Terug naar overzicht

Opvoeden doe je zo: de basisregels volgens Susan Smit

Categorie
Tekst
Susan Smit
Opvoeden doe je zo: de basisregels volgens Susan Smit

Iedere moeder heeft na een aantal jaren opvoeden, de mist in gaan, fouten herstellen en plotselinge doorbraken zo haar eigen setje regeltjes en overtuigingen.

Hieronder volgen de mijne – soms best vreemd en zeer aanvechtbaar. Doe er je voordeel mee of schuif ze hoofdschuddend terzijde:

Stel geen regels voor je kinderen die je niet zelf opvolgt

Da’s mijn regel. Betrap je jezelf er regelmatig op dat je praat met open mond (en kom op, dat doen we allemaal)? Straf je kind dan niet als het eens iets zegt met open mond. Daar is het woordje ‘eigenlijk’ voor uitgevonden. ‘Eigenlijk’ hoort dat niet, kind. Maar soms doen we het toch.

De knuffels zijn het belangrijkste

Kindertruien hoeven niet na één keer dragen in de wasmand. Kinderharen hoeven niet elke dag gewassen. Kinderspeelgoed hoeft niet elke avond opgeruimd. Alleen kinderlichaampjes moeten elke dag geknuffeld. That’s it.

Je kunt niet alles bewaren!

Ja. Iedere ouder gooit tekeningen, knutselwerkjes en kleifiguren weg. Dus. Je voelt je enorm lullig (ik fluister altijd ‘sorry’ als het in de vuilnisbak kieper), maar het is niet anders. Kleintjes produceren een enorme hoeveelheid Kunst, op dagelijkse basis. Mijn techniek: eerst met een magneet op de koelkast of tentoongesteld in de vensterbank, dan ergens achteraf en als er niet meer naar gevraagd wordt stiekem weggooien of in de bewaarmap.

Kledingruil

Waarom stoppen met kleren uitwisselen en doorgeven als de kinderen geen baby meer zijn? Kom maar door met die vuilniszakken.

Kies geen eieren voor je geld

In geval van een driftbui in de orde van ‘zich op de grond werpen en oorverdovend gillen’ stap je thuis natuurlijk wel eens schijnbaar onaangedaan over je dreumes of peuter heen in het kader van negeren. In het openbaar wil je je kind nog wel eens streng toespreken of zijn zin geven, al was het alleen maar om de geërgerde gezichten en ‘wat een asociale moeder en zielig kind’-oordelen te pareren. Niet doen. Nooit. Je kind hoeft maar één keer te merken dat je in het openbaar eieren voor je geld kiest en je bent alleen nog maar eieren aan het uitzoeken.

Haal het meisje in jezelf naar boven

De beste remedie voor het verlammende gevoel ‘alleen maar moeder te zijn’ is even alles en iedereen uit te besteden en het tegenovergestelde zijn van moeder zijn: de lekkere, onbesuisde meid die er nog ergens onder verborgen ligt.

!@#$%^*

Bij wijze van vloek ‘chips’ zeggen waar geen kinderen bij zijn is erger dan ‘shit’ zeggen waar kinderen bij zijn, moet je maar denken.

Meer Happinez?

Door anderen gelezen