Stop maar met zoeken: die perfecte match bestaat niet (en dat is echt niet erg) - Happinez
Terug naar overzicht

Stop maar met zoeken: die perfecte match bestaat niet (en dat is echt niet erg)

Categorie
Tekst
Anne Wesseling
Stop maar met zoeken: die perfecte match bestaat niet (en dat is echt niet erg)

Ga op zoek naar iemand die eigenschappen heeft die jij níet bezit, zodat je allebei een betere versie wordt van jezelf.

Als de westerse filosofie een voetnoot is bij Plato, dan is het denken over de liefde een voetnoot bij een van zijn belangrijkste werken: het Symposium. Die tekst is een verslag van een feestavond ter ere van de dichter Aristophanes (die net een prijs had gewonnen). Tijdens en na de maaltijd vertellen de aanwezigen een voor een over een onderwerp dat hen allemaal aan het hart ligt: Eros, de god van de liefde. Waar komt de liefde vandaan? Wat gebeurt er als mensen zich tot elkaar voelen aangetrokken? En hoe kómt dat eigenlijk?

Bolletjes die door het leven rolden

Het mooiste, in elk geval bekendste, verhaal wordt die avond verteld door de komedieschrijver Aristophanes. Oorspronkelijk, legt hij uit, waren de mensen bolvormig, net als de planeten, maar dan met vier armen en vier benen. Ze liepen niet, ze rólden door het leven, en ze waren zo sterk dat ze op een dag zelfs de hemel probeerden binnen te komen om de goden te bestormen. Dat konden de goden niet laten gebeuren. De mensen moesten zwakker worden en daarom kliefde oppergod Zeus ze één voor één doormidden. Zo strompelden de mensen verder, op twee benen, altijd op zoek naar hun andere helft. Want dan, alleen dan, wordt uit twee brokstukken weer één mens gemaakt, en de menselijke natuur die Zeus kapot had gemaakt, geneest. Dan is er vriendschap, vertrouwelijkheid, liefde. De ziel komt tot rust.

Dat eeuwige verlangen

Die hunkering zit ook in het verhaal dat de filosoof Socrates tijdens het Symposium vertelt. Priesteres Diotima vertelde hem dat Eros werd verwekt op de geboortedag van Aphrodite, de godin van de schoonheid en de vruchtbaarheid, en dat hij de zoon is van Overvloed en Armoede. Eros verlangt dan ook altijd naar het goede en naar schoonheid, maar alles wat hij krijgt, ontglipt hem weer. Rijk zal hij nooit worden, maar arm is hij ook niet. Hij blijft altijd verlangen. En wat hij ziet, dat waar hij verliefd op is, wil hij hébben.

Mooie gesprekken over de liefde

Het Symposium werd ruim tweeduizend jaar geleden geschreven maar er zit alleen al in deze korte samenvatting genoeg om een avond te vullen met mooie gesprekken over liefde en relaties, als je zelf een keer met vrienden en bekenden aan een goed gedekte tafel zit.

Want herken je dat, die hunkering? Het verlangen dat je op een dag de ware vindt, degene die jou weer heel gaat maken. De wederhelften hebben elkaar gevonden en je komt in elk geval de eerste dagen je bed niet meer uit. Je wilt samensmelten en één worden en elkaar nooit, nooit meer loslaten.

In een doosje doen met een deksel erop

Dat eeuwige contrast tussen een gevoel van overvloed en een gevoel van gebrek. Is dat niet ook wat we doen in de liefde? Iemand aanwijzen die de ware is, en dan hunkeren naar eenheid, die persoon willen hébben, in een doosje doen en bewaren. En dat dat niet kan. Dat het je ontglipt.

Maar vooral: we zijn geneigd in de liefde te zoeken naar iemand die op ons lijkt. Maar misschien is de meest ideale partner juist degene met de eigenschappen die jij níet bezit, en vice versa, zodat je elkaar kunt helpen om allebei een betere versie kunt worden van jezelf. Zodat je het voelt tot in het diepst van je ziel: dit is goed.

Dan ben je niet alleen weer heel, dan ben je een eenheid. Een eenheid die zo sterk is dat ze de hemel kan bestormen.

Dit vind je vast ook leuk