Waarom de gedichten van Rumi zo mooi zijn - Happinez
Terug naar overzicht

Waarom de gedichten van Rumi zo mooi zijn

Categorie
Fotografie
Beeld Adrien Ledoux
Waarom de gedichten van Rumi zo mooi zijn

Soefi dichter Rumi spreekt een taal die iedereen verstaat: de taal van de liefde. Daarom worden zijn gedichten nog altijd gelezen, al zijn ze honderden jaren oud. Een selectie van de mooiste.

Vonkjes

Maulana Jalaluddin Rumi (1217-1273)  was de meest invloedrijke dichter en mysticus van zijn tijd: hij woonde het grootste deel van zijn leven in Turkije en schreef in het Perzisch. En nog steeds is zijn oeuvre immens populair; in Amerika is hij een van de bestverkochte dichters. In zijn werk staat hij stil bij de schoonheid en kracht van (goddelijke) liefde en inspireert je om het zélf te ervaren. Hij laat je meekijken door zijn ogen, meedansen op de sprongetjes van zijn hart. Zijn gedichten roepen bij velen een gevoel van bevrijding, van geluk op. Alsof er een vonkje van de pagina spat.


Ik spreek met je zonder één
woord te zeggen.
Ik praat met je zonder dat één
oor ons hoort.
En ook al praat ik waar
iedereen bij is,
Er is behalve jij niemand die
ons hoort.


Wanneer ik bij je ben,
blijven we de hele nacht op.

Wanneer je er niet bent,
kan ik niet slapen.
Wonderlijk, twee nachten
wakker liggen, en het
verschil tussen deze twee.


Tussen goed
en fout is
Een enorme afstand,
dat is de plek
waar ik je ontmoet.


Zuiver van hart,
trekken we, lerend.
de wereld door en raken in
de ban van alles om ons heen.
Je bent steeds ergens naar
op zoek,
maar het ontgaat je
dat je dat wat je zoekt al bent.


Door jouw liefde
is al mijn nuchterheid
verdwenen.
Ik verkeer in een
roes van waanzinnige
liefde.

Ik ben zo beneveld
dat ik niet meer weet
wie ik ben.
Ik ben zo dronken
dat ik de weg naar huis
ben kwijtgeraakt.


De tuin van liefde
is oneindig groen
en draagt veel vruchten,
sommige verdrietig,
andere blij.
Liefde staat achter elke vorm,
zonder herfst,
zonder lente,
altijd fris.


Klop aan en hij
opent de deur.
Verdwijn en hij zal je als
de zon laten schitteren.
Val en hij tilt je op naar
de hemel.


Mijn liefste is
voor iedereen verborgen,
verheven boven alle denken,
helder als de maan,
stralend in mijn hart,
naar ziel en lichaam één
met mij.


In de oceaan van zuiverheid
smolt ik als zout.
Zekerheid, twijfel, geloof en ongeloof
niets bleef ervan over.
In mijn hart verscheen een ster,
waar alle zeven hemelen in opgingen…


Dit mens-zijn is een soort herberg.
Elke ochtend een nieuw bezoek.

Een vreugde, een depressie, een benauwdheid,
een flits van inzicht komt als een onverwachte gast.

Verwelkom ze; ontvang ze allemaal gastvrij
Zelfs als er een menigte verdriet binnenstormt

die met geweld je hele huisraad kort en klein slaat.
Behandel dan toch elke gast met eerbied.

Misschien komt hij de boel ontruimen
om plaats te maken voor extase…

De donkere gedachte, schaamte, het venijn,
ontmoet ze bij de voordeur met een brede
grijns en vraag ze om erbij te komen zitten.

Wees blij met iedereen die langskomt
de hemel heeft ze stuk voor stuk gestuurd
om jou als raadgever te dienen.

Verder lezen?

In Happinez Magazine vind je meer poëzie van soefi dichter Rumi

 

Dit vind je vast ook leuk