Terug naar overzicht

Bang voor de liefde? Deze brief is voor jou

Categorie
Tekst
Susan Smit
Fotografie
Ernie Enkelaar
Bang voor de liefde? Deze brief is voor jou

Lieve bindingsangstige,

Je verbaast je er soms over. Hoe dóen andere mensen dat toch? Zomaar van de ene in de andere relatie stappen, zomaar met iemand gaan samenwonen, zomaar even ‘ja, ik wil’ zeggen en een ring aan je vinger laten schuiven? Voor jou is het science fiction. Je hebt heus wel eens iets serieus gehad, misschien ben je zelfs wel ooit getrouwd en gescheiden, maar dat heeft je er alleen maar meer van doordrongen dat er van de liefde, hoe leuk het in het begin ook is, gedonder komt. Jij kijkt wel beter uit.

Het mag er met mijn indrukwekkende staat van dienst als samenwonende, samen huizen kopende en kinderen krijgende persoon dan anders uitzien, maar ik ben net zoals jij, lieve bindingsangstige, als het erop aankomt. Ik heb bijvoorbeeld altijd trouwangst gehad. Toen de eerste vriendin haar huwelijk aankondigde, vroeg ik hoe ze nou zeker wist dat ze met haar aanstaande oud wilde worden. ‘O, maar dat weet ik helemaal niet,’ zei ze tot mijn verbijstering luchtig, ‘maar nú wil ik bij hem zijn.’ Niemand weet het ooit zeker. Het enige verschil met ons, lieverd, is dat de meeste mensen daar niet nerveus van worden. Die trouwen gewoon, genieten van het feest en zien wel weer verder. Ze hebben de intentie om bij elkaar te blijven en daar veel voor te doen, en dat is genoeg.

Jezelf opnieuw of misschien wel voor het eerst echt openen voor de liefde is waarschijnlijk het allermoedigste wat je in je leven zult doen. Het vraagt om vertrouwen. Ten eerste vertrouwen in jezelf. Misschien ben je bang dat je weer dezelfde fouten gaat maken, misschien twijfel je aan je vermogen om de juiste partner te kiezen of denk je dat je aan jezelf moet werken voordat je klaar bent voor een relatie. Maar hé, moet je werkelijk volmaakt zijn om beminbaar te zijn? En zijn we überhaupt ooit met iets klaar in het leven?

Ja, we zullen af en toe terugvallen in oude fouten en nieuwe fouten begaan, maar het is zoals ik tegen mijn dochter zeg als ze bij zwemles niet door het gat durft te zwemmen: ‘Je moet het pro-be-ren voor je het kunt leren.’ Het leven is een grote trial and error. Je hoeft niet klaar te zijn met aan jezelf sleutelen voor je een relatie aangaat, want juist de liefde van een ander kan je helpen nog meer jezelf te worden en van jezelf te houden. De ander laat je zien hoeveel liefde je te geven hebt en ontvangen kunt.

Voor andere bindingangstigen (die stiekem eigenlijk verlatingsangstigen zijn) zit het euvel meer bij het vertrouwen van de ander; dat de geliefde onoprecht is, er niet voor hen zal zijn als er echt iets misgaat, interesse verliest na het stadium van ‘altijd een opgeruimd huis en leuke kleren aan’. Is allemaal mogelijk. Laat je hart het tempo bepalen en neem je eigen observaties van de ander serieus. Op een ander vertrouwen biedt de mogelijkheid om oude pijn, angsten en onzekerheden uit te werken en los te laten. Vertrouwen betekent niet erop rekenen dat er nooit problemen komen, maar dat je het samen zult uitvechten.

Het ergste wat er kan gebeuren is niet dat de ander je verlaat (want je kunt een gebroken hart overleven, dat heb je eerder ervaren en neem het anders maar van mij aan). Het ergste wat er kan gebeuren is dat er liefde voor je was, echte, zuivere en optillende liefde, recht voor je neus, en dat jij je ervan afwendde omdat je niet durfde.

Dus laten we de sprong wagen, lieve lotgenoot, of dat nu gaat om je openstellen om iemand te ontmoeten of jezelf werkelijk toevertrouwen aan de geliefde die naast je staat. Als ik het durf, durf jij het ook. Laten we in de armen stappen van de persoon die ze voor ons heeft geopend of gaat openen – ook al weten we niet precies wat we daar zullen aantreffen. Niemand weet het ooit zeker. Laten we in godsnaam de liefde verkiezen boven de angst. Kijk, ik spring eerst. Volg je me?

Met bewondering en respect voor hoe jij jouw liefdespad bewandelt,

Susan Smit

Meer lezen?

Meest populair