Terug naar overzicht

Over ware liefde en iets dat erop lijkt

Categorie
Tekst
Susan Smit
Over ware liefde en iets dat erop lijkt

Wat aanvankelijk lijkt op ware liefde, kan soms iets heel anders blijken te zijn. Ben je verliefd op de persoon die jou aankijkt, of op de weerspiegeling die je in zijn of haar ogen ziet? 

Sommige mensen houden van iemand om de manier waarop die persoon van hen houdt. Ze kijken hun geliefde in de ogen en zien zichzelf erin weerspiegeld – hun beste zelf, welteverstaan. De opgepoetste versie. Voor die blik, die ogen, gaan ze leven. De adoratie, vertedering en opwinding die ze teweegbrengen geeft hen het gevoel dat ze iets waard zijn. Goedbeschouwd zijn ze verliefd op zichzelf.

Betovering

Ze zien in de ander vooral een persoon die van hen houdt; niet de ander zelf. Er gaat zoveel aandacht naar het perfectioneren van hun rol als object van begeerte, dat de ander maar mondjesmaat wordt bestudeerd – hoogstens om te weten hoe hij of zij moet worden bekoord. Ze zijn de beminden en vergeten te beminnen. Alle inspanning wordt ingezet om de betovering in stand te houden; het humeur is opgewekt, het haar zorgvuldig gecoiffeerd, de grapjes zijn spitsvondig en de opmerkingen scherpzinnig, om niet te zeggen hyperintelligent.

Lange tijd lijkt zoiets goed te gaan. De relatie is de goedgelukte, geloofde leugen die hen de waarheid over zichzelf doet vergeten. Tot het echte leven zich ermee gaat bemoeien, natuurlijk. De eerste scheurtjes in het zorgvuldig opgebouwde beeld ontstaan onherroepelijk. Er wordt een drankje teveel gedronken, er breekt een ‘bad hair’-day aan, de stemming zakt eens in, er wordt een gevoelige plek geraakt en er vallen kwade woorden.

Liefde in de spiegel

Zodra de aanbedene het masker heeft laten vallen, zich heeft laten gaan, een lelijke kant van zichzelf heeft laten zien, wordt de weerspiegeling in de ogen van de geliefde minder flatteus. Prompt verbleekt de verliefdheid tot een onverdraaglijke alledaagsheid. De relatie wordt op dit punt vaak verbroken. Ergens aan de horizon verschijnt een nieuwe aanbidder, klaar om te veroveren en betoveren. En opnieuw. En opnieuw.

Alleen: de betovering vindt niet bij de aanbidder plaats, maar bij de aanbedene zelf. Via de liefde van de ander kan de aanbedene van zichzelf houden, via de ogen van de ander kan de aanbedene het verdragen naar zichzelf te kijken. Dat is de werkelijke bedwelming.

Werkelijk liefhebben

Pas als een mens erop vertrouwt dat zijn onvolmaakte zelf volmaakt genoeg is, heeft echte liefde een kans. Pas als een mens toestaat zichzelf volledig te laten kennen en de ander te leren kennen, kan er een duurzame en diepgaande relatie ontstaan. Pas dan kun je elkaar spiegels voorhouden – geen lachspiegels, maar echte spiegels die mild en confronterend tegelijk kunnen zijn. Pas dan kun je werkelijk worden liefgehad en het allermooiste ervaren: werkelijk lief te hebben.

Meest populair