Waarom liefde en vriendschap niet thuishoren op een scorebord - Happinez
Terug naar overzicht

Waarom liefde en vriendschap niet thuishoren op een scorebord

Categorie
Tekst
Dominique Haijtema
Waarom liefde en vriendschap niet thuishoren op een scorebord

Dominique dacht goed bezig te zijn tot ze zich realiseert dat ze vooral geeft om te krijgen. En dan met lege handen staat.

Een compliment geven om aardig gevonden te worden. Je mond houden om een conflict te vermijden. Hard werken voor erkenning en waardering. Het leven lijkt een grote ruilhandel. We willen het goed doen, er bij horen en ruilen onze tijd, aandacht of geld met elkaar.
Een vriendin is nooit te beroerd om mij uit de brand te helpen. Ik wilde mijn dankbaarheid duidelijk te maken door haar bloemen te geven en een kaart te schrijven. Ik voelde me attent en vrijgevig.

Dat duurde niet lang. Ze reageerde: ‘ik heb nu juist het gevoel dat ik ook iets terug moet doen als jij een keer iets voor mij doet.’
Ik ontkende in alle toonaarden. Nee hoor, zo ben ik niet. Het zijn gewoon cadeaus.
Om even later mijn zelfbeeld bij te moeten stellen. Ze had gelijk: ik deed het wel om iets te krijgen. Dat ze mij ziet als iemand die onze vriendschap en haar hulp niet als vanzelfsprekend ervaart. Maar juist door me te willen bewijzen zorg ik ervoor dat onze vriendschap blijkbaar iets is waar ik mijn best voor moet doen.

Liever geen schulden

Ik realiseer me dat ik niets voor niets doe. En steeds op mijn hoede ben. Zomaar iets cadeau krijgen vertrouw ik niet. Wat zit daar achter? Welke motieven heeft de ander? Wanneer wordt de rekening opgemaakt? Ik wil liever niemand iets schuldig zijn.
Ik hou de scores voor van alles bij. Hoeveel likes ontvang ik voor deze blog? Is dat meer of minder dan bij andere schrijvers? Ben ik populair genoeg? Hoor ik er bij of val ik buiten de boot? Ook in het volwassen leven staan we nog op het schoolplein.
Ik had in de studententijd een vriendin die mij regelmatig ‘gebruikte’ om samen uit te gaan. Zodra er een man in de buurt was interesseerde ze zich niet meer voor mij. ‘Samen uit, alleen thuis’ voelde vreselijk, maar de waarheid is dat ik haar als vriendin had uitgekozen omdat ze knap was. En daarmee hopelijk mijn sociale status en aanzien vergrootte.

Emotioneel onvolwassen

Door alles in het leven als een transactie te zien behoor ik helaas tot de categorie emotioneel gehandicapte volwassenen, aldus de Amerikaanse auteur Mark Manson. Deze types hebben grotendeels giftige relaties omdat het feitelijk over manipulatie gaat.
Het is onmogelijk geen verwachtingen of verlangens te hebben. Maar voordat je teleurgesteld raakt, zou je eerst naar jezelf en dan pas naar anderen kunnen kijken. Wanneer heb jij voor het laatst de waarheid gesproken, onvoorwaardelijke hulp geboden of liefde getoond? Zo maar. Omdat het kan. En juist voelt.
Liefde en vriendschap horen inderdaad niet thuis op een scorebord. Daar hoeven we ons niet te bewijzen. Het zijn geen taarten waarbij iets weggeven betekent dat er minder overblijft. Of de een meer krijgt dan de ander. Vergeet de emotionele bankrekeningen. Anders zijn we slechts boekhouders die onder de streep altijd een tekort zullen ervaren. En dat is zeker een slechte deal.

Meest populair