Verdriet? Deel het met je dierbaren

Verdriet? Deel het met je dierbaren Verdriet? Deel het met je dierbaren Verdriet? Deel het met je dierbaren

Gaat het een tijdje niet zo goed of zit je met een vervelend voorval? Práát erover, zegt psycholoog Dirk de Wachter. “Dat is niet negatief, het is verbindend.”

De boodschap van de bekende Vlaamse psychiater Dirk de Wachter is een ongebruikelijke in een wereld waarin we verdriet en negatieve emoties het liefst onderdrukken en verstoppen. Maar dat ‘net doen of het er niet is’ alleen makkelijk is op de korte termijn en geen goede langetermijnoplossing is, weten de meeste mensen wel. We leven in een wereld waarin de nadruk vooral ligt op wat er goed gaat, waardoor er weinig ruimte overblijft om te delen wat er niet zo goed gaat. In De Volkskrant zegt De Wachter: “We verdoven onszelf in de westerse wereld met leukigheid – als het leven maar leuk is.” Maar er zijn nu eenmaal ook momenten en gebeurtenissen die moeilijk zijn. Wat doen we dan?

Durf te delen

In zijn boek ‘De kunst van het ongelukkig zijn’ betoogt De Wachter dat ongeluk nu eenmaal bij het leven hoort. Veel mensen behandelen verdriet of lijden volgens hem als een psychiatrische afwijking. Wanneer we wekenlang niet lekker in ons vel zitten, besluiten we dat het misschien maar eens tijd is om met een psycholoog of psychiater te praten. Volgens De Wachter zou het al een hele hoop helpen als we ongeluk en verdriet meer met elkaar durven delen, als mensen elkaar meer steunen.

Kleine medemenselijkheid

Verdriet of ongeluk delen kan lastig zijn, omdat het voor iedereen wat anders inhoudt. De één laat een slechte beoordeling op het werk zo van zich afglijden, voor de ander kan het de aanzet zijn tot wekenlange zelftwijfel. Dat iedereen zo anders in elkaar zit, maakt het soms lastig om erover te praten. Vinden anderen me geen zeur als ik wéér over die foute beoordeling begin? Zullen ze me wel snappen? Het zijn vragen die ons ervan weerhouden ongeluk te delen met de mensen om ons heen. Maar doen we daar wel goed aan? Volgens filosoof Emmanuel Levinas kan juist ‘kleine medemenselijkheid de wereld redden van verschrikkingen’.


Een pleidooi voor de liefde

Er zullen altijd vormen van ongeluk en verdriet blijven, waarvoor ‘erover praten met dierbaren’ geen afdoende oplossing is. De Wachter zegt dan ook: “Ik heb het niet over extreme dingen. Ik kan mij voorstellen dat het verlies van een kind zo destructief is in een relatie dat dan inderdaad hulp van een psychiater nodig is. Ik bedoel het allemaal heel gewoon, een slechte beoordeling van uw baas bijvoorbeeld. En dat een geliefde dan zegt: ‘Wat is er aan de hand?’ Dat alleen al. (…) Déél het ongeluk met uw geliefden. Dat is niet negatief, dat is verbindend. Het is een pleidooi voor de liefde, die ontstaat in de barst van de leukigheidscultuur.”

Beeld: fotografie door Ernie Enkelaar, styling door Cyn Ferdinandus 

Meer lezen over delen?

Zo ben je eerlijk zonder hard te zijn.

Volgend artikel
Goede voornemens? Begin niet in januari
Goede voornemens? Begin niet in januari