Identiteitsdenken: Susan Smit deelt haar inzichten

Door Susan Smit
Identiteitsdenken: Susan Smit deelt haar inzichten Identiteitsdenken: Susan Smit deelt haar inzichten Identiteitsdenken: Susan Smit deelt haar inzichten

In de jaren negentig woonde ik met een vriendin boven de homobar ‘Chez Manfred’ in de Halve Maansteeg in Amsterdam. Soms was het zo rumoerig in de straat dat we het opgaven om te gaan slapen en naar beneden gingen voor een drankje en het meeblèren met ‘Ich bin wie du’ dat elke avond minstens drie keer klonk.

Op zaterdagavond ging ik naar de iT, een club waar iedereen welkom was, of je nu homo-, bi- of heteroseksueel was. Het was de vrije geest, de feestelijke extravagantie, het ‘vier wie je bent’ dat ervoor zorgde dat ik me als notoire hetero thuis en begrepen voelde.

Verandering

Nu lijkt het wel of we de aloude hokjes terug in het leven hebben geroepen. Het identiteitsdenken heeft de afgelopen jaren zijn intrede gedaan: je behoort tot een bepaalde groep op basis van kenmerken als geslacht, seksuele voorkeur en culturele achtergrond. Opkomen voor mensen tot wiens groep je op basis van die kenmerken niet behoort, is ineens cultural appropriation. Dat hoort niet, je hebt geen recht van spreken. Je eigent je een strijd toe die niet de jouwe is.  

Solidariteit

Ik heb daar veel moeite mee. Het zou betekenen dat je als mens geen ideeën kunt aanhangen die niet per definitie jou in je eigen situatie helpen. Maar hoe zit het dan met solidariteit? Vechten voor hogere ideeën zoals gelijkheid en inclusiviteitHoe zit het met medemenselijkeid en invoelingsvermogen? Met verbroedering en zusterschap? Het zou betekenen dat ik ook niet meer links mag stemmen omdat ik een hoger inkomen heb. Me uit mag spreken tegen racisme omdat ik wit ben. Het fijn mag vinden als een man zichzelf feminist noemt. Een roman mag schrijven over een gehandicapte man. 

Tot 50% korting: Sieraden Stock Sale Happinez x A Beautiful Story

De Stock Sale is nú live. Meld je aan en krijg toegang tot 50% korting op geselecteerde, tijdloze sieraden.

Identiteitspolitiek

‘Het doel van identiteitspolitiek zou moeten zijn: het einde van identiteitspolitiek’, hoorde ik Femke Halsema laatst zeggen. Volgens mij bedoelt ze daarmee dat de rechten en kansen van elke denkbare groep zozeer gelijkgetrokken wordt, dat het niet meer uitmaakt tot welke groep je behoort en daar geen nadruk meer op ligt. Je verschansen in je eigen hokje en niet toestaan dat andere mensen zich in je verdiepen, naast je staan, samen met je optrekken, de vuist heffen, helpt daar niet bij. En dat terwijl we allemaal, onder alle lagen van identiteitskenmerkenhetzelfde verlangen naar liefde en vrijheid voelen 

Vier wie je bent en wie de ander is. Want uiteindelijk geldt: Ich bin wie du.


Meer Happinez?

Over auteur
Spiritualiteit en literatuur zijn de grootste passies van onze ‘huisheks’ Susan Smit. Ze was een van de eerste columnisten van Happinez, maakt de boekenrubriek in het blad en schrijft op deze site columns waarin ze deelt wat ze meemaakt en leert.
Volgend artikel
Waarom knuffelen met de hond kalmerend werkt
Waarom knuffelen met de hond kalmerend werkt