Dit is een van de mooiste (waargebeurde) kerstverhalen - Happinez
Terug naar overzicht

Dit is een van de mooiste (waargebeurde) kerstverhalen

Categorie
Tekst
Anne Wesseling
Fotografie
Beeld Nathan Walker
Dit is een van de mooiste (waargebeurde) kerstverhalen

‘Stille nacht, heilige nacht’. Op Kerstavond 1914 besloten soldaten aan het front niet te vechten. Het is een van de mooiste (waargebeurde!) kerstverhalen.

Het is een van de mooiste kerstverhalen: op kerstavond 1914 legden Britse en Duitse soldaten in de loopgraven de wapens neer. Het was koud, de modder was bevroren (dat was een vooruitgang, voor de soldaten) en het ging sneeuwen. Het bestand begon, naar het schijnt, met de Duitsers die ‘Stille nacht, heilige nacht’ zongen en kerstbomen neerzetten met een kaarsje erin. Iemand stak als eerste z’n hoofd boven de zandzakken uit en begon te zwaaien. Er werd ‘Merry Christmas!’ geroepen. Britse en Duitse soldaten kwamen aarzelend hun loopgraven uit. Ze gaven elkaar de ruimte om gewonden weg te slepen en de doden te begraven. Nog later deelden ze chocola en sigaretten. Er werd die Kerst met sneeuwballen gegooid, in plaats van met granaten.

Het is een prachtig verhaal en je kunt je er nog steeds door laten inspireren. Omdat we, als je het symbolisch opvat, in zekere zin allemaal onze eigen loopgraven hebben. De loopgraven, dat is waar we ons verschuilen bij conflicten en onenigheid, en waar we misschien ongelukkig zijn maar waar we toch niet uitkomen omdat we, terecht of onterecht, bang zijn om geraakt te worden.

Allemaal begrijpelijk, maar nu is het dan dus Kerstmis en dat is een tijd van verzoening en vergeving en hoop. Een tijd van kaarsjes aansteken en het leven een beetje lichter maken in de donkere dagen. En als je wat dat betreft op één punt snel kunt scoren, dan is het wel als het gaat om het bijleggen van al dan niet sluimerende conflicten.

Maar hoe haal je de kou uit de lucht?

We kunnen als eerste tevoorschijn komen

Iemand moet de eerste zijn die voorzichtig het hoofd boven de aarde uitsteekt, iemand moet als eerste zwaaien en iemand moet als eerste een liedje gaan zingen. Er zijn er twee nodig om het te laten slagen. Maar als je iemand tevoorschijn ziet kruipen, ga dan niet schieten. Loop erheen en deel je chocolade.

We kunnen kijken naar de overeenkomsten, in plaats van naar de verschillen

Van oud zeer, wrok en schuldgevoel wordt niemand blij. De mensen waar je mot mee hebt, zijn vaak mensen waar je ergens anders wel overeenkomsten mee hebt. Je hoeft heus niet meteen weer de beste vrienden te worden, als de kou maar uit de lucht is. En daar heb je allebei belang bij.

We kunnen niemandsland als veilig gebied beschouwen

Soms kun je dingen uitpraten, soms kun je gewoon zeggen: we hebben allebei fouten gemaakt, zand erover. Eindeloos dingen uitpraten leidt alleen maar tot nieuwe ellende. Geef de schuld maar aan de omstandigheden – de anderen, het tijdsgewricht, de economie. Zeg sorry. En ga dan sneeuwballen gooien, bijvoorbeeld, of iets anders dat de kou nog wat meer uit de lucht haalt.

We horen je zeggen: leuk, verzoening, maar moet dit per se met kerst? Nee, natuurlijk niet. Het maakt het natuurlijk wel gemakkelijker, als je mee kunt liften op die sfeer van vrede op aard’, maar de loopgraven uitkomen en de wapens neerleggen doe je uiteindelijk niet omdat het moet. Je doet het omdat je het wilt. Al is er natuurlijk wel iets voor te zeggen om het vóór oudjaarsdag te doen. Zodat je daarna het oude jaar lekker uit kunt knallen, en het nieuwe jaar kunt beginnen met een schone lei.

Die Britse en Duitse soldaten in de loopgraven gingen een paar dagen later trouwens gewoon weer verder met de oorlog. Ze moesten wel, want een beetje vriendschap gaan lopen sluiten over de vijandelijke linies heen, dat kon natuurlijk niet, daar stonden zware straffen op. Maar die soldaten van toen hebben wel geschiedenis geschreven. Het idee dat het kón, dat ze de moed hadden om tenminste met kerst uit de loopgraven te komen, is iets dat hoop geeft.

Meer lezen

Meer over de Kerstvrede van 1914 lees je hier. Susan Smit deelde Brené Brown’s TED-Talk over de kracht van kwetsbaarheid en de moed die ervoor nodig is. En hier lees je hoe je de stilte verbreekt, als je een vriend of vriendin uit het oog bent verloren.

En om de organisatie te steunen die al sinds vóór 1914 helpt als er mensen in de kou en de modder bivakkeren? Klik hier. Warme kerst!

Dit vind je vast ook leuk