Terug naar overzicht

Een ode aan jouw ziel

Categorie
Tekst
Susan Smit
Een ode aan jouw ziel

Je ziel… Ze is gewichtloos en onzichtbaar, hoogstens haar weerspiegeling kun je opvangen, indirect als een echo, een fluistering, een vluchtige wenk, een bemoedigend duwtje. Ze is als rook, laat zich niet vangen door logica, is elke verklaring te slim af en zelfs als je haar te nadrukkelijk wilt voelen, ontvliedt ze.

En toch is ze daar, jouw ziel, dwars door de grillen, listen en gebreken van het leven heen, ver verschanst achter kunstjes, maniertjes, het aangeleerde. Ze is zo delicaat dat ze al gauw overstemd raakt door andere prikkels en indrukken, maar als je haar de volle aandacht geeft kan ze verdomd scherp en duidelijk naar voren treden. Je moet stil genoeg zijn om haar te verstaan, want ze is bescheiden en fluistert haar raadgevingen. Ze is nooit opdringerig en nooit dwingend, en vergeeft je als je haar even uit het oog verliest. Alles wat nodig is om haar dichterbij te halen is stil worden en te kijken met je ‘innerlijke ogen’.

Het wezenlijke ontgaat ons soms, maar haar nooit. Wij kunnen ons verliezen in kleinigheden en ijdelheden, maar zij nooit. Wij maken een verhaal van dingen om ermee te kunnen leven, zij niet. Slechts waarheid en zuiverheid gedoogt zij. Alleen de kern van de zaak, de intentie achter ons gedrag, gaat haar aan.

Descartes beweerde dat de ziel van de mens niet in het lichaam aanwezig is als een stuurman op zijn vaartuig, maar er veel nauwer mee verbonden is en er een eenheid mee vormt. Een van mijn lievelingsschrijvers, Amos Oz, schreef dat de ziel in het lichaam huist als een spin in het web. In mijn ogen staat de ziel achter de coulissen bij het toneelstuk van je leven. Ze staat paraat met regieaanwijzingen, souffleert als je je tekst kwijt bent, spreekt je moed in en laat je op het juiste moment opgaan. Ze heeft het beste met jou voor, maar ook met je medespelers en iedereen in de zaal. She’s got your back, maar jíj moet het doen – midden op het podium waar je wordt gezien, gewogen, beoordeeld, waar alles wat je doet invloed heeft op alles en iedereen.

Ze brengt ons op het spoor van mensen met wie we iets hebben uit te zoeken. Ze leidt ons naar ervaringen die ons helpen groeien. Ze herinnert ons aan wat Carolyn Myss ‘heilige contracten’ noemt: dingen waarover we hebben afgesproken om aan te gaan, af te ronden en van te leren. Als je ziel een aanmoedigende trilling afgeeft en je hart sneller doet kloppen, is dat het signaal om erin te duiken. Je weet niet waarom, je weet ook niet of het zoet of pijnlijk zal zijn, alleen dat het nuttig zal zijn.

Ze kent je. Als geen ander, kent ze je. Ze is de enige voor wiens ogen niets is verborgen. Ze is er als er geluk door je heen stroomt en je geroerd, met tranen in je ogen, kijkt naar je geliefde, een pasgeboren baby of de dauwdruppels op een blad. Ze is er ook als je naar beneden tuimelt, neerslachtig bent en radeloos, als alles zwaar en zwart wordt. Ze is bij je, ook ‘als je geen licht geeft, niet warm bent, niet mooi bent, als geen bron ontspringt uit jouw diepte’ (Huub Oosterhuis). Juist dan is ze er, dichterbij dan ooit, bijna aanraakbaar.

Zoek haar niet te hard, roep haar niet, maar vertrouw op haar. Leef met haar.

Met liefde en ontzag voor de schitterende schoonheid van jouw ziel,

Susan

Meer lezen?

Meest populair