Dit gebeurt er als je elke maand een zelfhulpboek leest

Dit gebeurt er als je elke maand een zelfhulpboek leest Dit gebeurt er als je elke maand een zelfhulpboek leest Dit gebeurt er als je elke maand een zelfhulpboek leest

Op een dag besloot de Britse journaliste Marianne Power: nu is het genoeg. Ze was al tijden ongelukkig, hoeveel zelfhulpboeken ze ook las. Maar zolang het bij lezen bleef, zou er niks veranderen. Dus besloot Marianne een jaar lang elke maand één boek te lezen, en alle lessen uit dat boek op te volgen.

Elke maand een boek lezen, dat is natuurlijk nog niet zo moeilijk. Maar er ook echt naar léven, dat is andere koek. Marianne Power deed het. Op een druilerige middag, met een flinke kater van de nacht ervoor, besloot ze: nu is het genoeg. Nu ga ik mijn leven omgooien, op naar het geluk. Ik kies elke maand een zelfhulpboek, en ga precies doen wat het me voorschrijft.

Duik in ijskoud water

Sommige boeken had Marianne al gelezen, en ze hadden haar best een goed gevoel gegeven. Ze had alleen nooit echt iets met de inhoud gedáán. Dat zou nu radicaal veranderen. Ze begon het jaar op 1 januari met een duik in ijskoud water, omdat dat een van de lessen uit het boek ‘Niet durven, toch doen’ van Susan Jeffers was. Die maand deed ze elke dag iets wat ze eng vond. Een wildvreemde man in de trein mee uit vragen, naakt poseren, parachutespringen. Een kickstart van het jaar – ze was apetrots op zichzelf.

Fuck it

In de maanden daarna nam ze haar hele leven op de schop. Ze verdiepte zich in haar financiële situatie – voor Marianne, die al jarenlang flinke schulden had, een van de meest confronterende dingen om te doen. Ze zorgde dat ze een maand lang iedere dag werd afgewezen, omdat dat volgens een boek over ‘afwijzingstherapie’ goed voor haar was. Ze ging zelfs op retraite met de schrijver van het boek ‘Fuck it’. En in het dagelijks leven zei ze dat steeds vaker tegen zichzelf en haar omgeving: fuck it. Maar niet echt met het gewenste resultaat.


Diepste angst

Want ze voelde zich af en toe dan wel onverslaanbaar door alles wat ze leerde en in praktijk bracht, écht gelukkiger werd ze niet. Ze kreeg ruzie met een van haar beste vriendinnen, raakte geïrriteerd door de kritiek van haar zus en haar moeder (die vonden dat ze wel erg geobsedeerd was door die eeuwige zelfhulpboeken), en haar liefdesleven lag ook nog steeds stil. Op haar diepste punt neemt ze het advies van een wildvreemde taxichauffeur aan om in therapie te gaan. In een praatgroep gooit ze haar grootste angst eruit – dat niemand haar ooit lief zal hebben. Ze hoort het zichzelf zeggen en denkt: dáár draait het dus allemaal om, ik ben bang.

Verbinding zoeken

En dan blijken al die boeken die ze gelezen heeft haar toch allemaal, de een meer dan de ander, iets gebracht te hebben. ‘De kracht van kwetsbaarheid’ van Brené Brown bijvoorbeeld. Het laat haar zien dat ze nog zo hard aan zichzelf kan willen werken, maar dat ze anderen nodig heeft. Haar grote uitdaging is verbinding durven zoeken met de mensen om haar heen. Met die ene lieve man bijvoorbeeld, ook al voldoet ie niet volledig aan het Perfecte Plaatje op het ‘visionboard’ dat ze van een van haar boeken moest maken. Zonder gillend weg te rennen.

Meer lezen over persoonlijke ontwikkeling?

Waarom persoonlijke groei geen rechtlijnig proces is, volgens Susan Smit.

Volgend artikel
Waarom afscheid ook iets moois kan zijn
Waarom afscheid ook iets moois kan zijn