Yoga alleen voor zwevers en softies? Dit is waarom het helpt met het cultiveren van je innerlijke Lara Croft
Terug naar overzicht

Yoga alleen voor zwevers en softies? Dit is waarom het helpt met het cultiveren van je innerlijke Lara Croft

Categorie
Tekst
Julia Maria Keers
Yoga alleen voor zwevers en softies? Dit is waarom het helpt met het cultiveren van je innerlijke Lara Croft

Yoga beoefenen betekent zeker niet alleen de zonnegroet doen, bomen knuffelen of mantra’s chanten, maar ook je innerlijke Lara Croft cultiveren.

Een quick fix

Het klassieke beeld van yoga wordt omringd door de nodige vooroordelen. Een praktiserend yogi is druk met zijn chakra’s schoon vegen, bomen knuffelen en op kasjmierwollen sokken dansen. De onderliggende aanname is dat yoga een soort buddhism light voor het westen is, een makkelijk verteerbare quick fix met aryuvedisch geïnspireerde kruidenthee. Dit beeld is niet zomaar ontstaan: je zou kunnen stellen dat yoga vrije en gevoelige geesten aantrekt. Het gaat in de yoga bovendien niet om records vestigen of poses tot in perfectie beheren, zoals bij topsport.

Het gaat ook niet om het winnen of om strak afgetrainde lichamen en biceps. Er is geen record in heldenhoudingen blijven staan op de Olympische Spelen. Yoga gaat over je lichaam voelen en ‘voelen’ associeren we traditioneel met de sensuele, zachte en kwetsbare kant van onszelf. Toch strookt mijn ervaring als yogi in opleiding niet met het klassieke beeld van gezamenlijk in hemelse sferen tussen de bergkristallen zweven. Sterker nog, dankzij yoga werd ik tot mijn verbazing niet zozeer zacht en soepel, of empatisch en compassievol, maar vooral sterk en krachtig.

Flauwvallende of slapende Disney prinsessen

Wat ik zo inspirerend vond aan Lara Croft, een soort vrouwelijke versie van Indiana Jones in de Tomb Raider video games en gelijknamige films, is dat deze heldin naast haar gespierde lichaam, archeologische kennis en goede beheersing van vechtsporttechnieken, intuïtief zo scherp was dat ze in bedreigende situaties razendsnel keuzes kon maken. En uit instortende tempels kon ontsnappen. Lara was een hoogbegaafde, atletische globetrotter, vloeiend in meerdere talen en druk met mystieke artefacten die je alleen kon bereiken door puzzels – met potentieel fatale afloop – op te lossen. Ze legde de lat in mijn jeugd daarmee aanzienlijk hoger dan de Disney prinsessen, die flauwvielen of sliepen. Obstakels op haar weg waren geen probleem, door haar grote inschattingsvermogen wist ze altijd wat ze moest doen. En dit is precies waar yoga om de hoek komt kijken.

Inzicht in het wezen van de dingen

Dankzij mijn Yoga en meditatieopleiding stapte ik in een avontuur waarin aandachtig leerde luisteren naar mijn intuïtie, een term die veel voer geeft voor neurobiologen, volgens het cultureel woordenboek: ‘Onmiddellijk als bij inzicht verkregen inzicht in het wezen van de dingen. Het is een manier van kennen die volstrekt buiten het begripsmatige denken en stap voor stap redeneren omgaat’. Onze intuïtie is het kompas op ons schip dat we allemaal bij ons dragen, maar waar we niet altijd op durven te vertrouwen. Het kompas is soms nogal ondoorgrondelijk. Tijdens het beoefenen van de asana’s leerde ik te luisteren naar wat ik voelde, en vanuit daar onderscheid te maken tussen goede en giftige energie, tussen wat wel en niet goed voor me was.

Dat klinkt eenvoudig, maar oprecht op je intuïtie te durven vertrouwen is nog een behoorlijke kunst. Met je hoofd kun je een zaak van meerdere kanten bekijken, nuances aanbrengen, compromissen sluiten; jezelf ergens van overtuigen. Je intuïtie is genadelozer: ze duwt je de richting in die jij op moet. En is daar niet vanaf te brengen. Je intuïtie zorgt er dus voor dat je niet eindeloos wikt en weegt, maar zonder essays of gepieker knopen doorhakt. Dit innerlijke weten zorgde ervoor dat ik makkelijker keuzes durfde te maken en minder bang was om de consequenties van die keuze te dragen.

Op het matje voor een onafhankelijke commissie

Voor mijn opleiding vond ik dat onderscheid een stuk lastiger: veel dingen voelden goed en slecht, veroorzaakten plezier en pijn. Ik vond het belangrijk om mijn aandeel in een verhaal te bekijken. Om te anticiperen op het oordeel dat de buitenwereld over mijn keuze zou vellen. Het liefst had ik eigenlijk dat er bij iedere beslissing die ik nam (op gebieden van liefde, studie, werk) een onafhankelijke commissie zou worden aangesteld om zich over het vraagstuk te buigen. Zodat ik later niet met mijn handen in het haar zou zitten of op het matje geroepen kon worden.

Yoga maakt je scherp en sterk

Op een middag tijdens een verfrissende boswandeling, realiseerde ik me iets. Ik zag in dat het dikker worden van mijn huid en sterker worden van mijn spieren, hand in hand gegaan was met het sterker worden van mijn besluitvaardigheid. Ik volgde mijn eigen pad- zelfs als ik soms stukken van de weg met een bijl moest hakken. Hierdoor heb ik eerder een vastbesloten, krachtige kant van mezelf gecultiveerd dan dat ik zacht of zweverig ben geworden.

Sinds ik yoga intensief beoefen, is een bepaalde buigzaamheid tegenover mijn omgeving verdwenen. En in het diepe springen minder eng. Mijn honger naar avontuur is aangewakkerd. Ik heb de vaste grond onder mijn voeten nooit sterker gevoeld. Als resultaat hiervan vaar ik recht op mijn doelen af. Ik sla geen zijpaden meer in, neem geen omwegen meer en voer geen schijn-manoeuvres meer uit. Yoga maakt je dus niet alleen soepel en zen, maar ook scherp en sterk.

Dit vind je vast ook leuk