Een ode aan moederliefde - Happinez
Terug naar overzicht

Een ode aan moederliefde

Categorie
Fotografie
Tekst: Erma Bombeck
Een ode aan moederliefde

Als je in je moeders ogen kijkt, weet je dat je daar de puurste liefde zult vinden die er op deze wereld bestaat. De Amerikaanse schrijfster Erma Bombeck schreef een ode: ‘Toen god moeders schiep.’

Toen God moeders aan het schapen was, was hij al zes dagen bezig, toen de engel verscheen en zei: ‘Je bent wel heel lang met dit model bezig.’

En God zei: ‘Heb je de specificaties voor deze opdracht gelezen? Moeders moeten volledig afwasbaar zijn, maar niet van plastic. Ze moeten bestaan uit 180 beweegbare delen… alle vervangbaar. Ze moet draaien op koffie en etensresten. Ze moet een schoot hebben die verdwijnt zodra ze opstaat. Een kus die alles kan genezen van een gebroken teen tot liefdesverdriet. En zes paar handen.’

De engel schudde langzaam haar hoofd en zei: ‘zes paar handen, dat bestaat niet.’

‘Het zijn niet de handen die een probleem veroorzaken,’ merkte God op, ‘het zijn de drie paar ogen die moeders nodig hebben.’

‘Bij een standaardmodel?’ vroeg de engel en God knikte.

Een paar dat door gesloten deuren kan zien, wanneer ze vraagt: ‘Wat zijn jullie aan het doen, kinderen?’ terwijl ze dat best wel weet. Een ander paar in haar achterhoofd dat ziet wat ze niet mag zien, maar wat ze wel moet zien. En natuurlijk een paar aan de voorkant dat naar een kind kan kijken dat iets verknald heeft en uitdrukt: ‘ik begrijp het en ik hou van je’ zonder een woord te hoeven zeggen.

‘Jeetje,’ zei de engel, terwijl ze de mouw van God zachtjes aanraakte, ‘rust morgen een dagje uit…’

‘Kan niet,’ zei God, ‘ik ben iets aan het scheppen dat zo dicht bij mezelf staat. Ik heb al een versie die zichzelf geneest, als ze ziek is…. Die een heel gezin kan voeden op een pondje gehakt… die een negenjarige onder de douche krijgt.’

De engel vloog langzaam rond het model en zuchtte: ‘ze is te zacht.’

‘Maar wel sterk!’ antwoordde God opgewonden, denk je eens in wat deze moeder allemaal kan doen en laten.’

‘Kan ze denken?’

‘Ze kan niet alleen denken, maar ook beredeneren en compromissen sluiten,’ zei de schepper.

Tenslotte boog de engel naar het model en streek het over de wang.

‘Ik heb een lek gevonden,’ ze de engel. ‘ik zei je al, je probeert teveel in dit model te stoppen.’

‘Het is geen lek,’ zei God, ‘dat is een traan.’

‘Waar is die voor?’

‘Die is voor vreugde, verdriet, teleurstelling, pijn, eenzaamheid en trots.’

‘Je bent een genie,’ zei de engel.

God antwoordde somber, ‘ik heb ‘m niet gemaakt.’

Dit vind je vast ook leuk