Terug naar overzicht

Gestrest of verdrietig? Waarom een kind dat best mag zien

Categorie
Tekst
Dorien Vrieling
Gestrest of verdrietig? Waarom een kind dat best mag zien

Ga maar lekker spelen, maak je nog geen zorgen om de grotemensenwereld. Waarschijnlijk denkt iedere ouder dat over zijn kind, zeker in deze periode. Dus probeer je het niet te laten merken wanneer je gestrest bent, of bezorgd om een geliefde. Maar is dat inderdaad het beste voor een kind? 

Verrassend genoeg zeggen wetenschappers van niet. Nieuw Amerikaans onderzoek toont aan dat het onderdrukken van je emoties om je kind te beschermen averechts kan werken. Met andere woorden: je wilt dat je kind niets merkt van jouw rotgevoel, maar daardoor gebeurt dat juist.

Gevoelig voor stemmingen

Voor een kind is het geruststellender om te horen dat papa of mama even verdrietig is, of een rotdag heeft, dan dat er niets aan de hand is. Kinderen zijn gevoelig voor de stemming van ouders, en pikken die – blijkt uit het onderzoek – juist heel duidelijk op wanneer hun vader of moeder probeert het gevoel te onderdrukken.

Voelt je kind dat er iets is, en jij zegt van niet, dan kan dat zorgen voor ‘emotionele disconnectie’. A en B sluiten niet op elkaar aan. Gevolg: verwarring en ongerustheid bij het kind. Onderzoeker Sarah Waters geeft bij PsychologyToday dus het advies: ‘honor your feelings‘, erken je gevoelens.

Emoties mogen er zijn

Ook psycholoog Philippa Perry, auteur van de bestseller ‘Het boek waarvan je wilde dat je ouders het hadden gelezen (en je kinderen blij zijn dat jij het doet)’, is een groot voorstander van het onderkennen van gevoelens. Als je kinderen voorleeft dat emoties er mogen zijn, en dat je die mag toelaten, kunnen zij dat in hun volwassen leven ook gemakkelijker.

Daarnaast gelooft ze heilig in het affirmeren van de gevoelens van kinderen. Dat betekent: voelt je kind zich boos, verdrietig of gespannen, dan mag dat er zijn. Het is niet altijd makkelijk, weet ze. ‘Als ouders willen we vóór alles dat onze kinderen gelukkig zijn. Dus als ze dat niet zijn, willen we ze ervan overtuigen, en onszelf ook, dat ze dat wél zijn. Dat maakt dat we ons tijdelijk goed voelen, maar het maakt ook dat kinderen zich niet gehoord, niet gezien en heel alleen voelen.’ Neem je ze serieus, laat je hun gevoelens in hun waarde, dan kunnen ze later gemakkelijker met onaangename emoties omgaan.

Meer Happinez?

Omgaan met de gevoelens van je kind – zo geef je ruimte aan je kind én aan je eigen gevoel 

Meer lezen?

Meer over het onderzoek vind je bij PsychologyToday.

Door anderen gelezen