Terug naar overzicht

Susan Smit over vrouwelijke buikkracht

Categorie
Tekst
Susan Smit
Susan Smit over vrouwelijke buikkracht

‘Daar mag je nog meer kracht vandaan halen’, zei de lichaamswerktherapeute. Ze wees naar mijn buik. Ik lag op haar behandeltafel omdat ik, bijna zevenenveertig, het gevoel had een nieuwe fase in te gaan en daarbij een duwtje nodig had. ‘Spreek en handel vanuit dáár,’ zei ze. ‘Neem het gebied volledig in gebruik.’

Misschien klinkt het je vaag in de oren, maar ik begreep wat ze bedoelde. Het was precies het duwtje dat ik nodig had. Als ik schrijf of mediteer voel ik het altijd, dat stevige energiecentrum. Ik voel het als ik door mijn buurt of de natuur wandel, vanuit mijn buik ervaar en me diep verbonden voel met alles om me heen. En ik voel het de eerste dag van een menstruatie, alsof mijn middelpunt lager wordt. ‘Buikkracht’ noem ik het; vitaal, geaard en stevig. In de buitenwereld merk ik soms dat ik dat anker heb verlaten. Dan schiet ik naar boven, naar mijn hoofd, of naar mijn hart als ik me verbind met anderen. Het voelt wankeler.

Oerkracht

Bij mijn bevallingen, zo’n tien jaar geleden, voelde ik al iets verschuiven. Alsof ik dieper in mijn lichaam zonk, sterker met de aarde verbonden was. Ook al speelden hormonen een grillig spel met me, ergens daaronder voelde ik een oerkracht die maakte dat ik grenzen durfde te stellen en voor mezelf en mijn kinderen opkwam. Mijn buikkracht begon zich te laten gelden, maar liet zich nog gemakkelijk van de wijs brengen.

Als je buikkracht in het vrouwelijke energielichaam zou moeten aanwijzen is het rond het tweede of sacrale chakra, in het bekken. Het is de zetel van zelfliefde, verbinding, seksualiteit en creativiteit. En ook van ruimte innemen, grenzen stellen en de balans bewaken van geven en nemen.

Doe je mee?

Ik ga graag om met oudere vrouwen die autonoom zijn, zich uitspreken, van zichzelf houden en gespeend zijn van behaagzucht. Ik zie aan hun ogen en hoor aan hun stem dat ze vanuit hun buik leven. Zij zijn mijn voorbeelden, dáár wil ik naartoe, ik heb de eerste stappen al gezet. Laatst bij een lastige ontmoeting, toen ik mijn energie omhoog voelde schieten, weg van mijn centrum, ademde ik een paar keer naar mijn buik en zakte weer terug. Ik was verbonden met de ander, maar tegelijk helemaal bij mezelf, en voelde alle ruimte om me te uiten of juist helemaal niets te zeggen.

Buikkracht voelt solide, maar tegelijk speels, hartstochtelijk en stromend. Hoe spannend, wat een geweldig avontuur om dat gebied in gebruik te nemen en de sluimerende kracht die daar heerst tot leven te wekken. Doe je met me mee?

Meer Happinez?

Door anderen gelezen