Hoe journalist Max Westerman rust vond in yoga - Happinez
Terug naar overzicht

Hoe journalist Max Westerman rust vond in yoga

Categorie
Fotografie
Tekst: Dorien Vrieling Beeld: Jean Counet
Hoe journalist Max Westerman rust vond in yoga

Waarom wilde je dit programma maken?

Een van mijn oud-stagiairs, Rishi Chamman, is documentairemaker geworden. Toen we samen iets gingen drinken om bij te praten, ontdekten we dat we allebei iets met yoga hebben. Dat bracht ons op het idee om het eens nader te belichten. Toen ik op mijn achttiende in New York voor het eerst naar een yogaklas ging, waren er misschien drie scholen in de stad. In de afgelopen jaren zijn er op het gebied van spiritualiteit en beweging allerlei nieuwe dingen gekomen en gegaan, maar yoga blijft maar groeien. Hoe kan dat? Daar was ik benieuwd naar.

Je doet dus al heel lang aan yoga. Wat viel er voor jou nog te ontdekken?

Ik was vooral gewend aan wat ik ‘huis-tuin-en-keukenyoga’ noem, yoga die vooral gericht is op de beweging. Tijdens de opnamen zijn we naar de yogastad Rishikesh in India geweest, waar ik kennismaakte met kundalini yoga. Ademhaling speelt daar een grote rol bij, en ik vond het bijzonder te merken wat dat met je kan doen: door goed op je adem te letten keer je dieper naar binnen en kom je meer over jezelf te weten. Ik ben er zo geïnteresseerd in geraakt dat ik binnenkort terugga naar Rishikesh, voor een uitgebreide cursus kundalini.

Wat ik ook bijzonder vond, is welk effect yoga in de maatschappij kan hebben. We zijn gaan kijken op een school in Rotterdam met veel migrantenleerlingen. Velen van hen hebben een lastige achtergrond, ze leven met spanningen thuis en in de wijk en met vreemdelingenhaat in de maatschappij. De directrice van de school vertelde dat de kinderen veel aan yoga hebben, omdat ze daarin leren meer ontspannen om te gaan met hun gevoelens.

Ben je anders naar yoga gaan kijken?

In de drie afleveringen van de serie zie je mij een ontwikkeling doormaken. In aflevering 1 ben ik nog best sceptisch over alles wat met spiritualiteit te maken heeft. Maar in de tweede aflevering, in India, zie je dat ik me al wat meer openstel. Ik vertel een Indiase kundalini-yogaleraar bijvoorbeeld over mijn angst voor de dood. Van hem was ik echt onder de indruk, het was een heel wijze man. Elke dag kon je een paar uur lang al je levensvragen op hem afvuren, en zijn antwoorden sneden hout. In de laatste aflevering zie je me al aan andere mensen vertellen wat ze allemaal in yoga kunnen ontdekken. Daar ben ik zelf dus al een halve goeroe, haha.

‘Soms voel ik dat ik yoga nodig heb,’ zeg je in de eerste aflevering tegen je yogaleraar in Amsterdam. Waar merk je dat dan aan?

Ik voel vaak aan mijn lichaam dat ik er behoefte aan heb, maar dat is niet het enige. Voor fysieke inspanning kun je immers ook gewoon naar de sportschool gaan. Ik vind het vooral fijn dat het me enorm veel rust brengt. Patrick, mijn yogaleraar, noemt het ‘meditation in action’. Dat vind ik goed gezegd, want als er veel chaos in mijn hoofd is kan ik van niets zo goed ontspannen als van yoga. Daarom is het waarschijnlijk zo populair. Uit onderzoek van Stanford University blijkt dat het tegenwoordig in de meeste hoofden razend druk is. In de jaren ’70 had en stadbewoner gemiddeld 50.000 gedachten per dag, nu zijn dat er 180.000. Niet zo gek dat we iets zoeken om tot rust te komen.

Je zegt in aflevering twee dat je geneigd bent ‘cynisch tegen gedweep met goeroes aan te kijken’. Is dat veranderd?

Het is altijd goed om kritisch te zijn, ik ben niet voor niets journalist geworden. In de wereld van yoga en spiritualiteit zijn altijd charlatans geweest, dus het is goed om niet alles klakkeloos aan te nemen. Maar ik sta er nu inderdaad veel minder sceptisch tegenover dan vroeger.

Dat merkte ik toen ik laatst aanschoof bij een televisieprogramma, Tijd voor Max, waar ik enthousiast vertelde hoe goed yoga werkt tegen ouderdomskwalen. Meteen kreeg ik een verontwaardigde tweet van een meneer die zich, heel terecht, afvroeg of ik dat allemaal wel kon bewijzen. Maar het leuke is dat er in de laatste jaren veel onderzoek naar yoga gedaan is. New York Times journalist William Broad heeft er een goed boek over geschreven, ‘Eerlijk over yoga’. Bij veel klachten waarvan mensen vroeger al aanvoelden dat yoga er een positief effect op had, blijkt nu inderdaad – wetenschappelijk bewezen – dat yoga helpt. Dat doet mijn kritische journalistenhart natuurlijk goed.

Max zoekt rust terugkijken? Dat kan hier.

 

Dit vind je vast ook leuk