslag van je wereldbeeld verdwijnt. Maar waarom zou je dat eigenlijk wíllen, een open geest? Het eenvoudige antwoord: omdat je er gelukkig van wordt. Mensen zijn lerende wezens, we bloeien op van uitdagingen, nieuwe indrukken, contact met anderen. De wereld wordt er beter van, dat ook. Het is voor anderen beslist prettiger om met een open geest benaderd te worden dan met vooroordelen en aannamen. En als we met die open geest tegenover elkaar staan, zou je daartussenin misschien zomaar de verschillende kanten van de waarheid kunnen zien. 

Maar het belangrijkste is misschien wel dit: een open mind is belangrijk omdat je, gaandeweg, ook jezelf weer met een open geest tegemoet kunt treden. Jezelf in de spiegel zien als iemand die je al van jongsaf aan kent, maar waaraan je tot je verbazing elke keer weer nieuwe kanten ontdekt.

En verder is het gewoon ook leuk op een nieuwe dag, zomaar een nieuwe dag, dat de zon maar weer opging of het niks is, jezelf in de spiegel te bekijken alsof je jezelf voor de eerste keer ziet. Is dat mijn neus, mijn ogen, mijn oren? Kan ik daarmee horen, zien, ruiken? Wow! Als je een staart had, ging je kwispelen. En dat is toch ook iets waarvan je was vergeten dat je het in je had. Diep van binnen ben je toch nog een beetje een puppy.


Meer Happinez?