Drie levenslessen uit Winnie de Poeh - Wijsheid - Happinez
Terug naar overzicht

Drie levenslessen uit Winnie de Poeh

Categorie
Drie levenslessen uit Winnie de Poeh

Winnie de Poeh is nog net zo lief en aandoenlijk als toen de gelijknamige boeken voor het eerst verschenen, bijna honderd jaar geleden. Wat is er precies zo lief aan Poeh, en wat kunnen we van hem en zijn vriendjes leren? Hier zijn drie levenslessen uit Winnie de Poeh:

1. De levenslessen van Winnie de Poeh

Winnie de Poeh is maar een ‘beer met een heel klein verstand,’ zegt hij zelf. De dingen gebéuren gewoon en Poeh beweegt mee, is altijd blij met iets te eten (honing!) of gezelschap. Poeh is naïef en snapt soms niet echt wat er gebeurt, maar heeft wel een ongelofelijk vertrouwen dat het uiteindelijk allemaal wel goed komt. Hij is altijd praktisch en te goeder trouw, zoals wanneer Iejoor zijn staart kwijt is. Dan voelt Poeh dat hij iets moet zeggen om Iejoor te helpen, maar hij weet niet precies wat, en dus besluit hij om dan maar iets te dóen om te helpen: zoeken naar de staart.

De Amerikaanse schrijver Benjamin Ho­ (die van ‘De tao van Poeh’) verbindt de levenshouding van Poeh met het taoïstische begrip wu wei, wat zoveel betekent als ’niet indruisen tegen de aard der dingen’. Als je wu wei bereikt, ‘dan werk je in harmonie met de natuurlijke orde der dingen en handel je volgens het principe van de minimale inspanning, de minste moeite’. (Ho­ heeft zelf onder meer oosterse vechtsporten bestudeerd, waarbij ook het principe is dat je meegeeft, in plaats van tegenkracht geeft.)

Poeh accepteert niet alleen de dingen die gebeuren, hij accepteert ook zichzelf en dat is óók een les. We denken zo vaak dat het niet goed genoeg is. Dat we slimmer of beter zouden moeten zijn. Maar Poeh laat zien dat het goed is zoals het is. We hebben eigenlijk allemaal maar een klein beetje verstand en we doen gewoon ons best. In het moment zijn, met de stroom van het leven meebewegen, dat is wat Poeh voordoet.
Wijze les: accepteer wat er is en beweeg mee met de stroom van het leven.

2. De les van Iejoor: dolblij met de kleine dingen

Ach Iejoor. Die lieve ezel staat altijd maar een beetje in een hoekje verongelijkt te zijn. Ze zullen zijn verjaardag wel weer vergeten. Hij zal wel weer geen cadeautje krijgen. Er komt toch nooit iemand bij hem op bezoek. Iejoor is een mistroostige mopperkont, en behalve grappig is dat natuurlijk ook heel herkenbaar – hebben we niet allemaal weleens van dat soort dagen?

Maar kijk, daar komt Poeh al aan, met een leeg, glazen potje als verjaardagscadeautje. De honing die erin zat is op, maar dat geeft niks. En kijk, daar hebben we Knorretje, met een ballon. Die ballon is onderweg geknapt, maar dat geeft ook niet, want nu past hij in het potje. Stralend van geluk doet Iejoor aan één stuk door het ballonnetje in het potje en haalt het er dan weer uit.

Zo zie je maar. Laat je niet afschrikken door mopperige mensen, want soms zijn ze gewoon eenzaam en willen ze graag gezelschap. En ben je zélf in een hardnekkige Iejoor-bui? Luister dan naar het advies van Knorretje. ‘Jij blijft altijd in je hoekje in het Bos wachten tot de anderen naar jou toe komen,’ zegt hij tegen Iejoor, als die weer eens zit te mopperen dat er nooit eens iemand op bezoek komt. ‘Maar je moet ook eens naar hén toe gaan.’

Wijze les: blijf niet vol zelfbeklag in een hoekje zitten wachten tot anderen je problemen oplossen. Ga iets doen! Je zult zien, het is buiten veel leuker dan je denkt.

3. De les van Knorretje: klein maar dapper

Als er nou eens een boom omviel, Poeh, net als wij eronder liepen.’ Dat is nou typisch Knorretje, die is overal een beetje bang voor. Hij stapt naast Poeh door het Woud en zijn oortjes trillen ervan, zo spannend vindt hij het. En dat maakt hem nou juist zo’n held.

Knorretje vindt dan wel alles eng, maar hij doet tóch mee, en hij gaat tóch de wijde wereld in en als het erop aankomt, is híj het die de anderen redt uit het omgewaaide huis van Uil. Knor stapt toch maar mooi uit z’n comfortzone, en vaak blijken de dingen uiteindelijk niet zo eng als hij van tevoren dacht. Bijvoorbeeld wanneer hij bang is dat er een boom omvalt. ’En als hij nou eens níet omviel?’ zegt Poeh dan heel eenvoudig, en daar kikkert Knorretje dan alweer meteen een beetje van op.
Wijze les: iets eng vinden mag, maar je hoeft je er niet door te laten weerhouden om het toch te doen (en je vrienden kunnen je helpen).

Dit is een fragment uit happi.kids ‘Zonnekracht’ (nr. 2 – 2019). Ben je nieuwsgierig geworden naar de wijze les van Teigertje en Kanga? Je koopt het nummer nu in onze shop!

Ook leuk om voor te lezen!

Meer lezen?

(Tekst: Anne Wesseling)

Meest populair